در بزرگ و سفیدرنگش از همان حاشیه بولوار ولایت پیداست؛ روی تابلو بزرگ نوشته شده «پارک موضوعی و فرهنگسرای زیارت».المانها و ماکتهای رضوی آنقدر طبیعی و خوب کار گذاشته شده که خود را در صحن سقاخانه حرم احساس میکنم.
طلاب؛ محله منارههای بلند است. از هر طرف که نگاه کنی، بلندی منارههایی به چشم میآید که زمانی کورههای آجرپزی بودهاند و امروز آتششان خاموش و سرد شده است.
اینجا خانه کودک و شاهنامه است. جایی که کودکان با قهرمانان جدیدی آشنا میشوند. در این خانه، کودکان مردعنکبوتی و بتمن را فراموش کرده و با رستم و سهراب یعنی قهرمانان بومی دوست میشوند.
بوستان «بنفشه» در فشردگی خیابان بهار مشهد در حالی پدید آمده که امروز توانسته نمونه کامل یک پارک به سبکی متفاوت از باغها و بوستانهای ایرانی باشد و شروعی برای آشنایی مردم با فضاهای سبز مختلف دنیا.
مقبره پیر پالاندوز، مقبرهای که در ابتدای خیابان نواب صفوی در مجاورت بارگاه حضرت رضا (ع) قرار دارد، اما اهالی بیشاز آنکه نامش را بدانند، گنبد زرد و آبیرنگ آن را میشناسند.
خانه تاریخی داوودی به سبک ساختمانهای اواخر قاجار و اوایل دوره پهلوی اول به دوبخش اندرونی و بیرونی تقسیم میشود که راه ورود به آنها از هم جداست. حیاط سرا در مرکز قرار گرفته و سهبنا در اطراف آن سربرافراشتهاند.
جذابیت و تأثیرگذاری پارکها زمانی بیشتر میشود که علاوه بر جنبههای بصری، آموزش بازدیدکننده نیز در نظر گرفته شود. بوستان موضوعی دانش مشهد نمونه خوبی از نمایش محتوای علمی در پارکهای شهر است.
مشهد تا سال۱۳۶۳ جایی به نام معراج شهدا نداشت. در این سال، سپاه در ابتدای شهرک امامهادی (ع)، دور میدان معراج، ملکی را اجاره کرد و این شهر مثل برخی شهرهای کشور صاحب معراج شد.
روزنامه آزادی در ۳۱ خرداد سال ۱۳۲۸ خورشیدی، این خبر را به مردم میدهد که «آقای والر اولین کنسول آمریکا در خراسان به مشهد وارد شده در منزل آقای کوزهکنانی که برای کنسولگری انتخاب شده است، اقامت نمودند.»
در ضلع غربی حرم مطهر امام رضا (ع) و در کنار مقبره امیر ملک شاه (معروف به مسجد ۷۲ تن) ساختمان قدیمی حمامی قرار دارد که به «قلی بیگ» یا «شاه» و گاهی «رضوی» شهره است.
