همنشینی با بچهها، انگیزه معلم محله فرهنگیان برای فیلمسازی بود 
محمد دانشور مدال طلایش را به خیریه همدم هدیه کرد 
محمد دانشور مدال طلایش را به خیریه همدم هدیه کرد
محمد دانشور، قهرمان مسابقات دوچرخه سواری آسیا و جهان، آخرین مدال طلای خود را به موسسه خیریه همدم به نفع کودکان بیسرپرست اهدا کرد.
یک ماه بیشتر نیست که با یک مدال طلا و یک نقره، از مسابقات جهانی هندوستان برگشته و این روزها اسمش، تیتر درشت بسیاری از روزنامههاست، اما بهانه ما برای نشستن پای حرف هایش و شنیدن از حالوهوای قهرمانی، این است که هممحلهای ما در بولوار پیروزی است.
محمد دانشور، این عضو بیستوسهساله تیم ملی کشور درکنار قهرمانبودن، اخلاق ورزشی را هم سرلوحه کارهای خود قرار داده؛ همین است که رکابزن محله ما که او را با عنوان «مرد طلایی» میشناسند، در اقدامی بهیادماندنی، با اهدای آخرین مدال طلای خود به موسسه خیریه همدم به نفع کودکان بیسرپرست، نقشی زیبا رقم زده است. در معرفی بیشتر محمد دانشور باید بگوییم که قهرمان مسابقات دوچرخهسواری۲۰۱۷ آسیاست، ۱۵مدال بینالمللی دارد و همچنین حدود ۷۰مقام داخلی کسب کرده است.
نخستین دوچرخه، نخستین دوچرخهسواری
در خانوادهای ورزشی قد کشیده است. پدرش سالها رزمیکار بوده، اما علاقه به دوچرخه، محمد آن سالها را پا به رکاب میکند تا بعدها یکی از نامآوران این رشته ورزشی باشد. اولین دوچرخه را در پانزدهسالگی سوار شده.
خودش خاطره آن روز را اینطور کلمه میکند: «اولین دوچرخهای که برایم خریدند، یک دوچرخه کوچک ۱۶ یا ۱۸ قدیمی بود. یادم است که آن روز پدر و داییام، من را به خیابان بردند و با هلدادن من و آموزش رکابزدن به من آموختند چطور تعادلم را روی دوچرخه حفظ کنم. یک ساعت بیشتر طول نکشید که دوچرخهسواری را یاد گرفتم.»
نخستین موفقیت
نخستین موفقیت این قهرمان دوچرخهسواری که در حال حاضر، دانشجوی کاردانی رشته تربیتبدنی است، در همایشی بهمناسبت روز صنایع در شهرک صنعتی رقم خورده که در آن مسابقه، مقام سوم را کسب کرده است.
پیش از این، ورزشکار جوان محله ما در سفری همراه دوستانش به شمال کشور، بیشتر از گذشته متوجه شده بود که میتواند در عرصه ورزش دوچرخهسواری موفق شود؛ وقتی سرعتش از سایر دوستانش بیشتر بود و دیرتر از رکابزدن خسته میشد؛ «از رکابزدن که خسته میشدیم، پشت کامیونها پناه میگرفتیم که آنها جلوی باد را بگیرند و پساز رفع خستگی دوباره رکاب بزنیم. در همان مسیر بود که پی بردم درکنار علاقه شدیدی که به دوچرخهسواری دارم، استعداد هم چاشنی این علاقه است.»
ورود به تیم ملی در سال ۸۸
پس از آن اتفاق و کسب مقام سومی در مسابقهای کاملا دوستانه، محمد دانشور برای پیگیری ورزش دوچرخهسواری بهصورت حرفهای، زیرنظر آقای مجاهدی مربی دوچرخهسواری و مدیر باشگاه شهر سالم مشهد فعالیت خود را ادامه میدهد. دیری نمیپاید که او پساز ورود به مسابقات قهرمانی استانها به مسابقات آموزشگاهها راه پیدا میکند و پس از آن با انرژی مضاعف در سال ۸۸ وارد تیم ملی میشود.
آخرین مدال قهرمانی
آخرین قهرمانی این ورزشکار دوچرخهسواری، کسب مقام اولی انفرادی و دومی تیمی آسیا بود که یک ماه قبل به آن دست یافت. او توانست مدال طلای آسیایی مسابقات قهرمانی ۲۰۰متر کایرین آسیای۲۰۱۷ هندوستان و مدال نقره مسابقات تیمی یک کیلومتر اسپرینت۲۰۱۷ را از آن خود کند. این ورزشکار، سالهای گذشته نیز افتخارات بسیاری برای کشور کسب کرده است که از آن جمله میتوان به مدال طلای قهرمانی آسیا۲۰۱۶ و بیشاز ۸۰ مدال در عرصه داخلی و بینالمللی اشاره کرد.
به امید قهرمانی در المپیک۲۰۲۰
از محمد دانشور در برخی مطبوعات با نام «رکابزن طلایی» یاد شده است. حالا و با موفقیتهای اخیر، توقعات جامعه ورزشی نیز از او بیشتر از گذشته است. خودش هم دوست دارد در دوچرخهسواری به نوک قله موفقیت برسد؛ «هدفم، قهرمانی در مسابقات۲۰۱۸ جاکارتاست و چشماندازی که در این رشته ورزشی برای زمان دورتر خود تعریف کردهام، قهرمانی در المپیک۲۰۲۰ است. قصد دارم تا جاییکه میتوانم، تلاش کنم و به تمریناتم ادامه دهم تا به هدفهایم دست یابم. معتقدم زمانی که حس کنم در دوچرخهسواری درجا میزنم، باید کنار بکشم و عرصه را برای دیگران باز بگذارم.»
زمان برای من از مدال طلا هم طلاییتر است
دانشور هر سه روز یکبار استراحت میکند. در آن سه روز باید هشتساعت به تمرین بپردازد و بهجز این زمان، یکیدو ساعتی نیز برای ریکاوری و استراحت و... وقت میگذارد و هشتماه در سال در اردوی تمرینی حضور دارد؛ «برای من که وقت انجام بسیاری از فعالیتها را ندارم، زمان بسیار ارزشمند است؛ شاید از مدال طلا هم طلاییتر باشد.»
پتانسیلهای مشهد خوب است
دانشور میگوید: «امکانات مشهد برای دوچرخهسواران، عالی است و پیست دوچرخهسواری ثامن، مهمترین پتانسیل این شهر است که با کمی تجهیز، این قابلیت را دارد که مشهد، میزبان مسابقات دوچرخهسواری کل کشور و اردوهای تیم ملی شود. با امکانات خوبی که در مشهد برای دوچرخهسواران فراهم است، میتوانیم بیشاز ۱۰ نماینده در تیم ملی داشته باشیم و دوچرخهسواران بسیاری پرورش دهیم.»
مهمترین دغدغه دوچرخهسواران
به گفته این قهرمان، مهمترین دغدغه یک دوچرخهسوار، تامین لوازم ورزشی و داشتن امنیت هنگام تمرین است؛ «دوچرخهسواری، ورزش لوکسی است و لوازم آن بسیار گران؛ مثلا یک حلقه لاستیک دوچرخه حدود ۵۰۰ هزارتومان قیمت دارد. دغدغه دیگر ما امنیتداشتن هنگام تمرین است؛ در تمرینات جادهای، برای دوچرخهسواری مانند من که در رشته سرعت فعالیت دارم، اصلا امنیت فراهم نیست.»
با امکانات خوبی که در مشهد برای دوچرخهسواران فراهم است، میتوانیم بیشاز ۱۰ نماینده در تیم ملی داشته باشیم
دوچرخهسوار در جاده امنیت ندارد
او ادامه میدهد: «دوچرخهسواری در جاده بسیار خطرناک است. کسی دوچرخهسوار را در جادهها به رسمیت نمیشناسد. در جاده که تمرین میکنیم، بسیاری اوقات برخی موتورسوارها از ما باجگیری میکنند و به خود اجازه میدهند که، چون وسیله دفاعی نداریم، به ما آسیب برسانند.
برای دوستانم تاکنون اتفاق افتاده است که در مسیر طرقبه شاندیز توسط موتورسوارها موردآزار قرار گرفتهاند و سارقان، گوشیشان را به سرقت بردهاند. این اتفاق رخ میدهد؛ چون آنها میدانند که ما دوچرخهسواران بهویژه در زمان تمرین کاملا بیدفاعیم. گاهی زمانی که از کنار ما عبور میکنند، مشت و لگد میزنند و از این کار بسیار لذت میبرند.»
لذتهای قهرمان بودن
این ورزشکار ملی میگوید: «از دوچرخهسواری لذت میبرم. رویسکورفتن حس خوبی به من میدهد. افتخارآفرینی و مفیدبودن، حس خوبی است؛ اینکه عدهای پاک و بیریا برای موفقیت تو دعا کنند، حس خوبی نصیبت میکند؛ مانند دعاکردن کودکان بیسرپرست موسسه خیریه همدم که ماجرای آشنایی من با آنها برمیگردد به یک سال پیش.»
برکت دعای خیر کودکان همدم
محمد دانشور، محله و همسایههای محل سکونت خود را دوست دارد و میگوید اغلب، او را میشناسند.
آشنایی او با مرکز خیریه همدم نیز از یک سال پیش و ازطریق یکی از همسایهها، آقای رئیسزاده شروع میشود. بعد از آن با مرکز همدم ارتباط برقرار میکند تا یک هفته پیش از مسابقات اخیر که باز سراغ دوستانش در همدم میرود و خبرسفرش را میدهد و میخواهد بچهها برای او دعا کنند.
هدیه مدال طلا به موسسه همدم
پساز مسابقات برای قدردانی از دعای دلهای پاک و معصوم بچههای تحتپوشش همدم، با مادرش به دیدن بچهها میرود و به رسم یادبود، مدال طلای خود را به آن موسسه تقدیم میکند تا در جشنواره فروش این موسسه، توسط خیّران خریداری و مبلغ آن برای تامین مخارج موسسه هزینه شود.
گفتند دستور است مانع از فعالیت دوچرخهسواران شوند
سال گذشته وقتی درحال تمرین بودم و همراه یکی از دوستانم بهسمت طرقبه پیش میرفتیم، ماموران نیروی انتظامی مانعاز تمرین ما شدند و وقتی علت را پرسیدیم، گفتند دستور است که دوچرخهسواران را متوقف کنیم. حتی میخواستند از ما تعهد بگیرند که دیگر در آن مسیر تردد نکنیم! تعهد ندادم و به مشهد بازگشتم و ناچار شدم برای تمرین به تهران بروم. پساز سهماه اردوی تیم آغاز شد و همین دلیلی شد تا چند ماه دیگر هم در تهران ماندگار شوم.
شیرینترین خاطره؛ همراهی دوستان
شیرینترین خاطره من، زمانی است که درحال تمرین، دوستانم را اتفاقی میبینم و آنها نیز همراهیام میکنند و درکنار هم رکاب میزنیم.
ایستگاههای دوچرخه مشهد، وضعیت مطلوبی دارند
نظر ورزشکار جوان خیابان پیروزی درباره وضعیت ایستگاههای دوچرخه در مشهد و کیفیت آنها چنین است؛ «برپایی ایستگاههای دوچرخه، بسیار مفید و این طرح خوبی است برای ترویج فرهنگ دوچرخهسواری باهدف پاکی هوای شهر.
طرحهای خوب دیگری مانند «سهشنبههای بدون خودرو» نیز میتواند برای فرهنگسازی دراینزمینه بسیار تاثیرگذار باشد. گرچه خودم فرصت فعالیتهای اینچنینی ندارم، از دیدن حرکتهای خودجوش همشهریانم برای فرهنگسازی درزمینه دوچرخهسواری بسیار خرسند میشوم.»
* این گزارش چهارشنبه، ۱۱ اسفند ۹۴ در شماره ۲۳۴ شهرآرامحله منطقه ۹ چاپ شده است
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
