لیلا عباسیکارگر عروسکسازی را سینهبهسینه از مادر و مادربزرگ خود ارث برده و با بهرهگیری از اینترنت و کتابهای متعدد توانسته آن را بهروز کند.
رضا ستاری و علی منظریخواه، در حرفه تراشکاری کار میکنند، آنها سالها است که در راسته بولوار توس فعالیت دارند، با اینکه این روزها به واسطه اجناس چینی کار و بارشان کساد است.
سبزیکاری جزو علایق اصلی صدیقه رعنایی، بانوی ساکن محله شاهد است. میشود گفت کاشت و برداشت سبزی در باغچه حیاط، بهترین تفریح اوست.
زمانی ظروف برنجی جزو وسایل مهم خانه و زندگیمان بود. هر گوشه خانه که پا میگذاشتیم چشممان به جمال یک تکه برنجی روشن میشد.
قصه کسبوکاری که راه انداختند، از روز بیکاری مردِ خانه تا حالا که با سه فرزند و ۴۰۰ بافندۀ خانم، بازار تولید «خوشنشین خودرو» را به دست گرفتهاند، دراز است.
راهاندازی مرکز آموزش و توانمندسازی تولیدات خانگی در محله چهاربرج، به کمک خانوادهها آمده است.
ساختمان سهطبقهای در حاشیۀ بولوار صباست که در همۀ طبقات آن روی یک کار اهتمام ورزیدهاند؛ تولید ملی. در این ساختمان تعدادی از جوانان محلات سیدی و المهدی با اتحاد و صمیمیت میبافند و میبُرند و میدوزند!
محمد واثقی، یکی از بنیانگذاران و تولیدکنندگان بازار مانتوی طلاب از روی یقین اعلام میکند اینجا یکی از قطبهای پوشاک تولیدی ایرانی است.
باتوجهبه وجود کارکاههای تولیدی کیف در خیابان وحید و تنوع محصولات و قیمت مناسب، بسیاری از زائران و مجاوران بهویژه در فصل مهر برای خرید کیف به این محله میآیند.
اداره استاندارد در مشهد ابتدا یک اداره محقر با چند کارمند بود که وابستگی زیادی به مرکز داشت. نظارت بر محصولات صادراتی در شهرستان ها، جزو وظایف اصلی این اداره بود.
در سه سال گذشته، سیدعلیاصغر موسوی در کارش بیش از گذشته پیش رفته و چندصد دستگاه سیانسی ساخته و صادر کرده است. او حالا قدم در مسیر تولید دستگاهها و تجهیزات پزشکی گذاشته است.
۲۲ سال پیش، محمدحسن بیکنجفی اولین تولیدی تخصصی لباس روحانیت را در مشهد راه انداخت.
سعید بهزادی سیوسهساله دارای لیسانس فیزیک اتمی است. او خبرنگاری برای برخی نشریات و مجریگری برنامهای به نام «بدون تعارف» را در رزومه کاری خود دارد و هماکنون تولیدکننده شلوار زنانه و عضو شورای اجتماعی محله و بازار ایثار در منطقه طلاب است.
محمدرضا قدرتی که بیشتر کفشهایش دستدوز و سفارشی است میگوید: اگر کیفیت را بالا ببریم، تولیدات ما نه تنها برای داخل که برای خارج نیز مفید خواهد بود.
علیاصغر دلاوری را میتوان بیآنکه غلو باشد، «دایرهالمعارف و کتاب نانوشتۀ کفش مشهد» دانست؛ چراکه از ۹ سالگی یعنی سال ۱۳۳۷ در کار تولید و فروش کفش بوده است.
دنیوی میگوید: کفشهای طرح چرمی چینیها قیمت کمی داشت و مردم با تصور اینکه چرم هستند، آنها را میخریدند اما هنوز مدت زمان زیادی نگذشته که کفش خراب میشد.
اگر اهل مشهد باشید، حتما مغازه و تولیدیهای بزرگ كیففروشی در محله و خیابان وحید را دیدهاید. سالهاست در این فروشگاهها َمیان انبوه كیفها با طرحها و اندازههای مختلف، نشانی از كیف خارجی پیدا نمیكنی.
بازار کیففروشی محله وحید که سه دهه پیش پا گرفت، حالا یکی از قطبهای فروش کیف در کشور است.
در توسعه مشهد دهه۳۰ یک واحد صنعتی و همت کارکنان آن نقش پررنگی داشت؛ کارخانهای که شکلگیری آن به سفر زیارتی رئیس اسبق اداره معادن کشور به مشهد برمیگردد.
اگر مسیرتان به خیابان رسالت مشهد خورده باشد، حتماً متوجه شدهاید که چادرخودرو در این خیابان تولید میشود و میتوان گفت قطب چادردوزی در مشهد و استانهای همجوار همین خیابان است.