سیدمحمدجواد حسینی، که توفیق قرائت قرآن در محضر رهبری را داشته میگوید: حضرت آقا پس از تلاوتم، من را موردتفقد قرار دادند و فرمودند صدای تو عالی است و آینده روشنی را در بخش تلاوت برای شما پیشبینی میکنم؛ به شرط اینکه مسیر درستی را طی کنید.
ملیحه یزدانی نزدیک به دهسال است که حکاکی روی سنگهای زینتی را بهصورت حرفهای دنبال میکند؛ هنری که هم با روحیاتش سازگار است، هم امکان کار درکنار خانواده را برایش فراهم کرده و هم راهی شده تا شغل خانوادگیشان همچنان زنده بماند.
نوشتن و سرودن از همان کودکی همراه من بود. ایمان داشتم آنهایی که مینویسند و اهل قلماند انسانهایی صاحب اندیشهاند، اما بالاتر از آنها آدمهایی را دوست داشتم که اندیشیدن را بهدیگران میآموختند.
«خلیل عکاس»، قدیمیترین عکاس محله پورسیناست. کسی که محدوده بست پایین حرم سالها، بهترین زمینه عکسهایش بود و با دوربین «لوبیتل» خاطره زیارت زائران امامهشتم (ع) را بهیادماندنیترین یادگاری و باارزشترین سوغاتیشان کرد.
نقاشی دیواری بولوار وحدت یکی از آثار محمدعلی رضایی تربتی است. این نقاش مردم منطقه را خیلی خونگرم میداند: نقاشی با مردم ارتباط خوبی برقرار کرده؛ مثلا حین کار ماشینی از کنار آن رد شد، اما دور زد و آمد خسته نباشیدی به من گفت.
امیرحسن چرخیزاده با اینکه فقط دوازدهسال دارد، پنجسال است که مداحی میکند. او هرسال رتبه نخست مسابقات قرائت قرآن دانشآموزی ناحیه را به دست آورده است. سال۱۴۰۲ نیز مقام اول مسابقات استانی «کوثر محبت» را در رشته مداحی از آن خود کرد.
ملیحه کوروشزاده میگوید: از ۲۱ سالگی بهصورت حرفهای با فیلم کوتاه "تعبیر یک خواب" ساخته حمید بهادری کارم را به عنوان منشی صحنه شروع کردم و هنوز در این حرفه هستم.
«پرده خوانی» به عنوان یکی از قویترین رسانههای انتقال مفاهیم دینی و حماسی، حال و روز خوشی ندارد. قاسم سیدی میگوید: این هنر به صورت جدی اجرا نمیشود و هنرمندان توانمندی که بخواهند این راه را یاد بگیرند و ترویج دهند، حضور ندارند.
صمد جعفری، هنرمند سنگتراش محله تلگرد، حال مشتریانش را میفهمد و میگذارد بار اندوه تلنبارشده بر دلهایشان را سبک کنند. برای او که از یک دهه پیش، روی سنگهای مزار مینویسد، مرگ و زندگی، معنی دیگری دارد.
