برای الناز صفری هم موفقیتهای بیشتر در کنار درس، از جایی آغاز شد که معلمش در کلاس چهارم ابتدایی متوجه شد الناز، بهتر از همسنوسالهایش صحبت میکند، با احترام ارتباط میگیرد و حتی شعرهای کتاب درسی را با ریتم و لحن متفاوتی میخواند.
فاصله رویاهای محمدرضا فرهمندتبار با واقعیت زیاد بود اما او توانست دریک سال گذشته در سه مجموعه تلویزیونی بازی کند. او برای اینکه به آرزویش که حضور در صحنه تئاتر است، برسد، سختیهای زیادی را تجربه کرده است و همچنان رو به بالا حرکت میکند.
شادی غفوریان میگوید: دغدغهام عمدتا مسائل مرتبط با زنان است؛ از روزمرگیهای زنانه گرفته تا جزئیات زندگی آنها در عرصههای مختلف تاریخی و اجتماعی. فیلم کوتاه «سرخاب سفیدآب» نخستین تجربه او در قامت نویسنده و کارگردان است.
سعید صادقی بازیگر مشهدی میگوید: یکی از دلایلی که باعث علاقه من به بازیگری شد سریال «خانه سبز» بود. دیدن پشتصحنههای این سریال که در برنامه «شما و سیما» پخش میشد، مرا به بازیگری علاقهمند کرد.
شاید برخی تصور میکردند هدیه ارجمند در آینده فقط شاعر خواهد شد، اما زندگی مسیر دیگری پیش پایش گذاشت؛ مسیری که از شعر به نهجالبلاغه رسید و حالا تلاش میکند آموزههای این کتاب را به زبان زندگی امروز روایت کند و ثمرهاش چاپ کتاب «مثبت بینهایت» شده است.
عبدالرضا افشارزاده معلم، کارگردان، بازیگر و نویسنده است. نشستوبرخاست با بچهها که بهواسطه شغل معلمی برایش فراهم میآمده، دلیل و انگیزه اصلیاش برای ادامه راه فیلمسازی بوده است.
روایت فاطمه عادلی دانش آموخته رشته روانشناسی که ۲ سالی را در بیمارستان ابنسینا به عنوان روانشناس کار کرده اما این روزها پای دار قالی مینشیند و رج به رج هویتش را میبافد.
علی طاهری، نوجوان بود که ساخت ساز را شروع کرد و با آزمونوخطا، فوتوفن کار را یاد گرفت و بهتدریج خودش را میان سازندگان سنتور جا انداخت. میگوید: برادرم یک وسیله ذوزنقهای شکل خیلی کوچک برایم آورد و گفت این سنتور است.
