نجمه رحمانی ازجمله هنرمندان تحصیلکرده است که نهتنها براساس علاقه و تجربه که بهصورت آکادمیک «معرق» را دنبال میکند و تا فوق دیپلم این رشته پیش رفته است.
بزرگترین معرق «ضامن آهو» در کشور، در گاراژی هجدهمتری در محله خاتمالانبیا (ص) خاک میخورد؛ این شاهکار هنری با ابعاد دو در سه متر و با بهکارگیری ۱۴ میلیون قطعه چوب، در طول ۱۰ سال خلق شده است.
میگوید: کار معرق در حرممطهر از بینظیرترین و محکمترین کارها در کشور است. در اصفهان کاشی را با گچ میساختند که به همین دلیل مقاومت کمی داشت، در اینجا با زدن سیمان، مقاومتشان را زیاد میکردیم.
معرقکاری بازار خوبی نداشت، اما من امید و انگیزه زیادی داشتم و با هر سختی ادامه میدادم. از یک جایی به بعد فهمیدم نمیتوانم با بازار رقابت کنم. چینیها همین آثار دستی ما را بهصورت ماشینی تولید میکنند.
امید شریفی از زمانیکه آموزش معرق به افراد دارای شرایط خاص را قبول میکند، هر سال بر تعداد شاگردانش افزوده شده است؛ بهطوریکه سال اول با یک هنرآموز اوتیسمی شروع کرد، اما اکنون چهلدرصد هنرجوهایش را افراد دارای شرایط خاص تشکیل میدهند.
محمد ثابتقدم، معرقکار کاشی سنتی، در محله ابوذر ادامهدهنده راه نسلی است که هنر معرق را قرنها پیش برده و بر جلوه آن افزودهاند. محمد، استادکاری جوان و حدود ۱۶ سال در هنر معرق سابقه فعالیت دارد.
سیدمحمد علوی که دیپلم معرقکاری دارد میگوید: امیدوارم بتوانم روز برای حرم امام رضا (ع) هم تابلو تولید کنم. این برای من اتفاق خوبی خواهد بود، این روزها اهالی محل مشتری تابلوهای معرق من هستند.