کوچه شهید حسن ضیائیپناه، از معابر قدیمی محله کوی سلمان است؛ کوچهای که نامش از سالهای نخست انقلاب با اسم یکی از شهدای همان روزها گره خورده و هنوز هم بافت محلی و مذهبی خود را حفظ کرده است.
ورودی کوچه شهیدنوذری یک، پر از مجتمعهای مسکونی پرتراکم است درحالیکه انتهای آن به زمینهای بایر میرسد. باتوجهبه ساخت پرشمار مجتمعها در صادقیه ۳۲، این مسیر پرجمعیتترین معبر محله نیز به شمار میرود.
یکی از مشهورترین خردهمحلاتی که شاید بتوان آن را در برخی دورههای ازمنه قدیم، محلهای مستقل فرض کرد، «تهپل محله» است که نامش حکایت از پلی دارد که در انتهای یک محله قرار گرفتهاست و ادعاهایی درباره این نامش وجود دارد.
رمضانعلی هراتی میگوید: هاشمیه آنقدر بیابانی بود که غروبها از ترس حیوانات وحشی، از خانه بیرون نمیآمدیم. برای رسیدن به مرکز شهر، باید نزدیک کارخانه کوکا میرفتیم تا از آنجا سوار وسیله نقلیه شویم.
کوچه شهیدمحسن فدایی ۲.۱ یکی از فرعیهای خیابان آیتالله شیرازی۱۷ به شمار میرود. نام این کوچه برگرفته از یکی از ۹شهیدی است که تصویرشان روی کاشیهای سردر مسجد مقبره واقع در ابتدای خیابان، نقش بسته است.
توس۳۵ در محله شهرک حجت، معبری است که بخشی از گذشتهاش هنوز در زمینهای بایر اطراف آن دیده میشود. این کوچه که به نام شهید حمزه رضاییپور نیز شناخته میشود، تا حدود ۱۰سال پیش بیشتر زمینی بایر بود و ساختوساز چندانی در آن دیده نمیشد.
در سنگفرشهای کوچه بلند و باریک مشهد راه میرویم که نامهای مختلف دارد؛ از ملکالشعرای۲۳ گرفته که در ابتدای آن تابلو نصب شده تا کوچه «پله»، «عشاق» و «متین» که نامگذاری خود اهالی است.
پیر و جوان، کوچه محمدآباد ۲۲ را با نام «کوچه شهدا» یا کوچه «هفت شهید» میشناسند. «شهید عباسپور» اولین شهید این کوچه است. اما بعد از او هم، حجله شهیدای دیگر، چراغی میشود برای شبهای دلتنگی مادرانِ جوان از دست داده این گذر.
همجواری با آرامگاه نادری و فاصله ششصدمتری تا حرم مطهر، مهمترین ویژگیهای کوچه آیتالله بهجت۲ در محله راهآهن به شمار میرود. باوجوداین، هیچیک از ویژگیهای یادشده، کمکی به بهرهمندی از ظرفیتهای فرهنگی، تاریخی و گردشگری این کوچه نکرده است.
