محمدجواد بذرافشان نقاش است و در ایتالیا درس خوانده او بیش از ۵ دهه است که این هنر را دنبال میکند. او نقاش انقلابی است و برای تظاهرات سالهای بعد از انقلاب تصویر امام را نقاشی میکرده است.
سمانه احسانینیا؛ بانویی که در جریان یک تصادف هولناک، قطع نخاع شد، حالا با دهانش نقاشی میکشد، سازدهنی میزند، سخنرانیهای انگیزشی دارد، کتاب تألیف کرده و بهتازگی یک استارتاپ در حوزه کارآفرینی راهاندازی کرده است.
سیدمحمد محمدیسرشت کارهای مختلفی در حوزه مستند انجام داده است. از مستند «ما بیشماریم» که برگزیده جشنواره فیلم عمار شده تا «هممحلهای مردم» و «امام محله» و ... که همه آنها با موضوع محله است.
نجمه رحمانی تابستان امسال، به واسطه یک دوست، گمشده خود را در دنیای طراحی پیدا کرد و با شرکت در دورههایی به میزبانی مسجد چهاردهمعصوم (ع) در محله شهید قربانی، تلاش کردهاست علاقهاش را به مهارت تبدیل کند.
محمدرضا خاوری و زینب صوابی، زوج گرافیست منطقه ۱۰ هستند که با طراحی نقشهای اسطورههای شاهنامه بر روی تیشرت میخواهند پوشاکی با نقش و طرح ایرانی تولید کنند.
معصومه داه میگوید: وقتی در سال ۸۹ کانون شهید ابوذرغفاری تبدیل به یک کانون تخصصی هنرهای تجسمی شد، به همراه دوستانم یک سال در مورد شاخههای هنرهای تجسمی یعنی رشتههای نقاشی، خوشنویسی، گرافیک، عکاسی و طراحی تحقیق کردم.
خیلیها محسن عبادی را به عنوان یکی از استادان مسلم هنر خوشنویسی کشور میشناسند. کتابت سردر حرم کاظمین، کتابت پرچم حرم امیرالمومنین (ع) و کتابت خطبه فدکیه حضرت زهرا (س) از جمله آثار اوست.
سیده راضیه حلاجزاده خودش را به سبک خاص هنری محدود نمیکند و از هر چیزی و هر سوژهای ایده میگیرد، از گلسازی و نقاشی روی بوم و لباس گرفته تا سفرهآرایی و میوهآرایی و چیدمان و حتی مجسمهسازی.
