این نوجوان اهلمطالعه به واسطه ارائه طرحی در حوزه نجوم، در جشنواره جابربنحیان، مقام دوم ناحیه۷ آموزشوپرورش مشهد را کسب کرده است. او میگوید: بیشتر بازیها و مطالب و فیلمهای مرتبط با نجوم را میبینم.
سیدمحمدحسین ذاکر از چهارسال پیش با ایجاد گروه تربیتی «نسل ظهور» توانسته بیشاز پنجاهکودک و نوجوان علاقهمند را پای کار فعالیتهای آموزشی، فرهنگی و اجتماعی محله احمدآباد بیاورد.
ارشیا میرشمسی نخبهای است که بهعنوان تنها عضو غیرتهرانی تیم ملی نجوم ایران با مدال طلای جهانی از هندوستان به مشهد بازگشته است. میگوید: به تحصیل در خارج از کشور فکر کردهام، اما دوست دارم در کشورم کار کنم.
کانون میثاق یک مکان ۲ هزارمترمربعی است که در سال۷۷ راهاندازی شده و کلاسهای آموزشی متنوعی برای پرکردن اوقات فراغت بچهها برگزار کرده است. کارگاه کامپیوتر، کارگاه هنر، دو کارگاه نجومی، موزه حیاتوحش و...
سال۸۳ بود که اولین فعالیت رسمی خانه نجوم مشهد در فرهنگسرای غدیر با حضور مرحوم آیتالله عبادی برای استهلال ماه مبارک رمضان آغاز شد.
طهورا صداقتمنش معتقد است: دختران باید برای زندگیشان هدف داشته باشند. با اینکه امکانات و شرایط برایشان کمتر از پسران است، باید تلاش کنند.
منوچهر آرین (ضیا) فارغالتحصیل دانشگاه امیرکبیر در رشته مهندسی راهوساختمان، حدود ۱۵ سال است که در ابزار نجومی فعالیت و پژوهش میکند.
رئوفه موفقی، مدیر پژوهشسرای ابوریحان، توانسته در دوره مدیریت ۵ سالهاش این مجموعه را به یکی از قطبهای پژوهشی استان تبدیل کند.
وجیهه نوری میگوید: ما راه سختی رفتیم و دستمان خیلی خالی بود؛ مثلا گروهی در رقابت با ما بود که معلمشان تخصص اختر فیزیک داشت.
گاهی بعضیها میگفتند این عکسهای سیاه که چیزی ندارد و من نقطههایریزی را در عکس نشان میدادم که ستاره یا سیارهای بودند. بعد از پایان دوره چهارساله دانشگاه، برای تدریس به مدرسهای شبانهروزی در روستای کهلا منتقل شدم، روستایی در مرز قزوین و زنجان که روزهای آن زود شب میشد و من هم از خدا خواسته با دانشآموزان به رصد آسمان مینشستم. گاهی خانوادهها هم میآمدند و علاقه زیادی به این موضوع داشتند. اولین کاری که در این مدرسه کردم راه انداختن یک گروه نجومی بود. در هر دورهای به نوعی ارتباطم با نجوم را حفظ کردهام.
آسمان همیشه برای انسان جذاب بوده است. چه روز، آن گاه که ابرها در آن می رقصند و چه در شب که ستاره ها بر سقف زمین سوسو می زنند. «انگاریوم» گویی قرار است که ما را به این دنیای عجیب و با شکوه ببرد. قرارمان یکی از همین شب هاست تا جای آسمان خدا به سپهر سه بعدی بشرساز چشم بسپاریم و دل بدهیم تا گوشه ای از شکوه کائنات پیش چشمانمان گشوده شود؛ جایی که روی پرده 360درجه انگاریوم که در پهنای 11متری پیش چشمانمان گسترده شده است، می فهمیم که زمین چه تنها به حیات خودش در بی نهایت هستی ادامه می دهد و ما چقدر کوچکیم.