ردپای سنگمزارهای چند قرنی در موزه آستان قدس رضوی 
پررنگشدن همسایگی در اجتماعات شبانه توس ۷۸ 
درآمدزایی شایان رحمتی با خمیرهای کِلِی
شایان رحمتی سه‌سال پیش، اولین مجسمه‌اش را درست کرد و به قدری در این راه استعداد داشت که حالا این هنر را به هم‌سن‌و‌سال‌هایش آموزش می‌دهد و می‌خواهد در آینده‌ای نزدیک، از این هنر به درآمدزایی هم برسد.
دوهفته پیش بود که نمایشگاه هفته جهانی کودک در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شماره۷ مشهد در محله چهارچشمه مشهد برگزار شد. در‌میان آثار متنوعی که در این نمایشگاه به نمایش درآمد، دست‌سازه‌ها، نقاشی و سردیس‌های شایان رحمتی، هنرمند چهارده‌ساله محله چهارچشمه حسابی به چشم آمد.
شایان دنیایی از حیوانات را با خمیر کلی درست کرده و روی میزی به نمایش گذشته بود. او سه‌سال پیش، اولین مجسمه‌اش را درست کرد و به قدری در این راه استعداد داشت که حالا این هنر را به هم‌سن‌و‌سال‌هایش آموزش می‌دهد و می‌خواهد در آینده‌ای نزدیک، از این هنر به درآمدزایی هم برسد.
-چطور شد که ساخت مجسمه با خمیر کلی را به‌شکل جدی انتخاب کردی؟
من از کودکی به نقاشی علاقه داشتم و کار با سفال را هم تجربه کرده بودم. اما از سه‌سال پیش، وقتی یازده‌ساله بودم، اولین کارم را که ساخت یک آهو بود با خمیر کلی امتحان کردم. زیاد خوب نشد، اما من به هنر مجسمه‌سازی علاقه‌مند شدم.
-چرا خمیر کلی؟
جنس این خمیر‌ها از فوم است که وزن بسیار سبکی دارند و به‌راحتی در مغازه‌های لوازم‌التحریر پیدا می‌شوند.
-نقاشی سخت‌تر است یا مجسمه‌سازی؟
نقاشی ظرافت‌های خاص خودش را روی بوم دارد، اما ساخت مجسمه با خمیر کلی به‌دلیل نیاز به ترکیب قطعات و حفظ تعادل فرم، چالش‌برانگیزتر است و تمرکز زیادی می‌خواهد.
-بین این دو هنر، کدام‌یک را از نظر اقتصادی و درآمدزایی آینده‌دارتر می‌بینی؟
نقاشی برای من دنیای آرامش شخصی است، اما ساخت مجسمه‌های فومی و دکوری با خمیر کلی، بازار کار و درآمدزایی بسیار بهتری دارد.
-چطور شد که موفق شدی به عنوان مربی در کانون مشغول به کار شوی؟
ابتدا به برخی فرهنگ‌سرا‌ها مراجعه کردم، اما به‌دلیل نداشتن مدرک تحصیلی مرتبط پذیرفته نشدم. با‌این‌حال، مسئولان کانون پرورش فکری بسیار استقبال کردند و در حال حاضر در مراکز۴ و ۸ کانون به کودکان هشت تا دوازده‌سال آموزش می‌دهم.
-مهم‌ترین نکته فنی و آموزشی که در کلاس‌ها به هنرجویان منتقل می‌کنی، چیست؟
به بچه‌ها یاد می‌دهم که این حیوانات و مجسمه‌ها حاصل چسباندن چندین قطعه مجزا از هم هستند. ساخت آنها نیازمند ظرافت، حوصله و جای‌گذاری دقیق اجزا در‌کنار یکدیگر است.
-واکنش مخاطبان نمایشگاه به آثارت چطور بود؟
آنهایی که مجموعه مجسمه‌های دنیای حیوانات من را دیدند، هم سفارش می‌دادند و هم می‌خواستند به فرزندشان آموزش بدهم.
-حمایت خانواده چقدر به شما کمک کرد؟
خانواده‌ام همیشه حامی من بوده‌اند و فضای خانه را برای تمرین و ساخت آثار فراهم کرده‌اند که دلگرمی بزرگی برای من است. اگر هم کثیف‌کاری می‌شد، مادرم به سرم غر نمی‌زد.
-چه چشم‌اندازی برای آینده هنری خودت در نظر داری؟
می‌خواهم هم‌زمان با ادامه تحصیل و پیشرفت در نقاشی، کارگاه مجسمه‌سازی‌ام را داشته‌باشم و روزی به‌عنوان یک هنرمند و کارآفرین موفق شناخته شوم.
* این گزارش چهارشنبه ۶ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۲ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
