بناشدن مسجد الزهرا (س) را حافظه تاریخی اهالی محله امیریه به یاد دارد؛ از زمانی که چند تکه فرش، محل عبادت عدهای میشد تا روزهایی که اهالی دست به دست هم دادند تا در همان فضای ساده، یک مسجد زیبا بنا کنند.
سال۵۹ حاجآقاقرائتی، کلنگ مسجد بقیهالله (عج) را زد. از همان زمان زنان و مردان فعال در این مسجد با هم همکاری میکنند. دوران جنگ چرخ بافتنی و ۱۲ دستگاه چرخخیاطی گذاشته بودند و برای بیمارستان امداد بانداژ درست میکردند.
نصرت خوشحال، همسر شهید محمدرضا منظریخواه، مسئول هیئت «خمسۀ طیبه» است. این هیئت با عضویت حدود صد همسر شهید هر هفته، در روزهای یکشنبه در مسجد خمسه برگزار میشود.
قصه پاگرفتن مهدیه صاحبالزمان (عج) به همت جوادآقا، پسر خانواده خیّر جلالی، بنا شده است. او اولین جوششهای ارادت به امامزمان (عج) را در همان دوران حس کرده؛ وقتی سخنرانیهای مرحوم کافی را گوش میکرده است.
تلاشهای مسجد سیدالشهدا (ع) که از سال۹۰ با طرح و ایدههای امام جماعت مسجد همراه شد، امسال به راهاندازی حسینیه کودک انجامید؛ حسینیهای با رویکرد پرورش کودکان مسجدی.
مسجد حضرت رقیه(س) در خیابان دانشسرای۸ بنایی است که با عشق مردم و خیران ساخته شده و از همان روزهای نخست فقط جای اقامه نماز نبود؛ بلکه پایگاهی بود برای دوستی، حل اختلافات خانوادگی و کمک به نیازمندان و ...
ثریا مهدوی میگوید: شنیدیم که این زوج قرار است به چند مجموعه خیریه مراجعه کنند؛ همراه بقیه خانمها دور هم جمع شدیم و با خودمان عهد کردیم که این مشکل را در همین محله حل کنیم.
کلنگ مسجد و حسینیه و مجتمع فرهنگیدرمانی الامام علیبنموسیالرضا (ع) را خانواده ساداتموسوی و حیدری بر زمین زدند که در حدود ۲ هزار نفر هستند و همگی در این کار خیر سهیم شدند.
مسجد علی بنابیطالب (ع) در زمان حیات آیتالله فقیه سبزواری تأسیس شد و از اولین مساجد محله طلاب بود. این مسجد که در اختیار بیماران جذامی بود را حالا فرزندان بیماران جذامی اداره میکنند.
