رحمان کامیاب، طراح و مجری پروژههای معماری سنتی در مشهد میگوید: بناهای قاجاری که به «موزهای زنده از معماری اسلامی و ایرانی» شباهت دارد، یکی یکی از میان میروند؛ بی آنکه ارادهای جدی برای حفظ آنها وجود داشته باشد.
یگانه قربانی، هنر خوشنویسیاش را به میدان آورده است. او با خط خوش و ذوق هنریاش، شعارهایی روی پلاکاردها مینویسد که در خیابانها و در دست مردم محله ایثارگران دیده میشود.
محمدابراهیم حیدری، سماورساز باسابقه محلۀ طبرسیشمالی سماورهایی عجیب و غریب دویستلیتری ساخته که رویش چهرههایی منسوب به فردوسی و مولانا تا شاهعباس و نادرشاه حکاکی کرده است.
محسن عسکریان که در دهمین نسل موسیقی مقامی خاندانش ساز میسازد و دوتار میزند، امروز مرکز ثقل میراثی است که از اجدادش به او رسیده است؛ نقطهای پررنگ میان استاد ذوالفقار عسکریان و پسرش ابوالفضل عسگریان.
فاطمه زندهدل سیسآباد میگوید: پدرم معتقد بود هر خانهای باید یک امدادگر داشته باشد، به همین خاطر به من پیشنهاد داد در کلاسهای هلالاحمر شرکت کنم اما وقتی آنجا رفتیم، متوجه شدم کلاسهای متعدد هنری برگزار میشود.
کاظم اسودی شهروند محله فاطمیه کسی است که مسیر پیادهرو جلوی خانهاش را با هزینه خودش گلکاری و گلآرایی کرده و فضای مفرح و آرامش بخشی را پدید آورده است.
محمد آرمات میگوید: از صبح که بیدار میشوم، تلویزیون که نگاه میکنم، غذا که میخورم، حتی در خواب هم ذهنم درگیر ایده است. طبیعت و اجزایی که در آن وجود دارد خیلی در پیدا کردن ایده به من کمک میکنند.
بیبی عالیه رضوی مادری پرتلاش است. او با تولید و فروش دستبافتههای خود در کنار کمک به اقتصاد خانواده، در حفظ و دوام کانون گرم خانواده نیز نقش بسیار مهمی داشته است.
