علم‌گردانی

محمدعلی قنبری، پیرغلام هیئت حسینی گلشهر، سال‌‌هاست زیر پرچم امام حسین(ع) زندگی کرده است. قصه زندگی او، پیش از آنکه به علم‌داری در هیئت حسینی گلشهر برسد، از کوچه‌های کابل آغاز می‌شود.

در هیئت شجاعات‌الحسینی، علم فقط یک چوب و چند پارچه نیست؛ امانتی است که بیش‌از یک‌قرن میان چند نسل از خانواده علیزاده دست به دست شده و از نوق، روستایی در رفسنجان به محله نوده مشهد رسیده است.

از هم‌محله‌ای‌ها که سراغ بزرگ هیئتی‌های محل را می‌گیرم به نام «سید ترکمن» می‌رسم، قدیمی محله نوغان که روزگاری چندین و چند هیئت را با چندهزار عزادار به خیابان می‌آورده است.

امیرعرب شاید آخرین علامت‌ساز شهر باشد، تنها کسی که عَلَم‌ها و علامت‌هایش در مشهد روی دوش می‌رود؛ کسی که دانشگاه‌رفته است و خانواده تحصیل‌کرده‌ای هم دارد.

با اینکه کشتی گرفتن در گود کشتی و حتی بردن قند، زیر زبان مرتضای جوان مزه شیرینی داشت، اما او اصلا کشتی را برای این می‌گرفت که قوی‌تر بشود و بتواند علم بزرگ روستا را بر دوش بکشد.