حلقه صالحین کودکان مسجد حضرت ابوالفضل(ع)
نماز ظهر تقریبا تمام شدهاست. دخترهایی که دو صف آخر نماز را تشکیل دادهاند، یکییکی سجادههایشان را جمع میکنند، سپس خودشان را به جلسه در طبقه بالای مسجد حضرت ابوالفضل (ع) میرسانند.
قرار است چنددقیقه بعد اینجا حلقهای شکل بگیرد که دختران خردسال محله آقا مصطفیخمینی پنج سال است پنجشنبههایشان را بیوقفه با آن میگذرانند؛ «حلقه صالحین شهیدبرونسی». جمعشان معمولا بین پانزده تا بیستنفر است؛ دخترهایی که بخشی از برنامه هفتگیشان را به این دورهمی اختصاص دادهاند و همین استمرار، آن را به یکی از برنامههای پررونق مسجد حضرت ابوالفضل(ع) تبدیل کردهاست.
گفتوگوی صمیمی مربی و دختران
بچهها راهی طبقه بالا میشوند و پازلها و توپها را از کمد بیرون میآورند و بازی شروع میشود. به نظر میرسد که این بخش محبوب برنامه باشد! همه غرق بازی هستند و صدای خنده و حرفهایشان در فضای مسجد میپیچد.
کمی بعد، با یادآوری انسیه سجادی، بازیها کمکم جمع میشود. وسایل دوباره به کمد برمیگردد و دخترها دور هم حلقه میزنند تا جلسه اصلی شروع شود. انسیه سجادی، مربی حلقه و فرمانده پایگاه بسیج حضرت زهرا (س) مسجد، با همان لحن مهربان و مادرانهاش از بچهها میخواهد سر جایشان بنشینند. چند دقیقهای نمیگذرد که جلسه رنگوبوی دیگری پیدا میکند.
این بار موضوع صحبت، آداب همسایهداری است. انسیه سجادی سورهای از قرآن را میخواند که به رفتار با همسایه و توجه به اطرافیان مربوط میشود و بعد، برای دخترها داستانی درباره احترام به همسایه تعریف میکند. بچهها با دقت گوش میدهند و هرجا سؤالی مطرح میشود، یکی از آنها جواب میدهد یا خاطرهای از همسایه و محلهشان تعریف میکند. جلسه بیشتر از آنکه شبیه یک کلاس رسمی باشد، گفتوگویی صمیمی میان مربی و دخترهاست.
جلسه بیشتر از آنکه شبیه یک کلاس رسمی باشد، گفتوگویی صمیمی میان مربی و دخترهاست
بخش مهمی از کودکی انسیه سجادی نیز در همین محله و مسجد گذشتهاست؛ «مانند کودکی خودم، دلم میخواهد بچهها هم در مسجد حضوری پررنگ داشته باشند. البته از زمانهای گذشته این دورهمیها وجود داشته، ولی از پنج سال پیش، اسم حلقه صالحین را روی آن گذاشتیم و شکل منسجمتری به خودش گرفت.»
آموزش همراه سرگرمی
به گفته مربی، بازیها و گفتوگوهای صمیمانهای که در این جلسات شکل گرفته، کمکم باعث شده بچهها با هم آشنا شوند و در نهایت حضور در مسجد، برایشان دلانگیز شود.
حلما و فاطمه مرادخواه، دو خواهر نه و یازدهساله، حدود دو سال است که در این جلسات شرکت میکنند. فاطمه میگوید روزهای اول چندان تمایلی به آمدن به مسجد نداشته و کسی را هم در جمع نمیشناخته است، اما برخورد مربی باعث شده کمکم نظرش عوض شود. حالا بعداز دو سال، جمع دوستانش در مسجد شکل گرفته است؛ «اول دوست نداشتم بیایم؛ اما، چون مربیمان خیلی مهربان است، بهخاطر او میآمدم. کمکم اینجا دوست هم پیدا کردم و هر پنجشنبه ذوق این را دارم که به اینجا بیایم و با بچهها بازی کنم.»
مائده جابری، یکی دیگر از دخترهای این حلقه است که یازدهسال دارد. برای او بازیها تنها بخشی از جذابیت جلسات است. میگوید درکنار بازی و دورهمی، نکتههای تازهای هم یاد میگیرد؛ از احترام به پدر و مادر گرفته تا اهمیت درس خواندن و تحصیل.
مریم بامداد، یکی از مادرهای دختران، میگوید تأثیر این جلسات را در رفتار فرزندش دیده است؛ «حضور دخترم در حلقه صالحین، باعث شده رفتار و برخوردش سنجیدهتر شود. وهمین موضوع باعث شده او را به آمدن به مسجد تشویق کنم.»
* این گزارش دوشنبه ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۷ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.