بهزاد امینزاده مدال برنز المپیاد زیستشناسی جهان را دارد
اصطلاح المپیاد بر گرفته از کلمه «المپ» به معنی کوهی بزرگ در یونان که مظهر استقامت است. به مسابقات ورزشی واژه المپیک و به مسابقات علمی واژه المپیاد داده شده میشود. مسابقات المپیاد درسی از سال ۱۳۶۶ تاکنون در دنیا و در هفت رشته ریاضی، ادبیات، فیزیک، شیمی، زیست شناسی، نجوم و کامپیوتر برگزار میشود که در شش رشته دانش آموزان میتوانند رقابت جهانی داشته باشند. المپیاد زیست شناسی ایران در تابستان ۱۳۷۷ هنگام برگزاری نهمین المپیاد جهانی زیست شناسی در شهر «کیل» آلمان شکل گرفت.
در این دوره از المپیادهای جهانی بود که درخواست مشارکت ایران در این رقابت جهانی به تصویب رسید. نخستین دانش آموزان ایرانی در تابستان ۱۳۷۸ در دهمین المپیاد جهانی زیست شناسی، در «اوپسالای» سوئد شرکت کردند و از آن پس همه ساله المپیاد جهانی زیست شناسی میزبان تیمهای ملی المپیاد زیست شناسی ایران بوده است.
در سال ۱۳۸۳ بهزاد امینزاده که آن زمان دانشآموز سال سوم دبیرستان بود به همراه تیم زیستشناسی ایران به مسابقات زیستشناسی که در «مینسک» بلاروس برگزار شد رفت و توانست مدال برنز این دوره از رقابتها را از آن خود کند. او در حال حاضر در سال دوم رشته رادیولوژی مشغول به تحصیل است. مصاحبهای که میخوانید خلاصهای از گپ و گفت چند دقیقهای ما با این فرهیخته منطقه ۱۲ و محله نقویه مشهد است.
-از مسابقات زیست شناسی که در آن شرکت کردید بگویید.
از کسب مقامم ۹ سال میگذرد. راستش را بخواهید این روزها کمتر با آن فضا در ارتباطم و شاید بتوان گفت تا حدودی از آن دور شدهام که البته این دوری به علت ادامه تحصیل در رشته پزشکی است، اما دوران خوبی بود و خاطرههای زیادی از آن سفر دارم.
-جو مسابقات در آن دوران چطور بود؟
بسیار دوستانه بود و هنگامی که با دانشآموزان سایر کشورها برخورد میکردیم، میدیدیم که آنها هم مثل ما هستند، هدف اصلی این مسابقهها، آشنایی نوجوانان با فرهنگ کشورهای دیگر و پیدا کردن دوستهای جدید است. ما هم از این قاعده مستثنی نبودیم و سعی کردیم در طول برگزاری المپیاد با همه بچهها رابطه دوستانهای بر قرار کنیم.
-شرایط شرکت در مسابقات چیست؟
شرایط خاصی ندارد. تمام دانش آموزانی میتوانند در المپیاد زیست شناسی ایران شرکت کنند که در سال سوم رشته علوم تجربی درحال تحصیل باشند و در دروس زیست شناسی حداقل نمره ۱۶ کسب کرده باشند. از میان این شرکت کنندگان، نفرات برتر از طریق آزمون انتخاب میشوند و برای آنان یک دوره کلاسهای آمادگی در المپیاد برگزار میشود.
-به نظر شما، آن زمان سطح علمی دانشآموزان ما چطور بود؟
کشور ما سرمایهگذاری خوبی برای دانشآموزان خود کرده و از فیلترهای مختلف علمی آنها را گذارنده بود، ولی کشوری مثل چین و شرق آسیا نیز دانشآموزان خوبی برای مسابقات فرستاده بودند. برخی از کشورها مانند سوئد و کانادا سطح پایینی داشتند، آنها دانش آموزانی را که در مدارس خود حائز رتبه شده بودند را به مسابقات اعزام کرده بودند، در مجموع میتوان برای ایران حد وسط را در نظر گرفت.
کشور ما سرمایهگذاری خوبی برای دانشآموزان خود کرده و از فیلترهای مختلف علمی آنها را گذارنده بود
درواقع باید گفت که این مسابقات، حالت رقابتی ندارد؛ بلکه بیشتر روی دوستانه بودن آن تاکید میشود و این خود کشورها هستند که با امتیازاتی که به دست میآورند، رنکینگ خود را به دست میآورند. اما من آن زمان استرس زیادی داشتم و با خود تصور میکردم اگر بدون مقام برگردم چه اتفاقی خواهد افتاد و این موضوع اضطرابم را بیشتر میکرد.
-شرکت در المپیاد چه تاثیری روی زندگیتان داشته است؟
اعتماد به نفسم را زیاد کرده و هر جا که برای کاری مراجعه میکنم و در رزومه درسیام این مقام را میبینند، دید بهتری نسبت به من پیدا میکنند.
-نظرت راجع به امکاناتی که در اختیار دانشآموزان المپیادی قرار میدهند چیست؟
در رشته من امکانات خوبی وجود دارد، اما در برخی از رشتهها نیاز است تا امکانات تحقیقاتی بیشتری را فراهم کنند، تا آنان بتواند با فراق بال بیشتری به تحقیقات خود بپردازند.
*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۱۲ چاپ شده است.