محله خاتم الانبیاء

محله

خاتم الانبیاء

محله خاتم‌الانبیا(ص) اواخر دهه ۷۰ به‌دلیل وجود خیابان امام‌زمان(عج) در محله به نام محله صاحب‌الزمان (عج) معروف بود، اما بعد‌ها به‌دلیل وقف مسجدی به همین‌نام از سوی حاج آقای خرسند به محله خاتم‌الانبیا (ص) تغییرنام پیدا کرد. این محله جزو بافت‌های قدیمی منطقه ۱۰ است. این محله در دهه ۶۰ و پیش از آن ابراهیم‌آباد نام داشت.

محله خاتم الانبیاء
بعد‌از موافقت اولیای مدرسه، کلاس‌های چندین مدرسه محله خاتم‌الانبیا(ص) به مسجد فاطمه‌الزهرا (س) در توس‌۷۴ منتقل شده و به‌قدری از این طرح استقبال شده که در بسیاری از روز‌ها و ساعات، مسجد در‌اختیار دانش‌آموزان و معلمانشان است.
عشق آقا‌رضای رحمتی به خادمی ثامن‌الحجج (ع) چنان پرشور بود که سایر اعضای خانواده‌اش را هم در‌برگرفت تا آنجاکه همسرش برای خادمی حرم اقدام کرد و حالا چند‌سالی هست که فرزندانش نیز در حرم رضوی اجرا می‌کنند.
مشهد تا سال‌۱۳۶۳ جایی به نام معراج شهدا نداشت. در این سال، سپاه در ابتدای شهرک امام‌هادی (ع)، دور میدان معراج، ملکی را اجاره کرد و این شهر مثل برخی شهر‌های کشور صاحب معراج شد.
مریم باخدا که از کودکی با مشت‌های کوچک، اما پرانرژی‌اش رؤیا‌های بزرگی را تمرین می‌کرد، می‌گوید: الگوی من پدرم است. او راننده جاده و ماشین سنگین است و هرماه با هم یکی‌دو بار به کوه می‌رویم، از او استقامت و تلاش زیاد را آموخته‌ام.
پسران محله خاتم‌الانبیا(ص) حدود چهار سال است که توسط مجموعه فرهنگی‌تربیتی اَسرا به اردو‌های جهادی می‌روند. این گروه بیش از شصت عضو دارد که به‌طور تقریبی نیمی از آنها در اردو‌های جهادی شرکت می‌کنند.
خیابان شهید سلیمی از آن خیابان‌هایی است که همسایه‌داری در آن خیلی پر‌رنگ است. اهالی اینجا در عین سادگی، به خانه‌های هم رفت‌وآمد دارند و در این مراودات حواسشان به همسایه‌های کم‌بضاعت و نیازمند هم هست.
مرحوم غلامعلی‌زاده ۲۵ سال پیش با دست‌و‌دلبازی خانه‌اش را وقف مسجد کرد. مسجدی که از همان روزها به یک کانون حمایتی مردمی برای اهالی و افراد کم‌بضاعت تبدیل شده که در پس آن خدابیامرزی برای واقفش گفته می‌شود.
شیرین‌خانم مصطفایی بیش از چهاردهه است که زندگی‌اش را وقف دو فرزند معلولش کرده است. این خانه کوچک برای شیرین‌خانم، سنگری است که سال‌ها عشق، دل‌نگرانی، سختی و ایستادگی را در خودش جای داده است.
علیرضا باقری بازیکن کم‌بینا و کم‌حرفی که یکسال است وارد تیم ملی گل‌بال شده است. او نقص در حس بینایی‌اش را طوری با تقویت حس شنوایی جبران کرده است که از آن دستاورد می‌سازد.
آرش دلربایی از شش‌سالگی وارد تاتامی شده و با جدیت و پیگیری‌اش ورزش را تا امروز که دان یک دارد، ادامه داده تا آنجاکه شمارش تعداد مدال‌هایش در پانزده‌سالگی از دستش در رفته است.
کوچه امام‌زمان (عج)‌۲ یکی از معابر فرعی توس‌۷۰ است که به‌دلیل وقف مسجدی به نام خاتم‌الانبیا (ص) از محله صاحب‌الزمان(عج) به خاتم‌الانبیا(ص) تغییر نام پیدا کرد.
در کوچه امام‌زمان (عج) ۲، همسایه‌ها تا دلتان بخواهد از حال هم خبر دارند؛ اگر یکی به مسافرت برود، کلیدش را به خانه همسایه‌اش می‌سپارد، اگر همسایه‌ای بیمار داشته باشد، همه برای کمک پای کار‌ند.
در دل این محله، همسایه‌هایی زندگی می‌کنند که عمر کنارهم‌بودنشان از ۴۵ سال هم می‌گذرد؛ یعنی از سال‌هایی که تازه جنگ تحمیلی هشت‌ساله شروع شده بود و همسایه‌ها تمام‌قد هوای هم را داشتند. آنها با وجود مشکلات زیاد، از محله‌شان مراقبت می‌کردند.
مهسا آدینه‌زاده، دختر ورزشکار و خوش‌سروزبانی است که از سه‌سال پیش، ورزش کاراته را دوباره شروع کرده است و حالا در چهارده‌سالگی، مجموعه‌ای از مدال‌های رنگارنگ دارد.
سالن مطالعه مسجد فاطمه الزهرا (س) در خیابان شهیدثنایی ۳ تنهاسالن مطالعه در پهنه بولوار توس را دارد و از میدان شهیدفهمیده تا بولوار شاهنامه دیگر جایی نیست که دانش‌آموزان بنشینند و در آرامش مطالعه کنند.
خیابان شهیدثنایی ۳ که به نام شهیدمحمدعلی محمدی‌بروانلو مزین شده است. این معبر قدیمی از سال ۱۳۶۰ جزو محدوده شهری محسوب می‌شود و پیش از آن به‌صورت باغ‌های میوه و زمین‌های کشاورزی بوده است.
محمدمهدی جوان بامعرفتی بود که مرام جوانمردی و لوطیگری داشت و وصیت کرد بعد از شهادتش هرچه را دارد، به بچه‌های جبهه و جنگ ببخشند، حتی موتوری که سال‌ها در جبهه مجروح جابه‌جا می‌کرد.
ساکنان محله خاتم‌الانبیا(ص)، هر هفته سالمندان را به حرم رضوی می‌برند. محمد گنجی می‌گوید: دو سال پیش متوجه شدم که تعدادی از خادمان آستان، افراد کم‌توان را به زیارت می‌آورند. به آنها گفتم صبحانه‌شان با من.
حاج‌نبی‌الله می‌گوید: همیشه رفتار مردم از سر مهر نبوده و گاهی در طول مسیر به زائران بی‌احترامی شده است. برای نمونه راننده یک تریلی با بوق زدن سعی در ترساندن بچه‌ها کرد اما دو ساعت بعد که ماشینش خراب شده بود، بچه‌ها تعمیر کردند.
فاطمه نورپور تعریف می‌کند: قدیم خیلی از این خانه‌های مسکونی فعلی، زمین زراعی بوده است و فقط پنج طایفه در آن سکونت داشتند. او از طایفه نورپور است و مانند پدر و پدربزرگش دغدغه‌های زیادی برای آبادی و رفع مشکلات محل دارد.