رضا محمدی سرانجام ورزش موردعلاقه خود یعنی کاراته را پیدا کرد؛ ورزشی که به قول خودش همسو با استعدادش بوده و امیدوار است او را به آرزوی بزرگش که ایستادن و درخشیدن بر سکوی قهرمانی جهان است، برساند.
محله
فدک
محله فدک محلهای جوان است که از سال۱۳۶۵به مشهد پیوسته است.این محله بهصورت مستقل پیشینه تاریخی ندارد و در گذشته بخشی از زمینهای خینعرب بوده است.تراکم جمعیت در محله فدک قابل توجه و سهبرابر میانگین مشهد است. بیشتر ساختمانهای این محله کمتر از سهطبقه هستند.
حسین لعل کریمی، تاکنون ۲۸ عنوان در مسابقات استانی و کشوری کسب کرده با این حال دست از هدف خود برنمیدارد و برای راهیابی به تیم ملی تکواندو و کسب عنوان قهرمانی المپیک تمام تلاش خود را میکند.
زینب پرهیزی با اینکه از کودکی به ورزشهای رزمی علاقهمند بود اما به تازگی ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرده و تاکنون موفق به کسب چهارمقام استانی و دومقام کشوری در این رشته شده است.
ساکنان خیابان خیبر۵ همواره در کمک به همسایهها پیشقدم بودهاند و در مشکلات یکدیگر را تنها نگذاشتهاند. منشأ بسیاری از این دوستیهای دیرینه، همراهی برای انجام کارهای خیر و کمک به نیازمندان بوده است.
خبر حمله رژیم صهیونیستی که اعلام شد، مادر مصطفی خیالش آسوده بود که همه خانواده کنار هم هستند. او میخواست برای مصطفی جشن تولد بگیرد اما او گفته بود وظیفه من دفاع از وطن است و باید بروم و عیدغدیر برای همیشه رفت!
امیررضا نقیپور از کودکی با ژیمناستیک پا به عرصه ورزش گذاشت. بعد از آن نیز رشتههای دیگری مثل شنا و فوتبال را امتحان کرد و درنهایت از چهارسال قبل بهصورت جدی و حرفهای به کاراته مشغول شد.
چهار دهه از جنگ میگذرد، اما هنوز ترکشهای آن گریبان خانواده جانبازان را رها نکرده؛ معصومه زارچیپور یکی از این پرستاران دلسوز است که ۳۸سال میشود از همسر جانبازش، ابوالقاسم فرامرزیزاده مرقبت میکند.
فدک محلهای جوان است که از سال ۱۳۶۵ به مشهد پیوسته. این محله بهصورت مستقل پیشینه تاریخی ندارد و در گذشته بخشی از زمینهای خینعرب بوده است.
در کوچه شهیدرستمی۵ محله کارمندان اول، زندگی سنتی و نوستالژی سالهای قبل هنوز جریان دارد. درمیان همهمه و شلوغی ترافیک شهر، ساکنان این کوچه به سبک و سیاق گذشته، از حال و احوال زندگی هم باخبر و دلسوز محلهاند.
رمضانعلی صفایی میگوید: شب چله طولانیترین شب سال است و مردم در این شب سنت صلهرحم را به جا میآورند. اعتقاد مردم قدیم این بود که در این شب جنگ بین نیروهای اهریمنی(شر و تاریکی) و اهورایی (خیر و روشنایی) به اوج خود میرسد. چون آتش، سنبل غلبه روشنی بر تاریکی بود در هرخانه آتشی روشن میشد و کسی حق خاموشکردن این آتش را نداشت چون خاموشکردن آن را بدشگون و مایه بدبختی میدانستند.در میهمانی شب چله یکی از افراد باسواد و خوشصدای حاضر در میهمانی بنا بر رسم، شروع به خواندن شاهنامه میکرد.