کد خبر: ۱۵۵۹۲
۱۵ مهر ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۰
رزمی کار - بارمان جعفری

بارمان جعفری؛ کاراته‌کار ۱۴ساله‌‌ای که قهرمان مسابقات استانی است

بارمان جعفری، تابستان سال گذشته و درحالی‌که به گفته خودش، جثه‌ای کوچک و قدرت بدنی ضعیفی داشت، کاراته را شروع کرد. حالا بعد‌از یک‌سال تمرین، او کمربند آبی دارد و چندین مدال استانی را در کارنامه‌اش ثبت کرده است.

بارمان جعفری، نوجوان چهارده‌ساله محله ولیعصر(عج)، تابستان سال گذشته و درحالی‌که به گفته خودش، جثه‌ای کوچک و قدرت بدنی ضعیفی داشت، کاراته را شروع کرد. حالا بعد‌از یک‌سال تمرین، او کمربند آبی دارد و چندین مدال استانی را در کارنامه‌اش ثبت کرده است.

بارمان در‌کنار ورزش، درس‌هایش را هم جدی دنبال می‌کند و دوست دارد در آینده، در رشته فضانوردی تحصیل کند و یک مربی موفق کاراته شود؛ مربی‌ای که استعداد‌های محله را پیدا و راه ورزش را برایشان هموار کند.

-چطور شد که سر از باشگاه کاراته درآوردی؟

سه‌سالی است که برادرم به باشگاه کاراته می‌رود. یک بار از سر بی‌حوصلگی در خانه، او را همراهی کردم. همان‌جا بود که با دیدن شیهان فرید بیدخام و رفتار خوب و گرمش، به این رشته ورزشی علاقه‌مند شدم. او اعداد ژاپنی را بلند‌بلند می‌گفت و من خیلی خوشم می‌آمد. از ایچی تا جو (یک تا ده). همان‌جا یک تا ده ژاپنی را یاد گرفتم و از هفته بعدش هم با برادرم به باشگاه آمدم.

-در این یک سال، چه مدال‌هایی به دست آورده‌ای؟

سال خوبی داشتم؛ مقام اول لیگ قهرمانی سو‌کیوکوشین کاراته خراسان رضوی (خرداد ۱۴۰۵)، مقام اول جام استانی رهبر شهید (تیر ۱۴۰۵)، طلای مسابقات استانی سبک هون‌کیوکوشین (شهریور ۱۴۰۵) و مقام اول مسابقات استان خراسان‌شمالی که خیلی برایم لذت‌بخش بود.

-بهترین خاطره‌ات از این مسیر چیست؟

سفری که برای مسابقات خراسان‌شمالی به بجنورد رفتیم، بهترین تجربه من بود. اینکه همراه استادانم و دوستانم باشم، حس خیلی خوبی به من می‌داد. روز بعد‌از قهرمانی در مسابقات بجنورد، بچه‌ها در باشگاه برای من تونل درست‌کردند و من با تشویق آنها از بینشان رد شدم، آن هم با دست و جیغ و هورا.

-فکر نمی‌کنی ورزش رزمی باعث شود بچه‌ها در کوچه و خیابان دعوا کنند؟

اتفاقا برعکس است! کاراته به ما یاد می‌دهد که نباید از قدرتمان برای اذیت‌کردن بچه‌ها استفاده کنیم. شیهان بیدخام به ما یاد داده‌اند کاراته یعنی نظم، پشتکار و احترام به همه. من از وقتی کاراته تمرین می‌کنم، آدم آرام‌تری شده‌ام، چون به قول مادرم، انرژی من در باشگاه تخلیه می‌شود.

-شنیدیم به غیر از ورزش، کار‌های هنری هم انجام می‌دهی؟

بله، من عاشق انیمه هستم؛ یکی‌دوتا انیمه هم با موضوع فضانوردی درست کرده‌ام. دوست دارم در آینده، کتاب مانگایی درباره شخصیت‌های انیمه خودم بنویسم.

-می‌خواهی در آینده چه‌کاره شوی؟

خیلی به هوا‌فضا علاقه دارم و دوست دارم فضانورد شوم. می‌دانم راه سختی است، اما با درس‌خواندن، یادگیری زبان انگلیسی و ورزش، سعی می‌کنم برای رسیدن به این هدف آماده شوم.

-چه پیشنهادی برای هم‌سن‌و‌سال‌هایت داری؟

حتما در‌کنار درس، یک رشته ورزشی را دنبال کنند. ورزش نه‌تنها سلامتی می‌آورد، بلکه باعث می‌شود آدم در درس‌هایش هم موفق‌تر باشد.

 

* این گزارش چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۹ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
05:00
03:04
اینستاگرام