محمدمتین عدالتیپور، نوجوانی که پنجسال پیش با دیدن مسابقات کشتی از تلویزیون، مسیر زندگیاش را پیدا کرد، حالا بیشتر روزهای هفته را روی تشک کشتی یا در بوستان نصرت به تمرین میگذراند و سه مدال مسابقات استانی در کارنامه دارد.
سیدحسن نجفیانرضوی قهرمان کشوری بدمینتون با وجود توصیهها و تشویقهای خانواده و دوستان برای عضویت در فوتبال به سراغ بدمینتون رفته است، رشتهای که از کودکی به آن علاقهمند شده است.
مائده سلمانی فقط دو سال است که کاراته را آغاز کرده، اما همین زمان کوتاه برایش کافی بوده تا چند مدال ارزشمند استانی و کشوری در سبک شیتوریو به دست آورد و حالا تنها یک گام تا دریافت کمربند مشکی فاصله دارد.
محمدصادق نصرتی زمانیکه فقط دوازدهسال داشت، همسایهشان که ژیمناستیک کار میکرد، او را برای ثبتنام به سالن برد، اما کلاس ظرفیت نداشت. همانجا تمرین کشتی درحال برگزاری بود و همان چنددقیقه تماشا، مسیر زندگی محمدصادق را تغییر داد.
مرتضی جابری از کودکی به بیماری نرمی استخوان مبتلا بود به همین خاطر با تجویز دکتر و به دلیل علاقه مادرش، به دنیای ژیمناستیک وارد شد. او حالا یکی از مربیهای موفق محله وحید دراین رشته است.
متین صفاییان گلر خوشقدوقامتی که در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی آسیا، دیده شد، یکباره سیری از اتفاقات و بدشانسیها گریبانش را گرفت تا امروز نزدیک دو سال باشد که از میادین دور است.
اکرم گلپروری، ساکن محله شهید مطهری از سال ۶۵ کاراته را شروع کرد و در سال ۷۲ باشگاه کاراته ویژه بانوان را راهاندازی کرد و تا کنون دستکم چهل مربی تربیت کرده است.
هنگامه هادیانی ژیمناست بیستساله مشهدی، توانسته است بهعنوان نخستین بانوی ایرانی در ژیمناستیک هنری، سهمیه حضور در بازیهای آسیایی ناگویا را به دست بیاورد.
