کسب شش مدال رنگارنگ برای مبینا نوریانفر پایان راه نیست!
مبینا نوریانفر فقط یازده سال دارد، اما چندسالی است که ورزش بخش مهمی از زندگیاش شده است. این دانشآموز کلاس ششم محله نوده، ورزش را از کودکی با ژیمناستیک آغاز کرد و چهار سال است که روی تاتامی کاراته تمرین میکند.
حاصل این سالها، کسب ۶ مدال طلا و یک مدال نقره در مسابقات استانی و کشوری رشته کاراته است؛ مدالهایی که برای مبینا پایان راه نیستند. او حالا کمربند سبز دارد و میخواهد با تلاش و پشتکار به تیم ملی برسد و روزی در المپیک مسابقه دهد.
-ورزش را از چندسالگی شروع کردی؟
از چهارسالگی ورزش را با رشته ژیمناستیک شروع کردم. این ورزش کمک میکند انعطاف بدنی بیشتری داشته باشم و همین موضوع باعث شد بعدها در کاراته، تکنیکها را بهتر یاد بگیرم و اجرا کنم.
-چه شد که سراغ کاراته رفتی؟
مادرم مربی سالن است و چند جلسه به دعوت او برای دیدن مسابقات بین بچههای باشگاه رفتم. از همان زمان به این رشته علاقهمند شدم و تصمیم گرفتم تمرینات کاراته را شروع کنم.
-از چه زمانی به مسابقات رفتی؟
دو ماه بیشتر از شروع تمریناتم نگذشته بود که مربی پیشنهاد داد در مسابقات استانی که در قوچان برگزار میشد، شرکت کنم. خوشبختانه توانستم در همان مسابقه، مدال طلای رده سنی نونهالان در وزن ۲۸ کیلوگرم را کسب کنم. این اتفاق باعث شد انگیزه بیشتری برای ادامه تمرینات پیدا کنم.
-چه مدالهای دیگری تاکنون کسب کردهای؟
در مجموع ۶مدال طلا و یک مدال نقره در مسابقات استانی و کشوری دارم. در مسابقات استانی سال ۱۴۰۳ که در مشهد برگزار شد، مقام اول را به دست آوردم. در مسابقات کشوری سال۱۴۰۴ که در مشهد برگزار شد، هم توانستم مقام سوم را کسب کنم.
-کدام بخش کاراته را بیشتر دوست داری؟
کومیته یا همان مبارزه، چون به مبارزه علاقه دارم. برایم ارزشمند است آنقدر قوی باشم که از حریف مقابلم هراسی نداشته باشم و با اعتمادبهنفس مبارزه کنم.
-برای آینده ورزشیات چه برنامهای داری؟
میخواهم مربی شوم. آموزش به کودکان را خیلی دوست دارم و این کار حس خوبی به من میدهد. درکنار آن میخواهم با تلاش و پشتکار به تیم ملی برسم و در مسابقات المپیک شرکت کنم.
-چه کسی الگوی توست؟
مربیام، مبینا قلندرآبادی، خیلی برای ما زحمت میکشد. در زمان مسابقات به ما آرامش میدهد و از ما میخواهد تمرکزمان را روی حریف بگذاریم و از روبهرو شدن با او نترسیم.
-بهجز ورزش فعالیت دیگری هم داری؟
به کتابخواندن علاقه دارم، بهخصوص مطالعه درباره زندگی شهدا را دوست دارم. «حاجقاسمی که من میشناسم»، «قهرمانان ایران» و «قصههای خوب بچهها» از بهترین کتابهایی بودهاند که خواندهام.
-چرا به زندگی شهدا علاقهمند هستی؟
با خواندن خاطرات و آشنایی با روزهایی که آنها پشت سر گذاشتهاند، از زندگیشان درس میگیرم. شجاعت، ایثار و ازخودگذشتگی، مهمترین درسهایی هستند که از مطالعه این کتابها یاد گرفتهام. آنها به ما میآموزند که چطور برای حفظ و سربلندی کشورمان تلاش کنیم.
* این گزارش شنبه ۲۴ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۹ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.