فاطمه عامل، گلر موفق سوپرلیگ فوتسال بانوان کشور که تجربه حضور در مسابقات بینالمللی و کشوری را دارد، امسال به خاطر مصدومیت زانو از حضور در تیم باشگاهیاش باز مانده و درحال تمرین برای حضور در دوره بعدی است.
فعال اجتماعی محله شهیدرستمی بیشتر انرژیاش را صرف برگزاری برنامههای ورزشی برای بانوان میکند.
بهاره و بیتا عافیتیپور، خواهران رزمیکار بولوار شهیدرستمی در محله شهیدرستمی هستند که در رشته کاراته مدالآوری میکنند.
فریبا شریفی مشکلات روحی و پیش از آن مشکلات ریوی داشته و با ورزش بر این موانع غلبه کرده است، بانویی که مادر و همسری دلسوز و مهربان است و «ایمان و اراده» حرف اول را در زندگی اش میزند.
سبحان معینیمجد قهرمان ورزشی محله سرافرازان هیجان کودکیاش را در نبرد مهرههای شطرنج آزاد میکند.
مهدی فرزانه روزش را به عشق آموزش کشتی به نوجوانها شروع میکند.
محمد زرچی قهرمان نوجوان ایران در رشته بدمینتون است. او بعد از برد تمام رقبایش، بدون واگذار کردن حتی یک «گیم» توانست علاوه به ایستادن بر سکوی قهرمانی، لقب پدیده مسابقات را از آن خود کند.
گروه ورزشی سلام اولین ایستگاه ورزش علمی صبحگاهی را راه اندازی کرده است و ما امیدواریم بتوانیم این امر را در مشهد و سراسر کشور گسترش دهیم.
اوایل جنگ بود که موسی پارسا در ۱۶ سالگی قطع نخاع میشود. با این حال او از پا نمینشیند و حالا یکی از افتخارآفرینان ورزش معلولان و جانبازان کشور است.
امیرحسین عبدالله آبادی کودکی هشت ساله است که در رشته شطرنج موفقیتهای زیادی به دست آورده از قهرمانی کشور تا درجه استاد بینالمللی.
کریم محمدیان برای آنها که میشناسندش یک اسطوره و برای آنها که نامش را شنیدهاند، یک اعجاز به شمار میرود.
خانواده رزمیکار روشنایی خود را شاگرد پدری میدانند که هم جانباز است و هم مبدعِ سبک کیوکوشین در مشهد.
حدیث ارژنگی دختری آرام و منظم است که قبل از هفتسالگی شیفته شطرنج شده و این ورزش را بیشتر از هرچیز دیگری دوست دارد. او اهل مطالعه است و شاهنامه میخواند.
برابر اسناد و اخبار مطبوعات قدیمی، مشهد در بسیاری از رشتههای نوین ورزشی پیشگام بوده است و این پیشگامی را در چند عامل میتوان جستوجو کرد.
ایرج نادری (نجاران) میگوید: «در آن دوران ورزشکار خیلی کم بود؛ برای همین مسئولان وقتی نوجوانی کوشا و ورزشکار پیدا میکردند، سعی داشتند از او در همه رشتهها استفاده کنند.»
شمیم قدیریان اراده و تلاشهای شبانهروزی را عامل موفقیت یک ورزشکار میداند و معتقد است امکانات، سهم کمتری در اینزمینه دارد.
سیدمجتبی طباطبایی از آن بچههای عشق کاراته است که در شانزدهسالگی، ششمدال قهرمانی را از آن خود کرده است، یک مدال کشوری و پنجمدال استانی. مشوق او در ورزش، پدرش است.
راینا امینی میگوید: پذیرفتهام که ورزش حرفهای مشکلات خاص خودش را دارد. اما این موارد سبب نمیشود که از هدفی که دارم عقب بکشم.
بیتا صادقی، دارنده مقام بینالمللی کاراته از خواسته خود برای محله میگوید: دوست دارم چیزهایی را که بلد هستم، به دخترهای دیگر هم آموزش بدهم.
حسن زیوریطرقی از رهاورد ۱۰ سال ورزش حرفهای میگوید و با دلی محکم از راهی که بارها آزموده و جواب گرفته است، ادامه میدهد: هرچه بخواهم، از اربابم، آقا امامرضا (ع)، میگیرم.