نغمههای محلی در دست نوشآفرین ناگهانی
پنجسال قبل که برای اولینبار دوتار را در دست گرفت، حس وحال خوبی پیدا کرده و آموزش دوتارنوازی را دنبال کرد تا جاییکه در این مسیر افتخاراتی هم به دست آورد. نوشآفرین ناگهانی، نوجوان هفدهساله و هنرمند ساکن محله رحمانیه که این روزها پیگیر موسیقی مقامی جنوب خراسان است، مسیر آینده شغلیاش را انتخاب کرده و دوست دارد با ورود به دانشگاه موسیقی، پاسدار موسیقی اصیل ایرانی باشد و موفقیتهای خود را تداوم بخشد.
-چطور شد که با ساز اصیل ایرانی آشنا شدی؟
قبل از من خواهر بزرگم با هنر دوتارنوازی آشنا بود. هر زمان صدای آرام و جذاب موسیقی خواهرم را میشنیدم، لذت میبردم و کمکم به آن علاقهمند شدم و دوتارنوازی را شروع کردم.
-آموزش دوتار را کی و از کجا شروع کردی؟
پنجسال پیش با ثبت نام در آموزشگاه موسیقی خصوصی، دوتارنوازی را نزد استاد محسن میری شروع کردم. این مسیر همچنان ادامه دارد و دوتارنوازی مقامی جنوب خراسان را در حد حرفهای یاد گرفتهام.
-در این مسیر چه موفقیتهایی به دست آوردهای؟
در کلاس هفتم، مقام اول مسابقات فرهنگی و هنری آموزش و پرورش ناحیه۶ مشهد و مقام اول استان را کسب کردم. در کلاس هشتم، نفر اول ناحیه و دوم استان شدم و امسال هم رتبه اول ناحیه، اول استان و سوم کشور را در مسابقات فرهنگی و هنری دانشآموزان به دست آوردم.
-بهترین خاطرهای که از دوتارنوازی داری، چیست؟
سه سال قبل که مقام اول مسابقات موسیقی دانشآموزی استان را به دست آوردم، پدرم یک دوتار نو را که کار دست یکی از استادکاران خبره بود، به من هدیه داد. این دوتار برایم ارزش زیادی دارد.
-مهمترین حامیان تو در این مسیر چه کسانی هستند؟
پدر و مادرم همیشه در کنارم هستند و حمایتهای مادی و معنوی آنها عزمم را برای ادامه راه بیشتر کرده است؛ البته حمایتهای استادم، آقای محسن میری نیز بوده است. در همین جا از همه آنها تشکر میکنم.
-مشوق کسی برای رفتن به آموزشگاه موسیقی بودهای؟
چندبار که به مناسبتهای مختلف در مدرسه به اجرای دوتارنوازی پرداختم، خیلی مورداستقبال بچهها قرار گرفت و چندنفری در آموزشگاه برای آموختن دوتار ثبت نام کردند.
-اوقات فراغتت را چگونه میگذرانی؟
بخشی از اوقات فراغتم با نواختن دوتار میگذرد. والیبال و فوتبال هم بازی میکنم. چون معتقدم جسم سالم و قوی در بهترشدن و آرامش روحیه در نواختن دوتار تأثیر مثبتی دارد.
-چرا موسیقی مقامی خراسان را انتخاب کردی؟
موسیقی مقامی به بخشی از هویت ما خراسانیها تبدیل شده است. من به عنوان یک مشهدی درکنار لذتی که از این موسیقی میبرم، احساس نزدیکی زیادی با آن دارم.
-در آینده دوست داری چه شغلی داشته باشی؟
دوست دارم در دانشگاه هنر رشته موسیقی تحصیل کنم و بهعنوان موسیقیدان در نشر و اعتلای موسیقی مقامی خراسان فعالیت داشته باشم و این موسیقی را از فراموشی نجات بدهم.
* این گزارش پنجشنبه ۲ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۳ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.