۴۰ دانشآموز بنیانگذار هیئت دانشآموزی قمر بنیهاشم(ع) بودند
احمد پورمنفردی| محله ما از آن محلههای قدیمی است که ساکنانش بسیاری از آداب و رسوم قدیم را به خوبی اجرا میکنند و بازار فعالیتهای گروهیشان داغ است. از جمله این برنامهها میتوان به دورههای قرآن و جلسات دعا در منازل اشاره کرد که به همت گروهی از هممحلهایهایمان نام هیئت را به خود گرفتهاند و کوچهبهکوچه و خانهبهخانه میچرخند تا علاوه بر توسل به ائمه معصومین (ع)، از حال یکدیگر نیز باخبر شوند و صله رحم را بهجای آورند.
بزرگترهای دیروز که امروز پا به دوران پیری گذاشتهاند برای اینکه در راهی که قدم گذاشتهاند، دنبالهرویی داشته باشند، بچههای دیروز را که امروز جوانان رشیدی شدهاند، در جلسات، همراه خود کردهاند و امروز با خیال راحت اصل کار را به آنها سپردهاند. در بولوار ۲۲ بهمن راهی محله محمدآباد میشویم تا با یکی از این جمعهای صمیمی آشنا شویم.
نوکر اباعبدالله هستم
نامم نوکر اباعبدالله است؛ این نخستین جملهای است که خلیل فراتی، یکی از مؤسسان هیئت قمربنیهاشم (ع) محلهمان میگوید و شروع میکند به تعریف کردن ماجرای تاسیس هیئت: سال ۸۳ در بسیج دانشآموزی فعالیت میکردم و طبق معمول هرسال، عید نوروز همراه دانشآموزان با کاروان راهیاننور عازم مناطق جنگی جنوب شدیم، یکی از مناطقی که از آنجا بازدید میکردیم منطقه "طلائیه" بود که در بین رزمندگان به "ابوالفضلیه" معروف است، چون تعداد زیادی از شهدایی که در آنجا به شهادت رسیده بودند، نامشان ابوالفضل یا عباس بود و به جز شهدا تعداد زیادی از آنان از ناحیه دست جانباز شده بودند.
او ادامه میدهد: رسممان این بود که در هر منطقه عملیاتی با مداح کاروان، موضوع مداحیاش را هماهنگ میکردیم، اما آن روز در طلائیه مداح کاروان بدون هماهنگی با خواندن نوحه «ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد» و روضه حضرت ابوالفضلالعباس (ع) حال و هوای زیبایی به بچهها بخشید و این شور باعث شد که بچهها همپیمان شوند تا هیئت قمربنیهاشم (ع) را راهاندازی کنند و این بود که کار ما شروع شد.
از آن جمعیت ۴۰ نفری، تعدادی به فراخور کاری که برایشان پیش آمد، از ما جدا شدهاند و حدود ۱۵ نفر باقی ماندهاند
آن جمع ۴۰ نفری
او با اشاره به اینکه بچههای کاروان، دانشآموزان مدارس مختلف سطح منطقه بودند، میافزاید: از آن جمعیت ۴۰ نفری آن روز در سال ۸۳، تعدادی به فراخور کاری که برایشان پیش آمد، مانند سربازی، قبولی در دانشگاه، اشتغال یا ازدواج در شهری دیگر از ما جدا شدهاند و حدود ۱۵ نفر باقی ماندهاند که همین افراد هیئت را برپا نگه داشتهاند.
فراتی خاطرنشان میکند: هیئت در ابتدا فضایی دانشآموزی داشت ولی بعدها که بچهها بزرگ شدند و ازدواج کردند، آن را گسترش دادیم و به هیئتی خانوادگی و عمومی تبدیل کردیم. نخستین جلسهای که به صورت خانوادگی برگزار کردیم، شب پنجم محرم چند سال قبل بود که بدون تبلیغات و با عنایت اهل بیت، حدود ۶۰ خانواده در آن حضور پیدا کردند.
او ادامه میدهد: برنامههای هیئت قمربنیهاشم (ع) در دو فاز برگزار میشود تا شرکت در آن برای همه امکانپذیر باشد؛ قسمت اول شامل برگزاری جلسههای خادمان هیئت در شبهای پنجشنبه هرهفته همراه با خواندن قرآن، زیارت عاشورا و سخنرانی روحانیان هیئت، حجتالاسلام جواد پرویزی و
حجتالاسلام مسعود یوسفی است و قسمت دوم اجرای برنامه در مناسبتهای خاص است که به صورت خانوادگی و عمومی در دهه اول محرم، دهه آخر صفر و شبهای قدر برگزار میشود.

توسعه هیئت، آرام ولی رو به پیشرفت
این فعال مذهبی محله ما که دستی در هنر دارد و به طراحی گرافیک مشغول است، میگوید: همه امکانات هیئت را خود بچهها با کمک خانوادههایشان و برخی خیّران فراهم ساختهاند، به همین خاطر در توسعه هیئت حرکت آرام ولی روبه پیشرفتی داشتهایم، انجام نظرسنجی که در پایان جلسات در مورد قسمتهای مختلف برنامه از جمله ساعت برگزاری، مداح و سخنران از مخاطبان بهعمل میآید، کمک شایانی به ما در بهبود کیفیت برنامههای آینده میکند و طبق همین نظرسنجیها مقرر شده است که جشنهای ولادت ائمه نیز به صورت عمومی برگزار شود.
فراتی با اشاره به خودکفا بودن هیئت به دلیل استفاده از مداحان محلی، اظهار میدارد: برنامه ویژه این هیئت در ظهر تاسوعا، برپایی عزاداری به نام حضرتابوالفضل (ع) است نماز جماعت ظهر عاشورا نیز به پیروی از امامحسین (ع) اقامه میشود.
نخستین سقاخانهای که ساختیم
او خاطرهای هم از مشارکت بچههای هیئت برایمان تعریف میکند: همان اوایل راهاندازی هیئت، با بچهها تصمیم گرفتیم یک سقاخانه یا به قول ما شمعدانی بسازیم، ولی هیچکدام از بچهها تخصصی در این زمینه نداشتند، فصل زمستان بود و آن شب درجه هوا به زیر صفر رسیده بود، بچهها آجر، خاک و سیمان آوردند و مشغول به کار شدیم و تا ساعت ۵ صبح کارمان طول کشید.
فراتی ادامه میدهد: روز بعد که به محل آمدیم متوجه شدیم که سقاخانهای کج و معیوب ساختهایم، اما با همین وجود استقبال زیادی از آن شد و این استقبال ما را بر آن داشت تا سالهای بعد نیز دوباره این کار را تکرار کنیم.
محله ما؛ محله هیئتها
او در پایان از اینکه در محله شهید رستمی بیش از هشت هیئت فعال است احساس خوشحالی میکند و میگوید: در محله ما هرکسی که بخواهد در مجلس اهل بیت شرکت کند، در نزدیکترین فاصله هیئتی عَلَم ارادت برافراشته است. گاهی عدهای در این جلسات شرکت میکنند که شاید ما در نگاه اول به ظاهرشان توجه کنیم و آنان را اهل هیئت ندانیم، اما در مراسم عزاداری امامحسین (ع) ظاهر ملاک نیست، بلکه نیت افراد مهم است.
* این گزارش در شماره ۳۸ شهرآرا محله منطقه ۶ مورخ ۲ بهمن ماه سال ۱۳۹۱ منتشر شده است.