هنر مادر و دختر محله الهيه در خانه محبوس شده است
از وقتی بازار خاتون را از آنها گرفتند، در خانه مشغول کارند. کارهایی که با خوردن هزاران سوزن بر آن با نخهایی به رنگهای سنتی، طرحهای اسلیمی را شکل داده و میتوان گفت جایشان در زیباترین گالریهای شهر خالی است. شهر ... از شهر میگذریم، از بازار خاتون هم عبور میکنیم و به خانهای در یکی از مجتمعهای مسکونی محله الهیه مشهد میرسیم؛ جایی که مادر و دختری هنرمند، سخت مشغول کار و هنرآفرینی هستند.
هنرمادر خانواده، پتهدوزی است
هنر مرضیه ظهوریان، مادر خانواده، پتهدوزی است. در یک نگاه میتوان پتهدوزی را این طور توصیف کرد که یک نوع دوختن و شاید در ردیف گلدوزی باشد با این تفاوت که در این هنر، طرحهای بسیار سنتی با دوخت زیبا آن را به هنری بیبدیل خلق میکند.
پتهدوزی یک نوع دوختن در ردیف گلدوزی است، با این تفاوت که در این هنر، طرحهای بسیار سنتی با دوخت زیبا به کار رفته است
مرضیه خانم کارهایش را یکی یکی روی میز پهن میکند. کارهایی که هر کدام روزها و ماهها تا به انجام رساندنشان زمان برده و حالا در گوشه خانه افتاده، بدون اینکه کسی از وجود آنها با خبر باشد. حتی شاید خیلی از اهالی محله الهیه ندانند چه هنرمند توانایی در محله و مجتمع مسکونیشان حضور دارد. احتمالا اگر آنها میدانستند، بیشک برای آموختن این هنر زیبا، راهی خانه مرضیه خانم میشدند.
کسیحاضر نشد با ما راه بیاید
میگوید: تا زمانی که در بازار خاتون بودیم، مکان مناسب و امنی داشتیم؛ اما نمیدانم چرا یک دفعه قیمتهای بازار بالا رفت و هیچکس حاضر نشد با ما راه بیاید و بالاخره هم شهرداری کل بازار خاتون را از ما گرفت. ادامه میدهد: اگر توانایی داشت و میتوانست مغازهای برای خود ردیف کند، حتما هنرش را بیشتر میتوانست عرضه کند، اما نه تنها سرمایهای ندارد، بلکه اقداماتش جهت دریافت وام نیز تاکنون به جایی نرسیده است.
هرچند که مرضیه خانم، هنرمند محله الهیه دوست دارد هنر پتهدوزی را حتی به هم محلهایهای خود آموزش دهد، اما، چون هیچ پشتوانهای برای این کار ندارد، ترجیح میدهد کارهای زیبای سنتیاش را در خانه محبوس نگاه دارد.
کسی باور نمیکرد خودم انجام داده باشم
اما محله الهیه یک هنرمند دیگر هم دارد و آن کسی نیست جز فاطمه باوفا، دختر مرضیه خانم. فاطمه معرق کار میکند. کارش را نیز بدون اینکه دوره خاصی دیده باشد، شروع کرده و حالا کارهایش جزو بهترین معرقهایی است که در نمایشگاههای اخیر عرضه شده است. میگوید: زمانی که اولین بار کارهایم را به نمایشگاه میراث فرهنگی بردم، کسی باور نمیکرد خودم آنها را انجام داده باشم چرا که آن زمان تنها ۱۱ سال داشتم.
حالا فاطمه نیز مانند مادرش، کارت اشتغال دارد و در صورت وجود امکانات لازم، میتواند خود را با هنرش مشغول سازد. فاطمه که هنوز راه زیادی برای پیمودن دارد، از مسئولان میخواهد بیشتر به هنرمندان توجه کنند و طوری برنامهریزی کنند که این هنرها کاربردی بوده و در جامعه به عنوان مشاغل از آنها استفاده شود.
*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره شش شهرآرامحله منطقه ۱۲ چاپ شده است.