کارگروه رسانه محله بلال، در زمره سربازان بینامونشانی هستند که بدون چشمداشت مادی، به تاریخنگاری خیزش مردم میپردازند. ابزار این روایتگران، قلم است و دوربین و با هنرمندی، به تولید محتوا و نشر آن در فضای مجازی مشغولاند.
محله
بلال
در اطراف مشهد دو روستای عطار وجود داشته است؛ یکی در سمت راست کال طرق و دیگری در نزدیکی مزرعه سمزقند. روستای دوم عطار که در وقفنامه «طومار عضدالملک» نیز از آن نام برده شده است، در محله بلال کنونی قرار میگیرد. روستای عطار تا حدود سال ۱۳۷۰ همچنان با شش خانوار سکنه و حدود ۴۰ هکتار وسعت باقی بود و بعد از آن به شهر مشهد پیوست.
محمدرضا دیبا میگوید: کمبود امکانات برای همه است و من هم شرایط متفاوتی نداشتهام؛ اما اگر فرد بخواهد پیشرفت کند، میتواند از همان امکانات کم شروع کند.
بازارچه خانگی محلهبلال با کمک فعالان محلی به مسجد منتقل شد و فروشش رونق گرفت. اعظم دهقان میگوید: در مدت کوتاهی، نزدیک به چهل نفر از زنان محله که در زمینههای مختلف فعالیت داشتند، اعلام آمادگی و استقبال کردند.
برای همسایههای کوچه رسالت ۶۴.۱، به فکرهمبودن و از حال هم خبرگرفتن، بخشی از زندگی روزمره است. حال همسایههای مهربان این کوچه، وقتی خوب است که بدانند غمی در دل دیگری خانه نکرده است.
فاطمهسادات و زهراسادات علویپناه دوخواهر رزمیکار محله بلال هستند. فاطمه سادات ۱۲ سال دارد و رزمی کار است، اما خواهرش ۹ ساله است و در رشته ژیمناستیک و کاراته فعالیت میکند.
علی گنابادیثانیرشتخوار در مدرسه راهنمایی شهید علیمحمد گلشن درس میخواند. معدلش ۲۰ است و توانسته مقام سوم استان را در جشنواره خوارزمی، رشته آزمایشگاه علوم، بهدست بیاورد.
ایده سیدمحمد طباطبایی، کار خودش را کرده است. نصب تابلوی «سیگار نمیفروشیم» در مغازه، برای مشتریهای سیگاری محله بلال، قضیه را جا انداخته است که برای خرید این یک قلم نباید به دکان او مراجعه کنند.
جواد نوروزی که لیسانس مدیریت دارد، تابستان تمام سالهای تحصیلیاش را به شاگردی گذرانده است. او دوست دارد هنرش را به نسل جدید یاد بدهد هرچند که این حرفه را بین دههنودیها کمطرفدار میبیند.
بهمنماه سال ۱۳۶۵ بود؛ ۱۷۰ شهید را پیچیده در پرچم ایران از جبهه آوردند. غلامرضا رضایی در بزرگترین تابوت آرمیده بود. آنقدر این جوان ۱۸ ساله قدش بلند بود که سرش را به کنار خم کرده بودند.
رضا خوشدل هم حساب دفتری دارد، هم قسطبندی میکند. همه مشتریهایش را میشناسد. اینوسط کسانی هم هستند که قسطها را بهموقع پرداخت نکنند اما این خلف وعدهها پشیمانش نکرده است.
سرنوشت، هر کدام از این سه نفر را به بهانهای به همجواری با مسجد حضرت ولیعصر(عج)، کشانید و دغدغههای مشترک برای آبادی محله، دوستیشان را عمیقتر کرده است.
کوچه رسالت۷۲ بهدلیل داشتن همسایههای همدلی که سرمایههای اصلی محله بلال به شمار میروند. انگشت اشاره هرکدام از اهالی، نشانهای است برای راهنمایی مغازه همسایههای خوشنام و قدیمیشان.
سیدعلی مومنیان، جوانی ۲۵ساله است که حفظ قرآن را از هشتسالگی با سورههای جزء ۳۰ در موسسهای زیر نظر استاد مشهدی آغاز میکند و دوسال بعد، تصمیم به حفظ کل کتاب خداوند میگیرد و در ۱۵ سالگی به این مهم نایل میشود.
علی داورینژاد که خرداد امسال، پایه ششم ابتدایی را با موفقیت در دبستان امامحسین (ع) محله بلال به پایان رساند، صاحب رتبه نخست مسابقات کشوری چرتکه در تیر۱۴۰۲ است.
وقتی در خانوادهای سه بچه باشند و هرکدام از این سه در زمینهای موفقیتی به دست آورده باشد، دیگر بحث تصادف یا فقط استعداد و تلاش نیست؛ لابد اطرافیانی بودهاند که محیط و شرایط مناسبی برای این سه بچه فراهم کردهاند.
مسیر ورزش برای محمدحسین صدیقی، ناهموار و پرپیچوخم بوده است؛ پیچوخمهایی که هرکدامشان کافی بود برای دلسردشدن و خداحافظی او با دنیای ورزش، اما همراهی خانواده و اعتمادبهنفسش، او را در عرصه ورزش نگه داشت.
آروین الله یاری، پسر نهساله محله بلال، با کمربند مشکیاش نهتنها در مسابقات، بلکه در دل آرزوهایش حسابی میجنگد؛ آرزوی ساختن باشگاهی بزرگ، برای پرورش قهرمانهای کوچکی مثل خودش.
ابوالفضل استعداد و اشتیاقش به نقاشی را جدی گرفته است. او پارسال در جشنواره دانشآموزی «کاپ» که مربوطبه مدارس امامحسین (ع) در خراسان رضوی است، برگزیده شد.
این گزارش درباره یکی از کوچکترین روستاهای اطراف مشهد است که امروزه بخشی از شهر ماست ولی از یادها رفته است.
برای دیدن سخنرانی که شبیه شیخاحمد کافی روضه میخواند و از ۳۰ سال پیش، روضهخوان منزل آن مرحوم است، به ۲۰ متری قائم در محله بلال و به مکتب حضرت فاطمه معصومه (س) میرویم.