در بولوار کوشش یک مشتری قدیمی قاطعانه میگوید طعم دیزی «جواد جلال» تهران، به دیزی «سعیدی» نمیرسد! به ویژه اینکه سبک و سیاق و کیفیت دیزیهایی که در قدیمیترین دیزیپزی مشهد طبخ میشود، حالا حدود ۵۰ سالی میشود که همچنان حفظ شده است.
بوستان ملت با دارا بودن فضای بیش از ۶۸۸هزار مترمربعی خود، امروز به یکی از بزرگترین فضاهای تفریحی فرهنگی شهر مشهد تبدیل شده که میعادگاه هویتهای مختلف کاری و حرفهای نیز میباشد.
با وجود پارک هویت، هم شهر ما شناسنامهدار میشود و هم زائران و مجاوران از سیر هویتی مشهد آگاه میشوند. دراین مکان جذاب از هرکاره تا دم نوشهای مشهدی وجود دارد و مانند تونل زمان آدم را به گذشته شهرمان میبرد.
مالک اولیه خانه تاریخی محمدیه «صراف» نامی بوده است که اطلاعات زیادی درباره شغل و موقعیت وی دردسترس نیست. حدود ۸۰ سال پیش آقای محمدی این منزل را خرید و تاکنون نیز مالک این منزل در اینجا ساکن است.
بنای تاریخی مصلی از یادگارهای دورهصفویه و معرف سبک معماری اسلامی این دوره است. این بنا در سال ۱۰۸۷ هجری قمری با معماری «حاجی شجاع بنای اصفهانی» به امر نواب عالیمقام «ابو صالح» از نقبای سادات رضوی مشهد (بانی مدرسه نواب) بنیان شد.
مقبره ۳ امامزاده به نامهای سیدفتحالله (ع)، سیدعمادالدین (ع) و بیبی ربابه (ع) در کنار هم و در داخل یک ضریح در روستای اندرخ قرار دارد و طبق شجرهنامهای که در زیارتگاه نصب شده است، نسبت شریفشان به امام موسی کاظم (ع) میرسد.
زورخانههای «شهلافتی» در محله چهاربرج و «مولای متقیان» در محله وکیلآباد، باعث شده اهالی این دو محله که در دو گوشه نقشه جغرافیایی منطقه ۱۲ جای گرفتهاند، بدون مرز مشترک به هم نزدیک شوند.
