سحاب پورشاهی، ورزش را از ژیمناستیک شروع کرد و چهار مدال طلای استانی به دست آورد. اما وقتی احساس کرد دیگر چیز تازهای برای یادگرفتن ندارد به کشتی روی آورد و حالا رؤیای رسیدن به سکوی نخست المپیک را در سر دارد.
البرز کریمی مثل خیلی از بچهها آرزوی فوتبالیستشدن داشته و برای رسیدن به آرزویش به هر دری زده است. او حالا در هفدهسالگی در لیگ نوجوانان کشور میدرخشد و مربیانش از او بهعنوان مهاجمی یاد میکنند که میتواند دروازه هر دروازهبانی را فرو بریزد.
فاطیما توسلیان، ورزش را از هشت سالگی با ژیمناستیک شروع کرد و حالا کیکبوکسینگ را دنبال میکند و کمربند سبز دارد. درکنار ورزش و کتابخوانی، در بسیج و کانون دختران هور هم فعال است و همراه خانوادهاش در اجتماعات شرکت میکند.
چهار سال از اولین روزی که علیرضا ملت سیزده ساله پا به سالن کشتی گذاشت میگذرد؛ چهار سالی که برای او با تمرینهای سخت، مسابقه، شکست و پیروزی همراه بودهاست. حالا او تلاش میکند مسیر پیشرفت را قدمبهقدم طی کند.
ریحانه ابراهیمی، نوجوان چهاردهساله محله مشهدقلی، ورزش، فعالیت جهادی و کتابخوانی را باهم پیش میبرد.
ملیکا ترابی دختر ورزشکار محله شریف، نهتنها توانسته با هوش و ذکاوتش در درسها بدرخشد و همیشه شاگرد اول باشد که موفق شده است با جسارت یک رزمیکار قهرمان، افتخارآفرین عرصه ورزش هم باشد.
فاطمه دهنوی دوازدهساله، یکی از نوجوانانی است که به برکت اجتماعات در نقاشی توانمند شده و حالا به سایر دختران زبان انگلیسی آموزش میدهد.
مسیر ورزشی سعید علی پناه نوجوان محله شهید شیرودی از توپ فوتبال به تشک کشتی رسیده است.
طاها عشقی از دوسال پیش وارد عرصه ورزش بسکتبال شده است. او تاکنون یک بار در مسابقات استانی بسکتبال شرکت کرده و در همان توانسته مقام سوم را کسب کند. پیش از این هم، ورزش ژیمناستیک انجام میداده و در آن دو مدال طلا در مسابقات استانی به دست آورده است.
محمدرضا واعظی، مدرسه را با مدال طلای المپیاد جهانی زیست پشت سر گذاشته و قرار است از اول مهر، دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران شود؛ نوجوانی هجدهساله که چند سال گذشته را نهفقط با درسخواندن، بلکه با زندگی در دنیای علم گذرانده است.
منجی محمدی، نوجوان محله امامرضا(ع)، پس از تجربه ورزشهای مختلف، برای اولینبار مرداد امسال در مسابقات استعدادیابی دوومیدانی که ازسوی شهرداری منطقه ۸ برگزار شد، شرکت کرد و در پرتاب وزنه، صاحب عنوان شد.
علی ابراهیمیعباسی کشتی را با توصیه پدرش شروع کرد؛ پدری که خودش روزگاری کشتیگیر بود و این ورزش را «پهلوانی» میداند. حالا پنجسال از شروع حرفهای فعالیتش میگذرد و رؤیای ایستادن روی سکوی قهرمانی جهان و المپیک را دارد.
روژان جمالی از هشت سالگی ووشو را شروع کرده و حالا به دان ۳ رسیده است. او در بیش از هجده مسابقه استانی و کشوری شرکت کرده و مدالهای مختلفی به دست آورده است. حالا رؤیای بزرگ تری دارد.
آتنا شریفی که چند مقام کشوری دارد، میگوید: مادربزرگ مادریام بعد بازنشستگی تصمیم گرفت نواختن ساز دوتار را یاد بگیرد. شاید یکی از دلایل اصلی جذب من به سمت آموزش موسیقی، حس آرامشی بود که از شنیدن نوای دوتار ایشان به من دست میداد.
محمدرضا کوروشیان در خانوادهای بزرگ شده که ورزش در آن فقط یک سرگرمی نیست و همه اعضای خانواده، ورزش را بهصورت حرفهای و مستمر دنبال میکنند. او در سه سال تمرین، ۹مدال رنگارنگ به دست آورده و باوجود کسب موفقیتهای ورزشی، درس را در اولویت قرار داده است.
نگین حبیبی چهاردهساله، هنگامی که برای اولین بار پا به سالن ورزشی قائم (عج) گذاشت، شاید خودش هم فکر نمیکرد چند سال بعد روی سکوی قهرمانی کشور بایستد و مدال طلای ژیمناستیک را به گردن بیندازد.
کیان غزنوی میگوید: امسال با مامان و بابایم اربعین به کربلا رفتیم. مردم آنجا خیلی از ما پذیرایی میکردند. همانجا تصمیم گرفتم وقتی برگشتم مشهد، من هم ایام شهادت امامرضا (ع) هرکاری از دستم برمیآید برایشان انجام دهم.
مبینا نوریانفر فقط یازده سال دارد، اما چندسالی است که ورزش بخش مهمی از زندگیاش شده است. حاصل این سالها، کسب ۶ مدال طلا و یک مدال نقره در مسابقات استانی و کشوری رشته کاراته است.
یک اتفاق باعث شد پدر محمدحسین ملت تصمیم بگیرد او را به سالن کشتی ببرد تا علاقهاش به کشتی را به شکلی اصولی دنبال کند. حالا پنجسال میگذرد و محمدحسین با کسب مدالهای متعدد استانی، رؤیای حضور روی سکوی قهرمانی جهان و المپیک را در سر دارد.
محله مهدیآباد، پنجاهدختر هشتتاهجدهساله عزمشان را جزم کردهاند تا با پول توجیبی و عطر حلوا زیباترین میزبانی را برای زائران پیاده در روزهای پایانی ماه صفر رقم بزنند.