همه فن حریفی «موروثی» دختر دونده کمشنوای مشهد
عفیفه ناظمی| اینکه شادی، امر مهمی است و باید برای آن وقت گذاشت باعث میشود کمی درباره این قضیه جدیتر حرف بزنیم و برویم سراغ کسی که با توجه به محدودیتهایی که دارد شادی را فراموش نکرده و این موضوع پلههای موفقیتش هم شده است.
شادی، مقوله خوبی است، اما پای چطوریاش که به میان میآید همه میمانند چطور میتوان اوقات فراغت خوش و شادی داشت. زهره موروثی ورزشکار محله میرزاکوچکخان درباره این موضوع با ما حرف میزند. زهره یک هفتهای میشود که به علت آسیب دستش نتوانسته تمرینات خود را دنبال کند و منتظر است هرچه زودتر این دوران تمام شود.
زهره موروثی متولد سال۱۳۷۳ از ورزشکاران بنام منطقه ۵ است که توانسته با تمرینهای پیاپی، رتبه دوم مسابقات دو و میدانی کشوری را کسب کند.
زهره، نیمهشنواست؛ البته در صحبتهای ابتدایی این را متوجه نمیشوم، چون با اینکه نمیتواند صدایم را بشنود، اما با لبخوانی منظورم را خوب میگیرد و پاسخ سؤالاتم را مانند افراد عادی میدهد.
او دیپلمش را در مدارس عادی و با کسب معدل عالی گرفته است و از همان دوران در ورزش فعالیت داشته و در بین دوستانش خودی نشان داده است.
زهره پیشخوان گروه سرود ناشنوایان نیز هست و علاوه بر ورزش توانسته مهارتهای خود را در زمینههای دیگر نیز تقویت کند
زهره میگوید: خیلی علاقهمند بودم در والیبال کسب امتیاز کنم و مقام بیاورم؛ اما مربیام با تست دوومیدانی خواست که در این ورزش بیشتر خودم را تقویت کنم و معتقد بود در آینده میتوانم مقامهای کشوری و جهانی هم بیاورم؛ از همین رو از سال گذشته تمرینات خود را برای دو و میدانی شروع کردم و این امر باعث شد با تمرینهای متوالی، طعم شیرین موفقیت را ذرهذره حس کنم؛ بهطوری که مقام دوم مسابقات کشوری را در رشته دوومیدانی و در میان ناشنوایان وکم شنوایان در سطح کشوری کسب کنم.
خانواده زهره از تمرینات فشرده او برای کسب مقام کشوری میگویند و خودش هم تأکید میکند: داشتن انگیزه و تلاش باعث موفقیت فرد میشود.
زهره که پیشخوان گروه سرود ناشنوایان نیز هست، میگوید: تمرینات ورزشی در روحیهاش تأثیر زیادی گذاشته و او را به شخصیتی شاد و سرزنده تبدیل کرده؛ ضمن اینکه توانسته است مهارتهای خود را در زمینههای دیگر نیز تقویت کند.
تمرین هر روزه دویدن برای او به عادتی اجتنابناپذیر تبدیل شده است و در کنار این تمرین روزانه دویدن، پرش طول را نیز انجام میدهد و در این ورزش نیز قابلیت خود را در میان هم سن و سالانش نشان داده است.
زهره، کسب عنوان مربیگری در رشته دوومیدانی و به دست آوردن مقامهای ورزشی و ادامه دادن رشته والیبال را از جمله اهدافش در آینده برشمرده و میگوید: دوست دارم در رشتههای ورزشی مختلفی تمرین کرده و مهارت کسب کنم.
او هم مثل خیلی از ساکنان منطقه میرزاکوچکخان از نبود مراکز ورزشی در منطقه گلایه کرده و از اینکه این منطقه حتی برای آقایان نیز باشگاه ورزشی ندارد و تنها کاری که انجام شده فنسکشی در زمین برای فوتبال بوده، شاکی است.
زهره به عنوان یک جوان ورزشکار اعتقاد دارد جوانانی که وقت خود را با ورزش کردن میگذرانند روزهای شادتری دارند و موفقیت بیشتری در انتظارشان است. او از مسئولان میخواهد تا باشگاههای ورزشی در این محدوده ایجاد کنند.
وی معتقد است هر چند این جمعیت باید انرژیشان را جایی بسوزانند؛ اما برای رسیدن به آن شادی حتما همایش عریض و طویل لازم نیست. شادی به بهانههای کوچک هم جور میشود و ورزش، مهمترین آنهاست.
* این گزارش در شماره ۱۰ شهرآرا محله منطقه ۵ مورخ ۱۲ تیرماه سال ۱۳۹۱ منتشر شده است.