مسابقه

محمدمتین عدالتی‌پور، نوجوانی که پنج‌سال پیش با دیدن مسابقات کشتی از تلویزیون، مسیر زندگی‌اش را پیدا کرد، حالا بیشتر روز‌های هفته را روی تشک کشتی یا در بوستان نصرت به تمرین می‌گذراند و سه مدال مسابقات استانی در کارنامه دارد.
محمدصادق نصرتی زمانی‌که فقط دوازده‌سال داشت، همسایه‌شان که ژیمناستیک کار می‌کرد، او را برای ثبت‌نام به سالن برد، اما کلاس ظرفیت نداشت. همان‌جا تمرین کشتی در‌حال برگزاری بود و همان چند‌دقیقه تماشا، مسیر زندگی محمدصادق را تغییر داد.
امیرمحمد رضایی می‌گوید: سال‌۲۰۱۶ پیش از اعزام به مسابقات قهرمانی آسیا با امام رضا(ع) عهد بستم که در‌صورت کسب مدال، آن را به موزه حرم اهدا کنم.
امیرحسین کرامتی مسیر موفقیت و افتخارآفر‌ینی خود را با کسب مقام‌های اول و دوم استانی و کشوری طی کرده است اما آخرین درخشش او، در سال دهم و در‌میانه هیجان مسابقات روباتیک و طراحی خودرو‌های خودران رقم خورد.
هنگامه هادیانی ژیمناست بیست‌ساله مشهدی، توانسته است به‌عنوان نخستین بانوی ایرانی در ژیمناستیک هنری، سهمیه حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا را به دست بیاورد.
احمد رحیمی و امید روحی‌نژاد، نوزده‌سال است که رفیق‌اند؛ رفاقتی که از علاقه مشترکشان به تیراندازی شکل گرفت و پای آنها را به دنیای مسابقات باز کرد. احمد در این سال‌ها ۱۲۰‌مقام استانی به دست آورده و امید هم ۱۵ مقام استانی دارد.
محمدرضا واعظی و مهیار نجار؛ دو نخبه شهرمان که در  المپیاد‌های بین المللی خوش درخشیدند و مدال طلای زیست شناسی و نقره شیمی را  از آن خود کردند.
قدیر رحیمی پیشکسوت کشتی پهلوانی توس، از بیرون گود برای سرپا ماندن این رشته تلاش می‌کند و با هدایت‌ها و حمایت‌هایش سعی می‌کند درکنار سایر پهلوانان توس، پرچم پهلوانی را در این منطقه بالا نگه دارد.
سبحان حکیمی، جودوکار نوجوان مشهدی به چهره اول جودوی ایران بدل شده است. او در رده سنی نوجوانان توانسته آن‌قدر خوب باشد که پا‌به‌پای جوانان و بعضا بزرگ‌سالان تمرین کند.
پتانک یک ورزش جذاب و خانوادگی است که از بچه‌ تا سالمند می‌توانند کنار هم بازی کنند. فضای پتانک هم رقابتی و هم پر از خنده و شوخی است. ورزشی که تمرکز و آرامش ذهنی را تقویت می‌کند و برای انجام‌دادنش فقط چند گوی فلزی و یک زمین ساده کافی است.
لباس سفید کاراته به تن دارد و کمربند مشکی‌اش از سال‌ها تمرین و تلاش حکایت می‌کند. امسال دهمین سالی است که آیناز صنعتی کاراته کار می‌کند و حاصل آن بیش از ۱۰ مدال رنگارنگی است که روی میز گوشه اتاقش چیده است.
عباس نیک‌سرشت یکی از چوخه‌کاران به نام خراسانی است که عنوان قهرمانی مسابقات جهانی را که در هندوستان برگزار شد، کسب کرد. وی در یک خانواده چوخه‌کار به دنیا آمده است.
وقتی سال گذشته رز امخوانی‌صمدی به‌عنوان کوچک‌ترین شرکت‌کننده در جشنواره قرآنی نورالمبین حضور یافت، بی‌درنگ تصمیم گرفت داستان حضرت نوح را به تصویر بکشد. او مقام دوم جشنواره را در رده سنی ۵ تا ۹ سال برای رز به ارمغان آورد.
احسان رحیمی جوان‌ترین داور بین‌المللی بسکتبال جهان است. او با وجود داشتن ۲۶ سال سن، از سال ۸۳ به داوری مسابقات بسکتبال در مشهد، استان و کشور پرداخته است.
محیا احمدی سال گذشته به‌طور جدی ورزش را در رشته کاراته شروع کرد و در مدت کوتاه فعالیت توانست استعداد و توانایی‌ا‌ش را به همه نشان دهد؛ طوری که پاییز‌۱۴۰۴ به مسابقات کشوری راه پیدا کرد و مقام اول نونهالان را کسب کرد.
سیده‌ترنم سیدرضایی، امید محله تلگرد، هر‌چند در سیزده‌سالگی، صاحب چند‌عنوان قهرمانی در مسابقات استانی و ملی شنا‌ست، به گفته خودش، علاقه‌اش به دنیای علم بیش‌از دنیای پرنشاط شناست.
اسماء قربانی طی پنج‌سال فعالیت در رشته ووشو توانسته از قهرمانی در استان تا رفتن روی سکوی کشوری را تجربه کند. او از روزی که پا در مسیر ورزش گذاشت تا امروز همیشه این جمله را با خود مرور کرده است: اراده‌ام از مشکلات قوی‌تر است.
هدیه نجفی از همان کودکی نشان داد که قرار است مسیر متفاوتی را انتخاب کند. او با مشت‌های کوچک، اما پرانرژی‌اش رؤیا‌های بزرگی را تمرین می‌کرد. حالا همان دختر پرشور که سیزده‌سال دارد، چندبار بر سکوی قهرمانی کاراته ایران و استان ایستاده است.
امیرحسن چرخی‌زاده با اینکه فقط دوازده‌سال دارد، پنج‌سال است که مداحی می‌کند. او هر‌سال رتبه نخست مسابقات قرائت قرآن دانش‌آموزی ناحیه را به دست آورده است. سال۱۴۰۲ نیز مقام اول مسابقات استانی «کوثر محبت» را در رشته مداحی از آن خود کرد.
علیرضا صبوری، مربی رزمی‌کار سخت‌گیر و جدی در باشگاه ورزشی مسجد بلال است، دادن میدان عمل به نوجوانان برای موفقیت‌ توأمان در زندگی و ورزش، بزرگ‌ترین دغدغه‌ این مربی است.