محمد سلطانی، از کودکی و چهارراه جلالیه عاشق سینما بود. او حالا با ساخت فیلم تصویرگر زندگی مشهدیهاست و در این باره میگوید: من بچه پایینشهر و به زیروبم تمام محلهها و کوچههای آنجا آشنا هستم.
احمد اخلاقی، ۵۶ سال دارد و ساکن محله سجاد است. او که تالیف چند کتاب را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده، در کنار این حرفه به گلفروشی نیز میپردازد و وقت خود را نیز در گلخانهاش میگذراند.
حاجحسن صادقنژاد پیرغلام امام حسین(ع) است. او میگوید: از ۹ سالگی در مسجد محل روضه و نوحه خواندم و تا به امروز حتی یکریال بابت روضه و نوحهخوانی برای امامحسین (ع) نگرفتم.
اوج معروفیت محمدجواد پناهی طوسی برمیگردد به سال ۱۳۶۸، به هنگام برگزاری مسابقات بینالمللی قرآن با شرکت ۴۸ کشور در تهران. خیلیها آن روزها و قرائتهای بیسابقه استاد پناهی را خوب بهیاد دارند.
عنایتالله اخگر، مداح ۴۵ ساله محله عبادی، با تشویق مادر و استادانش مسیر مداحی را با علاقه پیمود و حدود ۱۱ سال قبل مجمعالذاکرین را راهاندازی کرد تا با آموزش و برگزاری مراسم مذهبی، افراد دیگری در این راه پرورش یابند.
امید مقروری، قاری قرآن و مدیر آموزشگاه تخصصی قرآنی بینالحرمین میگوید: همیشه در مدرسه و محله از سوی بچههای دیگر مسخره می شدم و کمکم منزوی شده بودم، اما فقط زمانی که قرآن میخواندم، لکنت زبانم برطرف میشد.
غلام ریسمانتاب کار تذهیب را در چهار سالی که در جبهه بود هر بار بعد از خواندن قرآن انجام میداد، به طوریکه بعد از تمام شدن جنگ، آثار هنریاش را از جبهه برای خانواده سوغات میبرد!
خاطره جوان محله طبرسیشمالی به اول رمضان سال گذشته برمیگردد که در حضور آیتالله خامنهای قرآن تلاوت کرد و با تشویق این رهبرشهید، امید و انگیزهاش تقویت و مصمم شد همه توانش را در راه پیشبرد اهداف قرآنی صرف کند.
جواد بهاری، ساکن محله احمدآباد در دوران نوجوانی بر اثر بیماری دو چشم خود را از دست داد، اما این موضوع او را نه تنها ناامید نکرد بلکه او را به روشندلی شاعر تبدیل کرد.
برای اجرای سرود در همایش دیدار معلمان نمونه کشوری با رهبر انقلاب در اردیبهشت ۹۰ عازم تهران شدیم. شب اجرا از شدت استرس صدایم گرفت اما با کمک پزشکان بیت توانستم سرودم را اجرا کنم.
