حامد علیزاده ورزشکار کمبینای محله امام هادی(ع) است که در مسابقات پاراآسیایی و حتی پاراالمپیک برای کشورش افتخار آفریده است. او نقره پاراآسیایی و عنوان چهارم را در رقابتهای پاراالمپیک کسب کرده است.
کوثر قرایی مسیر قهرمانی در ماده ۴۰۰ متر را سریع طی کرد و از قهرمانی استان تا کسب طلای کشوری را در این رشته تجربه کرد، اما از ۱۴ ماه پیش تصمیم جدیدش را گرفت و به سمت پرتاب دیسک رفت.
علی شیخمیرگل جمعه گذشته موفق به کسب مقام اول در مسابقات انتخابی تیم ملی پاراآسیایی در رشته ورزشی جودو شد و اکنون خودش را برای حضور در اردوی تیمملی آماده میکند.
در بازیهای پارا المپیک ۲۰۰۴ آتن، برای نخستینبار سه نفر از ایران در مسابقات دوچرخهسواری حضور پیدا کردند. محمود میلی، ورزشکار اصالتا خرمشهری ساکن محله سیسآباد مشهد، یکی از آن سه توانیاب بود.
ابوالفضل ظریفپور میگوید: همه هدفگذاری و فکر و ذکرم رقابتهای پاراالمپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس است. نیمنگاهی هم به گرفتن مدال دارم اما برای کسب مدال در پاراالمپیک باید رکوردم را بهبود ببخشم.
کشتیگیران گمنام ناشنوا در سالن آهنچی برای مسابقات پاراالمپیک تمرین میکنند. از همین سالن بیشاز ۱۰ قهرمان پاراالمپیکی پا به عرصه رقابتها گذاشتهاند.
حامد علیزاده جودوکار کم بینای محله امام هادی (ع) است که در مسابقات پاراآسیایی اینچئون ۲۰۱۴ مدال نقره را به دست آورد. او ورزش را از گود کشتی چوخه مهدیآباد شروع کرد.
«علی سیفی»، قهرمان معلول کشورمان در رشته وزنهبرداری است. او عضو تیم ملی پاراوزنه برداری ایران است و تا کنون در چندین دوره مسابقات آسیایی و جهانی شرکت کرده است.
ملیحه صفایی، بانوی ملی پوش مشهدی، با کسب ۴ مدال در مسابقات شطرنج، طلاییترین عضو کاروان «فرزندان ایران» در بازیهای پاراآسیایی هانگژو شد.
محمدحسین کریمی، ورزشکار ۲۷ ساله محله صادقیه، پرمدالترین ورزشکار کاروان ایران در رقابتهای آسیایی اینچئون کره جنوبی بود.
عاطفه تقوی در مسابقات آسیایی سال ۹۷ جاکارتا در اولین تجربه ملی پوشی، سه مدال طلا را به گردن آویخت. آروز دارد روزی شطرنج وارد المپیک شود تا طلای پنج حلقه آن مسابقات را کنار مدال هایش بیاویزد.
حسین برقچی شصتویکساله بود که مدال طلای رشته پرتاب دیسک پاراالمپیک را از آن خود کرد؛ آن هم با پرتابی جادویی که هنوز هم کسی مانندش را ندیده است.
مرداد سال گذشته از دختری نوشتیم که در نوزدهسالگی قطع نخاع شد اما با عزم و اراده پولادین در بیستوهشتسالگی به عنوان یکی از هفترکورددار تپانچه کشور در جامعه ورزش معلولان درخشید.
در آن گزارش که با عنوان «تیر خلاص به دل ناامیدیها» چاپ شد، گفتیم که نسرین شاهی یکی از سه امید مشهدیها برای اعزام به مسابقات جهانی تیراندازی معلولان است. حالا بعد از یک سال او مدال طلای جهان را به گردنش آویخته و ایستاده بر قله آرزوها، از کرهجنوبی به مشهد بازگشته است.
«هادی رضایی» متولد 1339 در کوچه آیتالله خامنهای و بزرگشده خیابان خاکی است. همجواری منزل پدریاش با سالن مهران و دیدن ورزشکارانی که در کوچه و خیابان والیبال بازی میکردند سبب علاقهاش به والیبال میشود. آنطور که میگوید؛ قبل از انقلاب در رشته هندبال در مدرسه فعالیت داشته و بعد از انقلاب زمانیکه ورزش معلولان و جانبازان شکل میگیرد، والیبال را دنبال میکند.
از وقتی تلویزیون اعلام کرد که مصطفی ماریان در مسابقات پاراآسیایی بحرین مقام اول را از آن خود کرده و صاحب مدال طلا شده است، بیشتر از دو ماه میگذرد. خیلیها بهواسطه همین خبر او را شناختند، اما کسانی که از قبل در مسیر زندگی او بودند، میدانستند او اعجوبه پرتاپ دیسک است؛ ورزشکار همیشه خندانی که در هرحالی دوست دارد هرچه خودش میداند و یاد دارد، به دیگران هم یاد بدهد. دو ماه از آن ماجرای شیرین و خاطرهانگیز قهرمان هفدهساله میگذرد. مصطفی شلوار و جوراب پایش است و طوری راه میرود و کارهایش را انجام میدهد انگار نه انگار پاهایش از زانو نیست. محکم و باصلابت حرف میزند، امیدوار و مطمئن.
اگر اهل فضای مجازی باشید شاید مطلع شده باشید که خودرو پراید مهرداد محمدپور را یک ماهی بود که دزدها سرقت کرده بودند. او هم از ظرفیت شبکههای اجتماعی برای پیداکردن خودرویش که تنها سرمایهاش بود، کمک گرفت. هر چند وسیله پیدا نشد، اما اتفاقهای بسیار خوبی برایش رقم خورد که در ادامه میخواهیم این موضوع را از زبان خودش بشنویم.
میلی به ایستادن ندارد. ماجرای زندگیاش پر از رفتن است. رفتن و ادامهدادن آن هم با یک پا. پایی که سالها پیش در دهسالگی طی حادثهای تلخ، زیر یک ماشین سنگین جا میماند. او روزها با پایی له شده روی تخت بیمارستان با مرگ دست و پنجه نرم میکند تا جایی که سرانجام مجبور میشوند پای عفونت کرده و کرمخورده او را قطع کنند. این شاید آغاز ماجراجوییها و تکاپوهای روح پرتلاطم «محمود میلی» باشد. ورزشکار دوچرخهسواری دنیادیده و سرد و گرم چشیده، با کولهباری از تجربههای تلخ و شیرین که سرانجام بهعنوان یکی از 3نماینده ایران در رشته دوچرخهسواری به مسابقات پاراالمپیک آتن در سال2004 راه پیدا میکند. او اکنون خادم یار مسجد بقیهالله(عج) و از اهالی محله کارمندان است.