حفظ جزء۳۰ قرآن در یک سال، مکبری مسجد، قرائت در برنامههای صبحگاهی مدرسه و آموزش روخوانی قرآن به هم سن وسال ها، پوریا وظیفه چشمه در دو سال گذشته، بخش مهمی از وقت خود را صرف یادگیری و انس با قرآن کرده است.
سیدمحمد مهدوی الحسینی از ۳۵ سالگی شعر گفته و بیشتر سرودههایش در قالب غزل است و حالا مجموعه اشعارش به حدود ۷ هزار بیت رسیده است. با این حال، هر بار که او را شاعر میخوانند، پاسخ یکسانی میدهد: «من شاعر نیستم؛ دلی ابیاتی میسرایم.»
عباس پوریزدیان، گلدوز قدیمی محله بالاخیابان است. او میگوید: کریمآقا فوت و فن رفتار با ابریشم را یادم داد و از من یک «اوستا گلدوز» ساخت که خوب بلد است چطور با سوزن روی تن مخملکاشانی و ترمه یزدی، گلستانی از اشکهای اسلیمی بزند.
خلیل عربلین بیش از ۴۰ سال است که به شکل حرفهای و کارشناسی به جمعآوری قوطی کبریت مشغول میباشد و کبریتهایی از دوره قاجار که زمان شروع کبریتسازی در ایران بوده و همچنین از دوران پهلوی در اختیار دارد
زهرا قبادی که از سال۱۳۹۷ مسیر هنریاش در زمینه سفالگری را شروع کرده، این هنر را با پیشینه قوی میداند که تا به امروز توانسته است در دل جامعه امروزی، حرفی برای گفتن داشته باشد. او میگوید: بسیاری از هنرجویان، این هنر را نوعی تراپی و درمان روحی میدانند.
اینجا اجتماع شبانه طبرسی شمالی۴ است و مردم، چشم به هنرنمایی نوجوانی دوختهاند که با زبان هنر، ارادتش به انقلاب اسلامی را بیان میکند. نادیا درودی در سه شب چهره رهبر شهید انقلاب را در میان حاضران تکمیل کرده است.
مهلا جاودانی از هشتسالگی، فعالیت هنری خود را در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشهد آغاز کرد. او در آخرین سال عضویت در کانون یکی از پنج برگزیده خراسان رضوی در بیستودومین مسابقه بینالمللی نقاشی «اوورا» پرتغال بود.
زمانیکه محمود ذاکری در دهسالگی اولین شعرش را برای پدر خواند، تشویقهای پدر، او را بهسمت شاعری سوق داد. او با وجود نداشتن سواد دانشگاهی، تنها با اتکا به ذوق، قریحه و عشقی که به شاعری داشته، دیوانی چندهزاربیتی سروده و چاپ کرده است.
حسین رستمیانتودرباری از آن دسته آدمهایی است که انگار زندگی را با صحنه آغاز کرده است. او سالهاست با صداوسیمای خراسان همکاری دارد تا رشته وصلش به دنیای هنر پاره نشود.
