سعید علی‌یاری در ۲۲ سالگی مربی رزمی برتر استان است

هنوز چند روزی بیشتر نیست که از مسابقات استانی برگشته. خودش مربی تیم است و حکم و مدال‌های قهرمانی اعضا را درون ساک تمرینش دارد. آنها را آورده تا در جشنی که در باشگاه برگزار می‌شود، به اعضای تیمش بدهد.

وقتی از او صحبت شده‌بود، انتظار داشتم با فردی روبه‌رو شوم که سن‌و‌سالی از او گذشته باشد. کسی که تیمی را مهیا می‌کند تا ۱۲ نفر از آنان بتوانند به همراه او مدال‌های رنگارنگی را در مسابقات استانی کسب کنند، حتماً باید فرد باتجربه‌ای باشد.

اما سعید علی‌یاری فقط ۲۲ سال دارد ساکن محله بهارستان مشهد است و تصمیم گرفته حالاحالا‌ها نامش بر سر زبان‌ها باشد. کسی‌که ورزش را از کوچه پس‌کوچه‌های بهارستان شروع کرده و عناوینی همچون قهرمانی مسابقات استانی کیک‌بوکسینگ، کامبت کاراته دو و کمربند قهرمانی آن را در ویترین قهرمانی‌های خود دارد.

قبل از مراسم تقدیری که از طرف مسجد سیدالشهدا (ع) در صبای ۶۳ برای او و تیمش برگزار شد، با او درباره زندگی ورزشی‌اش صحبت می‌کنیم.

مطلب مرتبط علی امیری ۶ هزار کاراته‌کار تربیت کرده است

مربی‌گری، حاصل کار را با رزم‌آوران

جوان ورزشکار پله‌های موفقیت را دو تا یکی پشت‌سر گذاشته است. آن را هم در لابه‌لای خاطرات ورزشی‌اش که بازگو می‌کند، می‌شود فهمید.

روزهایی که بوی تجربه می‌دهد. ده سال پیش که تازه به دنیای ورزش‌های رزمی وارد شد. رشته رزم‌آوران را که ترکیبی از رشته‌های رزمی است زیرنظر استاد قاسم‌علی محبتی در مسجد ابوالفضلی(ع) محله بهارستان انتخاب می‌کند.

مدت هفت سال تمرین‌ و پشتکار او باعث شد مقام نایب‌قهرمانی نوجوانان کشوری و عنوان مربیگری درجه دو را کسب کند. اما این پایان کار او نبود و شروعی بود تا وی را در سال‌های بعد در رشته‌ ورزشی دیگری به‌عنوان نماینده سلاح سرد استان بشناسند.

«کامبت کاراته دو» را علمی آموختم

کیوکشین، ووشو، شائولین ووشو و سانگ‌شو رشته‌های رزمی است که برای مدت کوتاهی در آن‌ها مشغول می‌شود و عاقبت به کامبت کاراته دو به عنوان رشته تخصصی‌اش می‌رسد.

علت را که می‌پرسم، جواب جالبی می‌دهد: کسانی‌که به سراغ ورزش می‌آیند معمولاً دو دسته هستند؛ کسانی‌که ورزش را فقط برای سلامتی انجام می‌دهند و گروهی دیگر که علاوه بر آن، ورزش را به‌عنوان یک علم دنبال می‌کنند، من هم جزو دسته دوم هستم.

علی‌یاری ادامه می‌دهد: باید بیشتر رشته‌های رزمی را تجربه می‌کردم تا با فنون روز آن‌ها آشنا‌می‌شدم و با تسلط بیشتری به ورزش رزمی موردعلاقه‌ام، دست پیدامی‌کردم.

او می‌افزاید: کیک بوکسینگ کامبت دو یا همان کامبت کاراته دو، رشته رزمی است که ریشه در کشور آمریکا دارد و ترکیبی از رشته‌های کیک‌بوکسینگ و موی‌تای است.

این رشته را از سه سال پیش زیرنظر استاد علی امیری در مسجد صاحب‌الزمان(عج) محله بهارستان فراگرفتم. وجود روحیه مبارزه در این رشته باعث شد تا جذب آن بشوم و علاقه‌ام به آن روزبه‌روز افزایش یابد.

شکستی که پیروزی‌ساز شد

کامبت کاراته دو، از آن رشته‌های رزمی است که سلاح‌‌های سرد متنوع و مقداری هم عجیب در آن کاربرد دارد. شمشیر، لانچیکو، سانچیکو، کارد، ستاره، چوب و از همه جالب‌تر بادبزن سلاح‌های سردی است که در این رشته استفاده می‌شود.

مربی جوان محله ما با پشتکار خود توانسته عنوان نماینده سلاح سرد این سبک در استان خراسان را به خود اختصاص دهد.

او درباره مهم‌ترین عامل در کسب موفقیت‌هایش می‌گوید: حمایت‌های اعضای خانواده‌ام نقش موثری در پیشرفت‌های من داشته است اما شکست‌های زیادی که در زندگی ورزشی خورده‌ام باعث شد تا راه برای پیروزی من هموارتر شود.

او به خاطره‌ای از همین شکست‌ها نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید: سال ۸۸ بود که برای چندمین‌بار در مسابقات رزم‌آوران در سطح نوجوانان کشوری شرکت می‌کردم.

این‌بار ارومیه میزبان این مسابقات بود. شکست‌های قبلی و حرف ‌و حدیث‌هایی که در حاشیه برای من ایجاد شده بود، دیگر روحیه‌ای برای مسابقه دادن در من نگذاشته بود اما باید به حالت ایده‌آل خود بازمی‌گشتم.

دورکعت نماز حاجت خواندم و به میدان مبارزه رفتم. او ادامه می‌دهد: شاید سخت‌ترین لحظات زندگی من در آن مسابقات رقم خورد. باید توانایی‌هایم را دوباره به دیگران ثابت می‌کردم.

بالاخره  توانستم مقام دومی در آن مسابقات را به دست آورم. عنوانی که کمک زیادی به من کرد تا به آمادگی خود برگردم.

مربی‌ای که به آخر خط برسد، مربی نیست

مربی جوان و آینده‌دار محله بهارستان که توانسته به قول خودش خانواده خود را هم ورزشی کند، عنوان می‌کند: مادرم در رشته ایروبیک کار می‌کند و خواهر کوچک‌ترم هم در رشته آی‌کی‌دو فعالیت دارد.

از او درباره تفاوت‌های دنیای مربیگری با ورزشکاری هم که می‌پرسم، جواب می‌دهد: مربیگری سخت‌تر از ورزشکاربودن است، همیشه باید به دنبال فنون جدیدی باشی تا روزی به مرحله‌ای نرسی که نکته‌ تازه‌ای برای آموزش‌دادن نداشته باشی.

مربیگری سخت‌تر از ورزشکاربودن است و همیشه باید به دنبال فنون جدیدی باشی

دوست هم‌باشگاهی دیروز، قهرمان استانی امروز

سعید، دوستان هم‌محله‌ای زیادی هم دارد که با خود همراه کرده و حالا آن‌ها هم در این رشته ورزشی حرف‌هایی برای گفتن دارند.

علی نوایی از همین دوستان اوست که حالا از اساتید ورزشی رشته کامبت کاراته دو است و در مسابقات استانی که در شهریور برگزار شد، توانست مقام قهرمانی را کسب کند.

وی سیدداود هاشم‌زاده و امید ظهوریان را به‌عنوان دیگر دوستان هم‌محله‌ای‌ خود نام‌می‌برد که با راهنمایی‌های او در این رشته تلاش‌های فراوانی داشته‌اند.

حرف های زیادی برای گفتن داریم

علی‌یاری که حالا مسئولیت تربیت‌بدنی بسیج پایگاه شهید کاوه در مسجد سیدالشهدا را نیز برعهده دارد درباره وضعیت رشته‌های رزمی به‌ویژه کامبت کاراته دو در محله ما می‌گوید: گرچه درمقایسه با گذشته استقبال بیشتری از ورزش‌های رزمی می‌شود اما با شرایط ایده‌آل فاصله زیادی داریم.

او می‌افزاید: البته برای اینکه بتوانیم استعداد‌های این منطقه را به دیگران نشان دهیم باید از سد مشکلات زیادی عبور کنیم.

علی‌یاری در پایان می‌گوید: مهارت و توانایی بچه‌های این مسجد در کسب ۱۲ مدال رنگارنگ استانی نشان داد که حرف‌های زیادی برای گفتن داریم.

* این گزارش ۲۸ آبان ۹۲ در شماره ۷۸ شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.