محله حجت

محله

حجت

محله حجت نامش را از مسجد حضرت حجت(عج) در توس ۴۱ وام گرفته است. شهرک حجت از سال ۱۳۶۵ به‌تدریج وارد بافت شهری شده است. حجت جزو محلات پرجمعیت شهر محسوب می‌شود. خانه‌های ریزدانه ۳ طبقه بیشترین مساحت این محله را به‌ویژه در توس ۵۳ (مجتمع مسکونی یاس) به خود اختصاص می‌دهد. مهمترین راه دسترسی به این محله بولوار توس است.

 

محله حجت
بذر اولیه‌ «گروه ورزشی و فرهنگی تلاش» از ۲۵‌سال پیش با حدود بیست‌نفر کاشته شد و حالا، با گذشت پنج‌سال از اخذ مجوز رسمی از «هیئت ورزش‌های همگانی»، به درختی تنومند با چهارصد‌عضو بدل شده است.
مهدی علیپور ورزش‌های زیادی را تجربه کرده، اما هیچ‌کدام برایش «کشتی» نمی‌شود؛ رشته‌ای که به باور او، دنیای رویارویی مردانه و میدان بزرگ پهلوانی است. او نه‌فقط روی تشک کشتی، بلکه در پیچ وخم زندگی واقعی هم خوب مبارزه می‌کند.
آنچه آتش‌نشانان ایستگاه معراج در پنجشنبه هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، دیدند، چیزی نبود که هرگز انتظارش را از مردمی داشته باشند که سال‌ها ناجی‌شان بودند؛ معترضان که پشت‌سر عده‌ای اراذل و اوباش راه افتادند و بدون اندیشه درباره کارهایشان از آنان حمایت کردند.
محسن قربانی تعریف می‌کند: روزگاری، بین خیابان‌های شهید درودی ۷ تا ۱۵ کنونی کال بزرگی قرار داشت که به محل ریختن نخاله‌های شهری تبدیل شده بود. بهترین سرگرمی ما بازی «جنگی» در این تپه‌های نخاله بود.
کوچه شهید طاهری ۸ واقع در شهرک حجت (شهید درودی ۷) کوچه‌ای بن‌بست است و به‌گفته قدیمی‌ها سابقه سکونت در آن به پانزده سال قبل بازمی‌گردد. بیشتر ساکنان اینجا، سابقه ۱۰ تا ۱۲ سال سکونت دارند.
ایستگاه شماره ۱۴ آتش‌نشانی آژیرش پشت سر هم به صدا درمی‌آید و مأموریت‌هایش بیشتر از سایر ایستگاه‌هاست. نیروهایش اغلب طی این سال‌ها سوخته‌اند و مصدوم شده‌اند.
خیابان شهید درودی ۱۹ که به نام شهید محمد زارع، یکی از شهدای محله، نام‌گذاری شده است، آخرین خیابان محله شهرک حجت (عج) است. اولین ساکنان این محله، ۲۰ تا ۲۵ سال قبل شروع به ساخت خانه‌های خود کردند.
قدمت خیابان شهید درودی ۱۹ روی هم به بیست سال هم نمی‌رسد. پیش از آن، این خیابان به‌دلیل وجود باغات میوه بین مردم به نگارستان (کنایه از باغ) شهرت داشت.
نرگس اسماعیلی می‌گوید: تنیس همه ویژگی‌های یک ورزش پرهیجان را دارد و بر هر ورزش دیگر ترجیح می‌دهم. در کنارش، تا امروز چهارجزء قرآن کریم را حفظ و در چند مسابقه نیز شرکت کرده‌ام.
اعظم صابری، نایب‌قهرمان تنیس بانوان کشور، بدون هیچ چشم‌داشتی، بخش زیادی از زمانش را به مربیگری تنیس روی میز در مساجد اختصاص می‌دهد. خودش می‌گوید: این کار زکات هنر و علم ورزشی‌ام است.
با زیاد شدن واردات کفش چینی، رضا نادمی ورشکست می‌شود، اما او خانه‌اش را می‌فروشد تا چک‌هایش را پاس کند و اعتبارش در بازار خراب نشود.
محمد‌علی عبدی می‌گوید: بین بازی‌های بچه‌های قدیم، توشله‌بازی (تیله‌بازی) و بجل‌بازی (به استخوان زانوی پای گوسفند بجل می‌گفتند) از همه معروف‌تر بود و طرفداران زیادی داشت.
علی نیازپور پدر خانواده چندین سال است که کوهنوردی را شروع کرده و به تشویق او شش فرزندش هم پایشان به کوه و کوهنوردی باز شده است.
شهرک حجت از سال ۱۳۶۵ به تدریج وارد بافت شهری شده است. نام این محله از نام مسجد حضرت حجت (عج) در توس ۴۱ برگرفته شده است.
«بی‌بی‌بیگم‌آقا» و «حاج‌احمد»، نبیره‌های حاج‌میرزاحبیب خراسانی، از ملاکان بزرگ زمان خود بودند که کار‌های خیر زیادی انجام دادند و آثار وقفی زیادی در این محله برجای گذاشتند.
رفت‌وآمد خارج از قانون و قاعده موتور‌‌‌سواران و عابران پیاده درکنار بی‌توجهی به قوانین ازسوی رانندگان وسیله نقلیه باعث شده است این بولوار پرتردد در صدر خیابان‌های پرخطر شهر قرار بگیرد. در پرترافیک‌ترین ساعت روز با سرهنگ محمد داوودآبادی، جانشین رئیس پلیس اداره آموزش و فرهنگ ترافیک پلیس راهور استان خراسان رضوی، همراه شدیم و رفتارهای ترافیکی کاربران را زیر ذره‌بین بردیم.
کوچه شهیددرودی20 قدمتی شصت‌ساله دارد. شکل‌گیری و مسکونی‌شدن این خیابان در نخستین سال‌های دهه شصت اتفاق افتاد. به‌دلیل وجود قبرستان قدیمی محله در آن، از قدیم به کوچه قبرستان معروف شده است.به گفته قدیمی‌های محله، اولین کسی که در این گورستان دفن شده، کارگر غریبی بوده که برای کار به مشهد آمده و روی زمین‌های کشاورزی ارباب بحرآباد کار می‌کرده است. این کارگر از دنیا رفت و به دستور بی‌بی‌بیگم حبیب‌اللهی، همسر ارباب بحرآباد، او را در زمین کشاورزی (قبرستان کنونی) دفن کردند. از 10 سال پیش دفن غیر بومی ها در این قبرستان ممنوع است .
بی‌بی زهرا آن‌قدر شهید دیده بود که وقتی سر پدر را در آغوش گرفت تیری که به سر پدرش خورده و تمام سرش را متلاشی کرده بود نه‌تنها او را نترساند بلکه مصمم‌ترش کرد. زنی که مقابلم با آرامش نشسته است، در اوج جوانی پیکر بیش از 500شهید را از نزدیک دیده و همراه خانواده‌اش مویه کرده است او آرامش دل خانواده شهدا بود، چه آن پنج شهید خاندان علیزاده که پسرعموهایش بودند و چه آن‌ها که حتی نامشان را هم نشنیده بود.
رضا زمانپور متولد 1347 در شهرستان است. خانواده‌اش دامدار و کشاورز بودند و او از نزدیک با مسائل و مشکلات قشر روستانشین از جمله تأثیرات مخرب خشک‌سالی‌ها بر شغل دامداری آشنایی کاملی دارد. به دنبال خشک‌سالی‌های چند سال اخیر و چندبرابرشدن قیمت خوراک دامی‌ بسیاری از دامداران ناچار به فروش گوسفندان و محدودکردن فعالیتشان شده‌اند. زمانپور برای حل این مشکل با الهام‌گرفتن از یک فعالیت ساده و قدیمی‌ که در بین خانواده آن‌ها رسم است ایده جمع‌آوری پوست میوه و تبدیل کردن آن به کنستانتره دامی‌ را شروع کرده است.
رضا قربانی که دامداری هم دارد و در واقع کارش از تولید به مصرف است با اشاره به افزایش حداقل 50درصدی مواد لبنی در دوران کرونا می‌گوید: این ویروس به‌طور مستقیم تأثیر زیادی بر فروش یا کاهش فروش مواد لبنی نداشت. این تأثیر بسیار اندک و بین 10 تا 15درصد بود. اما خشک‌سالی 2سال اخیر و به‌دنبال آن گران‌شدن نهاده‌های دامی مثل: جو، کنستانتره و علوفه افزایش قیمت 50 تا 100درصدی مواد لبنی را به دنبال داشت. یک کیلوکنستانتره از قیمت 4هزار تومان به 8هزار تومان و یک کیلو علوفه از 2تومان به 5هزار تومان رسید.