این دختران هر یک در عرصهای، موفقیتهای ملی و بینالمللی کسب کردهاند. در عکسها و تیترها و روی جلد رسانهها، همهجا را تصرف کردهاند، از نامآوری در المپیادهای علمی و پژوهشی تا فتح قلههای بلند.
امیرعلی فروزنده از سهسالونیم پیش، رشته کیکبوکسینگ را شروع کرده و در همین مدت توانسته است دو مقام نایبقهرمانی و یک قهرمانی استانی را به دست بیاورد.
نرگس فدایی یکی از کمسنوسالترین مربیان رزمیکار با شاگردانش یک خانواده تشکیل دادهاند. میگوید: «اگر میخواهید نظم و مسئولیتپذیری از سنین کم در فرزندتان نهادینه شود، او را در رشتههای رزمی ثبتنام کنید.»
ابوالفضل ظریفپور میگوید: همه هدفگذاری و فکر و ذکرم رقابتهای پاراالمپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس است. نیمنگاهی هم به گرفتن مدال دارم اما برای کسب مدال در پاراالمپیک باید رکوردم را بهبود ببخشم.
محمدرضا صادقپور مربی و داور جوان محله طلاب است که بیش از ۵۰مدال رنگارنگ در قهرمانیهای استانی درکارنامه او ثبت شده است. او همچنین مقام دوم در مسابقات تیمی بزرگسالان کشور را به دست آورده است.
منیره نصیری مربی رزمیکار با عشق به کودکان و نوجوانان، از سد نبود امکانات عبور کرده است. او میگوید: اول سعی میکنم مربی اخلاق بچهها باشم، بعد مربی کاراته. همیشه به آنها یادآوری میکنم صبر و گذشت داشته باشند.
طاهره باقری کاراته را بهطور حرفهای از سال ۱۳۷۹ شروع کرد. بانوی جوان پس گذشت فعالیت ورزشی، سال ۱۳۸۶ در مسابقات زنان مسلمان، مقام سوم را کسب کرد.
مرتضی محمدی بازیکن فوتسال تیم فرش آرا، ورزش را از ۱۵ سالگی و زمینهای خاکی محله طلاب شروع کرده است. ۱۸سالگی مرتضی با گسترش فضاهای ورزشی محله همزمان میشود.
اسماعیل نجاتیان در مسابقات جام جهانی۲۰۰۹ تهران مقام دوم، در سال ۲۰۱۰ فنلاند مقام اول، در مسابقات بینالمللی اسپانیا مقام سوم و در سال۲۰۱۱ جایزه بزرگ باکو را از آن خود کرده است.
مجتبی روزافزای رزمیکار ۱۴ ساله محله بلال تاکنون توانسته ۹ مقام اولی و یک مقام دومی را در رقابتهای استانی بهدست بیاورد و سه مقام نخست هم در مسابقات کشوری کسب کند.
رضا امیری، ورزشکار ۱۵ ساله محله خواجهربیع به پهلوانی و اخلاق بیشتر از قهرمانی بها میدهد؛ هرچند که در این سهسالی که ووشو کار میکند، مقامهایی را هم برای خود دستوپا کرده است.
حسن رضادادی از آن دسته قهرمانانی است که در سکوت، افتخارآفرین میشوند. او بدون حامی، مسیر پرپیچوخم قهرمانی و ایستادن بر سکوی اهدای مدال جهانی را طی میکنند.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
اکبر و محمد برادران برگشاهی آبروی ورزش خیابان رسالت هستند که سالهای زیادی در ورزش کشتتی باچوخه فعالیت داشتهاند، حتی اکبر دبیری هیئت چوخه شهر را هم عهدهدار بوده است.
قهرمان پاورلیفتینگ محله شهید باهنر، بعد از فوت برادرش بر اثر تصادف، تمام تلاشش را کرد تا آرزوی او برای موفقیت خودش را محقق کند.
مبینا خزاعیمقدم میگوید: پدرم فکر میکرد آدم باید خودش تنها به موفقیت برسد، نه با کمک تیم. وقتی کمی در کاراته پیشرفت کردم و در مسابقات طلا گرفتم، پدرم دید میتوانم مدال بیاورم. حالا عضو تیم اوژن هستم.
حمیدرضا شمس هنوز دوازدهسالگی را پرنکرده، کلی مدال رنگارنگ از مسابقات استانی و ملی دارد. جملات معروف پدرش در همه مسابقات به او انرژی میدهد. «تو متفاوت هستی»، «اینها حریف تو نمیشوند»
تیم هانکوریو خراسان رضوی تشکیل شده از دانشآموزان دبستان شهید اصغری که در سال۸۹ و در کلاسهای ورزش این مدرسه پا گرفت. تیمی که کمکم تبدیل به باشگاه شد و حالا قهرمانان زیادی دارد.
مهدی وکیلی سال ۸۳ با کسب مقام اول کشوری، نامش سر زبانها میافتد و از سال ۱۳۸۴ به مربیگری رو میآورد. وکیلی افتخار خادم بودن حرم مطهر را به دلیل ورزش میداند.