نوشته های سیده نعیمه زینبی در سایت مشهد چهره
بخشی از تاریخ نان رضوی در ساختمان قدیمی خیابان رازی گذشت
ساختمان خیابان رازی در حال تخریب است؛ ساختمانی که برای سالها نشانی از خاطرهانگیزترین نامهای خوراکی مشهد بود. پشت دیوارهای این بنا، روزگاری بخشی از تاریخ نان رضوی جریان داشت.
وصیت شهید بر روی دیوار محله خلج
آنها میخواهند که مردم شهیدشان را بشناسند، بدانند که شهید منوچهر فدائیمقدم چطور از پشت نیمکتهای مدرسه خودش را به جبهه رساند، چه مرامی داشت و وقتی پدرش با جبههرفتنش مخالفت کرد چگونه با گفتن از حضرت علیاکبر دل پدر را راضی به رفتن کرد.
در عهد قجر هر مسئولی برای خود زندان داشت!
در غیاب عدلیه و نظمیه نوین در دوره قاجار، تعداد محبسهای مشهد را کسی نمیدانست. هر صاحبمنصبی میتوانست گوشهای از خانه یا محل کارش را به زندان تبدیل کند و کمتر کسی از فرد زندانیشده حمایت میکرد.
دورهمی دوستانه بچههای سیدی را فوتسالیست کرد
قرار بود بچههای مسجد دورهم جمع شوند تا اوقات فراغت بچهها را به فرصت تبدیل کنند. هدفشان هم این بود که وقت نوجوانها را با فعالیتهای سالم و ورزشی پر کنند. اما حالا آنها قهرمان استان شدند.
حاج کاظم کوزهکنانی؛ مردی که از زمانه خودش جلوتر بود
حاج کاظم علیاصغراُف معروف به کوزهکنانی با چهل سال سابقه تجارت در ترکستان از بازار آسیای میانه چشم میپوشد و در میانسالی با اعتباری حدود۴ میلیون تومان وارد مشهد میشود.
نیم قرن آموزگاری با شعر، موسیقی و زندگی
«بعضی آدمها معلم آفریده شدهاند» برای فاطمه گرایلی که حداقل ۵۵ سال زندگیاش به آموزگاری گذشته و هنوز هم از معلمی روی برنگردانده است، این شغل میتواند خاصیتی باشد که در ژنش وجود دارد.
ماجرای تحصن قصابهای مشهدی در اعتراض به کشتار بهداشتی دام!
انتقال کشتارگاه به محمدآباد در سال ۱۳۰۷، تنها جابهجایی یک محل ذبح نبود، بلکه تلاشی برای مهار هرجومرجی بود که در آن، قصابها در خانههایشان مسلخ غیرقانونی برپا میکردند و گوشتهای آلوده با الاغ و گاریهای فرسوده به در دکانها میرسید و سلامت شهر را به تاراج میبرد.
روایت دوستی در مسجد حوض برجی
مسجد حوض برجی که حالا به خاطر سالیان سال حضور آیتالله علمالهدی (پدر امام جمعه مشهد) به نام ایشان نامیده میشود قبلا ساختمان تابستانی مسجد حوض برجی بوده است.
روایتی از بازگشت نخستین گروه از آزادگان خراسانی به میهن
بر اساس گزارش روزنامه قدس و دیگر جراید استان، ورود نخستین آزادگان خراسانی به مشهد در دو گروه سازماندهی شده بود: گروهی ۶۹ نفره و گروهی ۴۷ نفره. این تعداد، هرچند در قیاس با دهها هزار آزاده سراسر کشور کوچک به نظر میرسید، اما برای هر خانواده یک جهان بود.
علی توپریز، خبرنگاری که راوی انقلاب مشهد بود
علی توپریز، خبرنگاری است که ۱۰ دی سال ۱۳۵۷ برای تهیه گزارش به میان جمعیت رفت و یکباره با صحنههای دلخراشی رو به رو شد. او با دو همکار دیگرش، تنها خبرنگاران حاضر در روزهای منتهی به انقلاب مشهد بودند.
۱ بعدی