قاری موفق مشهدی از روزی میگوید که خجالت میکشید قرآن بخواند 
شاد به عشق بروسلی استاد ورزشهای رزمی شد 
خیریه علوی به شیوه مولاعلی (ع) به نیازمندان کمک میکند
مشهد یکی از شهرهاییست که شمار بالای مراکز خیریه دردل خود را مدیون بافت فرهنگی-مذهبی اش است. یکی از این مراکز سرسناس «خیریه علوی» در محله امام رضا(ع) مشهد است. حسن جعفرزاده، یکی از بنیانگذاران اصلی و از اعضای هیئت مدیره هشت نفره موسسه «خیریه علوی» مشهد که ۴۱ سال از عمر ۷۱ سالهاش را وقف انجام امور خیر کرده و خود را خادم مستمندان و ایتام میداند.
۲۳۷ خانواده زیر پوشش موسسهاند
وی در ظهری زمستانی که یکی از کارکنان خیریه توی حیاط در حال شکستن یخ نشسته بر موزاییکهاست، پذیرای ما میشود و هرچه درباره موسسه خیریه میخواهیم بدانیم برایمان توضیح میدهد. او در ابتدا به تاریخ راهاندازی آن اشاره میکند و میگوید: اینجا را در سال ۱۳۴۹ همراه با دوستان و با حمایت و تحت پوشش قرار دادن سه خانواده مستمند و مستحق راه انداختیم.
این مسئول موسسه خیریه علوی صحبتهایش را اینطور دنبال میکند: کمکم به تعداد خانوادههای نیازمند اضافه شد و تا الان که ۲۳۷ خانواده به طور ثابت زیر پوشش موسسهاند و حدود ۲۰۰ خانواده هم به شکل متفرقه در طول ماه به خیریه مراجعه میکنند که ما هم در حد توان به آنها کمک میکنیم.
تامین جهیزیه نوعروسان
به گفته جعفرزاده خدمات موسسه خیریه علوی خانوادههای مستمند و ایتام را شامل میشود: اهدای خوار و بار، تعمیرات ساختمانی، گازکشی منازل، تامین هزینه تحصیل در تمامی مقاطع، ارائه وامهای کوتاهمدت و بلندمدت با شرایطی بسیار آسان، تامین جهیزیه نوعروسان و... از جمله خدمترسانیهای موسسه است. بهجز اینها چند نفر از وکلا و قاضیان خدمات مشاورهای رایگان به خانوادههای تحتپوشش میدهند.
او با وجود این یادآور میشود: هدف ما گداپروری نیست و به همین دلیل هم بخش زیادی از فعالیتهایمان را به برنامههای فرهنگی مثل برگزاری جشنهای مذهبی و اهدای جزوههایی از سخنان ائمه معصومین (ع) اختصاص دادهایم. همچنین بحث اشتغالزایی را داریم و در موضوعاتی مثل صنایعدستی و خیاطی برای خانوادهها کار و سفارش مهیا میکنیم.
یادم میآید به شیوه مولا علی(ع) شبها خوار و بار را در خانههایشان میگذاشتیم، در میزدیم و خودمان جایی مخفی میشدیم
شبها خوار و بار را در خانههایشان میگذاشتیم
جعفرزاده از خاطراتش در این سالهای خدمتگزاری به محرومان چنین یاد میکند: اواخر رژیم سابق و اوایل انقلاب مردم خیلی تنگدست بودند. آنوقتها در انتهای خیابان امامرضا (ع) قسمتی بود که به آن مفتآباد میگفتند و هر کسی در آن برای خود آلونکی درست کرده بود؛ جایی که محل فعلی پایانه مسافربری است. همان موقع ۷۰-۶۰ خانواده از این مردم محروم را زیر پوشش داشتیم. یادم میآید به شیوه مولا علی (ع) شبها خوار و بار را در خانههایشان میگذاشتیم، در میزدیم و خودمان جایی مخفی میشدیم؛ آن اقلام را که بر میداشتند میرفتیم دنبال کارمان.
*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره ۶ شهرآرامحله منطقه ۸ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
