حسن معین گوینده رادیو و از قدیمیهای کوچه ضیاء است. او میگوید:اگر میخواهید درباره مشهد ۵۰ سال پیش بنویسید، باید مشهدی را ترسیم کنید که از میدان توحید و پنجراه، پایینخیابان، گودال خشتمالها و یک میدان آب و برق به آن طرف بیابان است
همزمان با تاسیس رادیو، میرخدیوی نویسنده و مجری برنامههای رادیویی شد. کنار هر دیالوگ، علامتهایی میگذاشت تا یادش بماند کجا باید صدایش را نازک کند، کجا بم، کجا تند و کجا آرام. پس از بازنشستگی، چند کتاب منظوم به لهجه مشهدی نوشت.
نظامالملکی میدانست متن رادیویی باید موجز و روشن باشد و کجا باید واژه را پررنگ ادا کند تا در همهمه میدان شهدا هم شنیده شود. او وقتی در مسجد گوهرشاد به منبر رفت، مردم در گوش هم زمزمه میکردند «این همان صدای رادیو است»!
سالها پیش حسن خالو و حسن قاسمی گروه هنری اقاقیا را تشکیل دادند و نرمافزاری بهنام سیمرغ تولیدکردند. حالا هم یکی از مهمترین فعالیتهای این گروه تولید برنامههای رادیویی ضبط آنهاست.
خیلیها صدای حسن معین را با برنامه رادیویی اوسنهها که داستانها و افسانهها را با لهجه مشهدی بازگو میکرد، میشناسند.
رضا سجادی صاحب همان صدای آشنایی است که چهارم اردیبهشت سال۱۳۱۹ برای نخستینبار پشت میکروفن رادیو گفت: «اینجا تهران است؛ صدای ایران». حضور او در رادیو بعدها عاملی برای قرار گرفتنش در سمتهای مهم سیاسی و اجتماعی شد.
زینب بیات متولد ۱۳۵۳ شمسی ولایت کابل افغانستان، شاعر و تهیهکننده، مجری برنامه خانواده رادیودری برونمرزی صداوسیمای مرکز خراسانرضوی و همسر استاد محمدکاظم کاظمی، شاعر و نویسنده شهیر افغانستانی است.
نرگس پناهی مدیر دوبلاژ و از اعضای گروه دوبله ویدئورسانه پارسیان در مشهد، تنها ویدئورسانه خارجاز پایتخت در کل کشور است.
کریم جشنی در نمایش رادیویی «یکتکه از ماه» داستان مقطعی از زندگی جهادگر شهیدمهندس محمد طرحچی را روایت میکند. شهید نخبۀ محلۀ «شهیدهاشمینژاد» که کمتر از او شنیدهایم.