نوشته های قاسم فتحی در سایت مشهد چهره
حمام المهدی بنگاه خبرپراکنی محله بود
هیچ فرقی نمیکند ولی اعیان و بزرگان حمام عمومی را بیشتر دوست داشتند فکر کنم میخواستند دور و اطرافشان همیشه شلوغ باشد و یکی از اوضاع و احوال مملکت برایشان گزارش دهد.
آرایشگر قدیمی محله کوی پلیس روزی ۲۰ تا کله میزند
محمدرضا نژادیپور میگوید: سال ۴۷ اول شهریور و نزدیک شروع مدارس بود، خدا شاهد است همان روز اول افتتاح مغازه، نزدیک به ۲۰ بچه آمدند و مغازه را مو برداشته بود!
بچههای هنرستان دانشپژوهان از حالا به درآمد رسیدند
دانش آموزان هنرستان دانشپژوهان بهجای تمرکز برروی مباحث تئوری، نگاه کاربردی دارند و بچهها از همین الان سفارش کار میگیرند.
بیشتر از ۶۰ کارگر در کارگاه مبل سازی خاکسار فعالیت میکنند
حمید خاکسار شرکت مبلسازیاش را در انتهای بولوار شهیدساعی محله طرق مشهد به راه انداخته و نزدیک به ۳۰ سال است که اینجا را در زمین بزرگی که ۶ هزار متر مربع مساحت دارد همراه با ۶۰ کارگر زن و مرد اداره میکند.
محمد عابدی، معلم ورزشی که مأمور مهربانی شد
محمد عابدی، معلم ورزشی که حالا مدیر یک مؤسسۀ بزرگ خیریه است، یک گروه هزارو ۲۰۰ نفره از خیران را مدیریت میکند و میگوید دانشآموزانی در مناطق محروم زندگی میکنند که صبحانه، نان و قند میخورند.
سنگ قبر تراش محله پروین هرروز برای درگذشتگان فاتحه میخواند
محمود هراتی میگوید: چندسال پیش سفارش تراشیدن سنگ یک جوان خوشتیپ را برایم آوردند و من شروع کردم به تراش چهرهاش روی سنگ. چند روز بعد مادرش سنگ قبر سنگین پسرش را در بغل گرفت و شروع کرد به گریهکردن.
«یک مرد معمولی» به روایت حمیده لطفینیا
حمیده لطفینیا، مترجم کتاب «یک مرد معمولی» سالهاست در حوزه ادبیات فرانسه، ادبیات تطبیقی و آموزش دانشگاهی فعالیت میکند. او ترجمه را نه صرفا یک مهارت زبانی، بلکه شکلی از کنش فرهنگی میداند.
بازار سرشور، راسته پرشور مشهد بود
در اين راسته بازار ميشد دكان رفوگري قالي، حصيربافي، دوچرخهسازي و... را ديد. خيلي از كارهايي كه زماني براي خودشان بروبيايي داشتند و حالا از آنها خبري نيست.
ردپای زیارت حرم امامرضا(ع) در روزهای برفی
یکی از صحنههای زیبایی که با شروع برف امسال رقم خورد، جاماندن ردپاهایی بود که به حرم میرسید. این دانههای سپید برای بعضیها هیجان بیشتری داشت؛ ازجمله برای زائران عربزبانی که در دیار خودشان هیچوقت با چنین صحنهای روبهرو نشده بودند!
رضا مهاجری هنوز با نام ابومسلم نفس میکشد
رضا مهاجری میگوید فوتبال برایش رؤیا بوده و همه عمرش را فدای همان رؤیا کرده است. از زمینهای خاکی گنبد تا ورزشگاه تختی مشهد، از اتاق تحریریه تا نیمکت لیگبرتر، هرجا که رفته، فوتبال با او همراه بوده است.