هیچ کجای دنیا اندازه طلاب استعداد فوتسالی ندارد!

نبود امکانات، همیشه یکی از اولین جواب‌هایی است که خیلی از ما در پاسخ به سئوال دلایل عدم رسیدن به موفقیت و یا نرفتن به سمت علایق خود می‌گوییم. اما عده‌ای هستند که از همین امکانات اندک، به درجات بالایی رسیده‌اند و برای محله و شهرشان افتخار آفرین شده‌اند. یکی از این افتخارآفرینان شهرمان، مصطفی طیبی است. طیبی که سال‌ها ساکن محله طلاب مشهد بوده، سرانجام از همین محله و زمین‌های خاکی‌اش به تیم‌های ملی در رده‌های سنی مختلف رفت.

شروع فوتبال از ۸ سالگی

او از سن حدود ۸ سالگی از زمین‌ها و کوچه پس کوچه‌های خاکی محله طلاب فوتبال را شروع کرد. همان زمانیکه بازار فوتبال داغ بود و بچه‌ها با یک توپ پلاستیکی و دو تیر دروازه به قول معروف گل کوچک بازی می‌کردند.

مصطفی طیبی سال ۸۴ به تیم‌ملی بزرگسالان دعوت شد و از همان سال جزو بازیکنان فیکس به حساب می‌آید

طیبی که سابقه بستن بازوبند کاپیتانی تیم منتخب دانش‌آموزی خراسان را دارد، سال ۸۲ با تیم سیروسفر (نماینده آن روز‌های مشهد در لیگ‌برتر که بعد از حضور در لیگ‌برتر به علم‌وادب تغییر نام داد) به لیگ‌برتر رسید. سال ۸۴ به تیم‌ملی امید و تیم‌ملی بزرگسالان دعوت شد و از همان سال جزو بازیکنان فیکس تیم‌ملی به حساب می‌آید. طیبی در حال حاضر در تیم فیروز صفه اصفهان بازی می‌کند.

مصدومیت در فوتبال مسیر زندگی‌ام را عوض کرد

طیبی در گفت‌و‌گو با شهرآرامحله با بیان اینکه در سال‌های ابتدایی که به ورزش روی آورده، فوتبال بازی می‌کرده است، می‌گوید: در آن زمان حتی کاپیتان تیم منتخب خراسان بودم، اما متاسفانه با مصدومیتی که از ناحیه زانو برایم پیش آمد، مجبور شدم فوتبال را ترک کنم و بعد از سپری کردن دوران نقاهت، فوتسال را شروع کردم.

البته فکر می‌کنم تقدیرم این بود که در فوتبال مصدوم شوم و به فوتسال بیایم. از سال ۸۱ که با تیم سیروسفر قرارداد بستم، دوران حرفه‌ای زندگی ورزشی‌ام در فوتسال آغاز شد. بعد از آن به تیم‌ملی جوانان، امید و بزرگسالان دعوت شدم و به همراه تیم‌ملی جوانان یک مقام سومی در مسابقات جهان، ۴ عنوان قهرمانی در مسابقات جام ملت‌ها و یک عنوان قهرمانی هم در مسابقات جام‌جهانی ۲۰۰۸ دارم.

از مسابقات آماتوری، مصطفی طیبی شدم!

طیبی در ادامه اشاره‌ای هم می‌کند به این موضوع که قبل از دعوت به تیم سیر و سفر، در مسابقات آماتوری دانش‌آموزی حضور پیدا کرده و آنجا هم تمام تلاشش را می‌کند که دیده شود. همین اتفاق هم می‌افتد و سرانجام با سیروسفر قرارداد می‌بندد. ادامه می‌دهد:درآن مسابقات خیلی تلاش کردم که دیده شوم و شدم. بعد‌ها هم که به تیم ملی دعوت شدم، در مسابقات جام‌جهانی ۲۰۰۸ بود که من ۲ گل زدم که یکی از گل‌هایم جزو ۵ گل برتر جام انتخاب شد. بعد از آن در سال ۸۷ عنوان پدیده فوتسال کشور را گرفتم. ضمن اینکه در مسابقات جام ملت‌های آسیا هم به اعتقاد کارشناسان، درخشش زیادی داشتم.

در مسابقات جام‌جهانی ۲۰۰۸ بود که من ۲ گل زدم که یکی از گل‌هایم جزو ۵ گل برتر جام انتخاب شد

۶ ماه پیاده از خانه تا محل تمرین رفتم

این فوتسالیست موفق مشهدی، یکی از دلایلی که همیشه بازیکنان بزرگ و یا افراد مشهور و مطرح فوتبال و فوتسال از محله‌های کم‌برخوردار رشد می‌کنند و شکوفا می‌شوند را شرایط سختی می‌داند که در آن زندگی می‌کنند و ادامه می‌دهد: هیچ کس به اندازه من این موضوع را درک نکرده است. خیلی از این افراد به خاطر فرار از شرایط سختی که دارند از کمترین امکاناتشان بهترین استفاده را می‌کنند.

من از منطقه و محله‌ای به تیم‌ملی رسیدم که هیچ امکانات ورزشی نداشت. خانواده من از لحاظ مالی نمی‌توانستند مرا زیاد تامین کنند، حتی برای رفتن به سر تمرین حدود ۶ ماه از پارک ملت تا خانه پیاده می‌رفتم و برمی‌گشتم.

خیلی‌ها وقتی وضعیت فعلی مرا می‌بینند فکر می‌کنند من پول و یا پارتی داشتم، اما من نه پول داشتم و نه کسی را می‌شناخت، فقط خدا و دعای خیر پدر و مادرم را همیشه همراه داشتم. به نظر من باید هر کسی که هر کاری را شروع می‌کند، به آن عشق داشته باشد و از همه چیز به خاطر هدفش بگذرد. همیشه به هر کسی که از من پرسیده رمز موفقیتم چه بوده، گفته‌ام فقط تلاش و تمرین.

زمانیکه من فوتسال بازی می‌کردم در منطقه طلاب یک سالن ورزشی قدس بود، اما الان زمین‌های روباز و چند مجموعه ورزشی آنجا احداث شده است. این موضوع بیانگر این است که همان‌طور که عرضه زیاد شده، تقاضا هم زیاد شده است.

مسابقات محلات تاثیرگذار است

طیبی با اشاره به برگزاری مسابقات محلات در شهر مشهد، می‌گوید: شنیده‌ام که مسابقاتی در مشهد برگزار می‌شود تحت عنوان محلات که به نظرم این موضوع خیلی در کشف استعداد‌ها تاثیرگذار است. از همین جا به همه آنهایی که در این مسابقات شرکت می‌کنند می‌گویم شاید الان دیده نشوند، اما بالاخره روز شانس آنها هم می‌رسد، ولی تا آن روز نباید دست از تلاش بردارند.

طیبی تاکید دارد که هیچ وقت فراموش نمی‌کند از کجا آمده و به کجا رسیده و می‌افزاید: من دوستان زیادی داشتم که با همه آنها هنوز هم رابطه دارم. هر وقت به مشهد می‌آیم، با هم قرار می‌گذاریم و به سالن می‌رویم و به یاد دوران گذشته بازی می‌کنیم. هنوز هم با همه دوستانم رابطه دارم و با آنها در تماسم.

در طلاب آدم محبوبی هستم!

من همیشه سعی کرده‌ام به همه احترام بگذارم و به همین خاطر فکر می‌کنم در بین مردم محله آدم محبوبی هستم. خیلی وقت‌ها که به مشهد می‌آیم، دوستان قدیمی‌ام را می‌بینم و از خاطره‌های مشترک‌مان می‌گوییم. این ورزشکار شناخته شده منطقه ۴ مشهد، تاکید دارد که همیشه در همه مصاحبه‌هایم گفته‌ام هیچ کجای ایران مثل مشهد استعداد ورزشی ندارد و تصریح می‌کند: ما در هر رشته‌ای چند ملی‌پوش داریم، اما متاسفانه همیشه برخورد مسئولان ورزشی استان با این چهره‌ها آن‌قدر بد است که باعث ناراحتی آنها می‌شود. به عقیده من اگر کمی همدلی بین ورزشکاران و مسئولان بیشتر شود، مشهد قدرتمندترین قطب ورزشی کشور می‌شود.

*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۴ چاپ شده است.