حنانه سهرابی ۹سال بیشتر ندارد و چهارسال از ورودش به دنیای کاراته میگذرد، اما با این سن کم، چندین مدال استانی، کشوری و آسیایی در کارنامهاش دارد. حالا کاراته برای حنانه چیزی بیشتر از یک رشته ورزشی است و میخواهد آن را ادامه بدهد.
سیدمهرداد صالحی نهتنها خود یک قاری ممتاز است، بلکه با شور و اشتیاق، بیشاز صدنونهال و نوجوان محله را در مسیر قرآن همراهی میکند و آیندهای روشن را برای آنها رقم میزند. تجربه و عشق او به قرآن چراغ هدایت نسل تازهای از عاشقان کلام خداست.
زینب پرهیزی با اینکه از کودکی به ورزشهای رزمی علاقهمند بود اما به تازگی ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرده و تاکنون موفق به کسب چهارمقام استانی و دومقام کشوری در این رشته شده است.
صادق حدود پنجسال است که روبیک به دست میگیرد و دو سالی است که بهعنوان روبیکباز حرفهای در مسابقات شرکت میکند.
علاقه علیرضا به رباتیک از کودکی آغاز شد؛ زمانی که بهجای اسباببازیهای معمولی با موتورهای سوخته و قطعات برقی سرگرم میشد. علیرضا مدبری حالا توانسته در بیستودومین مسابقات ملی مهارت ایران، در کنار همتیمیاش مدال طلا کسب کند.
تلاشهای امیرمحمد جلالی برای فوتبالیستشدن بیوقفه ادامه دارد. او شهریور امسال مقام اول رشته فوتبال در سومین دوره مسابقات کاپ نوین نوباوگان شهرستان مشهد را بهدست آورده است.
میرفخرایی میگفت: توسط برادران دلاور به بوکس کشانده شدم و با کمک حسن دلاور دستکش به دست کردم و در باشگاه طاهر نزد استاد علی یزدزاد بوکس را فراگرفتم. سال۱۳۴۷ برای شرکت در مسابقات بوکس قهرمانی کشور از شیراز به مسابقات رفتم.
صالح حورانفر اهل کشفکردن، نوآوری، ریسککردن و مطالعه است. او بهتازگی توانست مزد زحماتش را بگیرد و در مسابقات ملی مهارت ایران که مهرماه همین امسال برگزار شد، مدال طلا کسب کند.
۱۰مدال رنگارنگ، ثمره تلاشهای ساجده عظمایی در رشته نیوکونگفو است. او نهفقط در ورزش، بلکه در طراحی هم دستی دارد و با علاقه و برنامهریزی، هردو رشته را درکنار درسهای مدرسهاش دنبال میکند.
وقتی محمدعلی پیلهور تمرینات کیکبوکسینگ برادرهایش را از گوشه سالن تماشا میکرد، آرامآرام جذب این رشته شد و تصمیم گرفت خودش هم وارد میدان شود؛ تصمیمی که بعدها او را به سکوی قهرمانی مشهد و رقابتهای کشوری رساند.
خانواده آستارائی همگی به یک ورزش علاقهمندند؛ پدر و مادر با علاقه و پشتکار، مسیر اسکیت را برای دو دخترشان هموار کردند و حالا این دختران جزو چهرههای شناختهشده ورزش اسکیت در کشور و مشهد هستند.
داستان زندگی ابوالفضل عباسی حکایتی از عشق به ورزش، هدفگذاری، تلاش و پشتکار و درنهایت رسیدن به قلههای موفقیت در نوجوانی است. حاصل سهسال فعالیت سختکوشانه او در رشته رزمی کیکبوکسینگ، کسب سه مقام قهرمانی درخشان بود.
ترنم تقیزاده از ششسالگی پایش به آب باز شده و سالهاست بهصورت حرفهای، رشته شنای هنری را دنبال میکند. او در دو سال گذشته با تیم خود در مسابقات کشوری خوش درخشیده است و توانسته مدال طلای فردی و تیمی را به دست بیاورد.
ماهانا جامی، ساکن محله فلسطین در منطقه یک، با ۸۵٪ معلولیت جسمی، برج میلاد را فتح کرده و قصد دارد اقیانوس آرام را شنا کند. او میگوید: با پای اراده راه میروم.
علیرضا باقری بازیکن کمبینا و کمحرفی که یکسال است وارد تیم ملی گلبال شده است. او نقص در حس بیناییاش را طوری با تقویت حس شنوایی جبران کرده است که از آن دستاورد میسازد.
زهرا علیپور بیشتر رشتههای رزمی را امتحان کرد تا اینکه فهمید سبک وادوکای با روحیه و تواناییهایش سازگار است. او پس از کسب مقامهای دوم و سوم کشوری و اولی تا سومی استانی دچار آسیبدیدگی شد و حالا پس از مدتی قرار است تمرینها را از سر بگیرد.
دوسال بیشتر نیست که همتا اسحاقی پا به این مسیر گذاشته، اما در همین مدت کوتاه، هفتمدال رنگارنگ استانی و کشوری کسب کردهاست. مهمترینش هم مدال قهرمانی مسابقات کشوری در کرمانشاه است.
هلیا رمزی از دوسال قبل، ورزش تکواندو را بهصورت حرفهای شروع کرده است. او در این مدت موفق به کسب پنجمدال استانی و یک مدال طلای کشوری شده است. هلیا میخواهد همه مدالهایش را به موزه امامرضا (ع) هدیه کند.
شاهین شریفیسرابی هفت سالش نشده بود که به توصیه مادر برای کاهش وزن و تناسب اندام به باشگاه رفت. او دو مدال طلای کشوری در رده نونهالان و نوجوانان در رشته نینجوتسو دارد.
آرزو کیانیآرا، هندبالیست مشهدی تیم ملی است که چهارده سال درخشش در این رشته نمادی از استقامت و تلاش بیوقفه اوست. انعطافپذیری فوقالعادهاش در میدان بازی، موجب شده به او لقب «آچار فرانسه» تیم ملی را نسبت دهند.