ورزش را برای سلامتی دوست دارم نه قهرمانی

یک جامعه سالم زمانی به تکامل خواهد رسید که از وجود زنان سالم برخوردار باشد. هنگامی که یک زن از نظر روحی و جسمی سالم باشد، می‌تواند در ساختن خانواده‌ای سالم تلاش کند. همه می‌دانیم که زنان جامعه برای موفقیت در کار‌های اجتماعی خود و از همه مهم‌تر، برای ایجاد یک محیط گرم در کانون خانواده، باید اول به فکر سلامتی خود باشند تا بعد با ایجاد محیط مناسب برای فرزندان و همسران خود، آنان را نیز در کار‌های اجتماعی، اخلاقی، آموزشی و... یاری دهند و در نهایت در ساختن یک جامعه سالم و عاری از هر گونه فساد اخلاقی و اجتماعی نقش ایفا کنند.

لعیا بکائیان یکی از زنانی است که اهمیت دادن به سلامتی‌اش را با ورزش معنا بخشیده است. او که ورزش را از همان دوران خردسالی آغاز کرده است، یکی از مربی‌های موفق در محله فاطمیه مشهد است. بکائیان معتقد است ورزش کردن برادرش به عنوان یک رزمی‌کار، او را علاقه‌مند به ورزش کیوکوشین کرده است. این مربی محله در رشته شنا، والیبال و کیوکوشین به تمرین می‌پردازد، اما هیچ‌گاه به عنوان یک ورزشکار در مسابقات حاضر نشده است و به گفته خودش فقط یک بار با تیم والیبال دانشگاه در بازی‌های دانشجویی شرکت کرده است که تیم به مقام چهارم رسیده است. برای اینکه بیشتر با او و فعالیتش آشنا شوید در گفتگویی که با او داشتیم، همراه ما باشید.

-خانم بکائیان، چرا به عنوان یک مربی شناخته می‌شوید تا یک بازیکن؟

راستش را بخواهید ترس از آسیب‌دیدگی باعث شده است تا به عنوان مربی فعالیت کنم. متاسفانه برنامه‌ریزی درستی در ورزش ما وجود ندارد؛ به همین دلیل، خطر آسیب‌دیدگی حتی برای ورزشکاران حرفه‌ای بسیار زیاد است. سالن‌های ما کمترین امکانات را دارند و از نظر تجهیزات، وضعیتشان مناسب نیست. شاید شما هم شنیده باشید که بار‌ها بهترین ورزشکاران ما به دلیل آسیب‌دیدگی هنگام تمرین از مسابقات بین‌المللی باز مانده‌اند. همچنین معتقدم کسانی باید در ورزش پایه‌گذار باشند و نیاز نیست همه به بازیکنی موفق تبدیل شوند؛ به عبارتی ما به مربی هم نیاز داریم.

-آیا هنگام تمرین آسیب هم دیده‌اید؟

بله. یک بار که قرار بود به عنوان لیبرو در تیم والیبال در مسابقات حضور داشته باشم، به دلیل نامناسب بودن کف‌پوش، پایم پیچ خورد و دچار آسیب از ناحیه تاندون‌های پا شدم و نتوانستم در مسابقات شرکت کنم.

در سه رشته والیبال، رزمی و شنا تمرین می‌کنم، اما تمرکزم روی یک رشته رزمی به نام کیک‌جیتسو است

-خودتان بیشتر چه ورزشی می‌کنید؟

در سه رشته والیبال، رزمی و شنا تمرین می‌کنم، اما تمرکزم روی یک رشته رزمی به نام کیک‌جیتسو است که در حال حاضر به عنوان رئیس سبک در خراسان رضوی فعالیت می‌کنم.

-از چه زمانی وارد عرصه مربیگری شدید؟

من دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی هستم و از همان دوران کارشناسی به مربیگری تیم‌های مختلف پرداخته‌ام و بیشتر تیم‌هایی که داشته‌ام به مقام‌های استانی یا شهری دست پیدا کرده‌اند.

-به نظر شما برای ترویج ورزش در بین بانوان چه باید کرد؟

نبود امکانات سبب شده است تا بانوان کمتر ورزش کنند، اما طرح‌هایی که شهرداری اخیرا در مساجد و مدارس اجرا می‌کند، می‌تواند عاملی برای ترویج ورزش باشد. البته در این امر، مربیان نیز بسیار نقش دارند، زیرا آنها می‌توانند هنرجویان را به کلاس‌ها علاقه‌مند کنند. برخی مربیان به دلیل اینکه آموزش لازم را ندیده‌اند، نمی‌توانند آگاهی‌های لازم را بدهند و این ندانستن سبب آسیب دیدن می‌شود. در نتیجه، فرد تصور می‌کند ورزش نه تنها نمی‌تواند به سلامتی‌اش کمک کند، بلکه به او آسیب هم می‌رساند.

*این گزارش یکشنبه، ۲۸ خرداد ۹۱ در شماره ۹ شهرآرامحله منطقه ۳ چاپ شده است