کد خبر: ۱۴۴۷۶
۲۷ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۰
«ارکیده»؛ پاتوقی برای دورهمی اهالی استادیوسفی

«ارکیده»؛ پاتوقی برای دورهمی اهالی استادیوسفی

اهالی محله استادیوسفی ۱۵ سال است پاتوقی دل‌نشین برای ورزش و دورهمی دارند. بوستان خطی ارکیده بیش‌از یک هکتار وسعت دارد و از سال‌۱۳۹۰ یکی از پاتوق‌های تفریحی اهالی محسوب می‌شود.

اگر بگوییم بوستان خطی ارکیده یکی از مسیر‌های جذاب پیاده‌روی و ورزش اهالی محله استادیوسفی است، اغراق نکرده‌ایم. برای خیلی‌ها قدم‌زدن و ورزش‌کردن در این مسیر جذاب، زمستان و تابستان ندارد و مشتری دائمی این فضای سبز هستند. صبح که می‌شود، اهالی در آن جمع می‌شوند و ورزش صبحگاهی به راه است؛ بقیه ساعات روز هم بوستان ارکیده، پاتوقی دل‌نشین برای نشستن و استفاده از فضای سبز شهری محسوب می‌شود.

 

ورزش، قبل از اقامه نماز

بوستان ارکیده در سرتاسر خیابان استادیوسفی ۲۷ امتداد دارد و از سمت دیگر به معبر شریعتی‌۱۱ می‌رسد. این بوستان خطی بیش‌از یک هکتار وسعت دارد و از سال‌۱۳۹۰ یکی از پاتوق‌های تفریحی اهالی محسوب می‌شود. برخلاف پارک‌هایی که ممکن است ناامن باشند، جو غالب این بوستان آرام است و همین باعث شده است افراد مختلفی از خیابان‎‌های دوروبر به آن رفت‌وآمد داشته باشند و از فضای دل‌نشینش استفاده کنند. شاید یکی از دلایل شلوغی و امنیت این فضای سبز، مسجد موسی‌بن‌جعفر (ع) باشد که در ابتدای خیابان استادیوسفی ۲۷ و درمقابل این بوستان قرار دارد.

حسین نظری، از بچه‌های مسجدی محله، درباره این فضای سبز به ما می‌گوید: اینجا یک بوستان خطی است که برایش دو‌سری کامل از تجهیزات ورزشی درنظر گرفته‌اند که به فاصله دویست‌متر از هم قرار گرفته است. کاربرد این بوستان بیشتر پیاده‌روی و ورزش است، هرچند عده‌ای از نشیمن پارک برای مطالعه و دورهمی‌های خانوادگی و دوستانه هم استفاده می‌کنند.

حسین می‌گوید: این روز‌ها هوا بهاری است، نه سرد و نه گرم. بیشتر وقت‌ها با بچه‌ها قرار می‌گذاریم و نیم ساعت قبل از نماز مغرب و عشا در پارک دور هم جمع می‌شویم. اول ورزش می‌کنیم و بعد هم برای نماز جماعت به مسجد می‌رویم.

 

موهبتی به‌نام بوستان محلی

قدم‌زدن در پارک ارکیده دراین روز‌های بهاری خیلی می‌چسبد! هوا خوب است و مادر‌ها دست بچه‌هایشان را گرفته‌اند و دراین فضای ورزشی و تفریحی خوش می‌گذرانند. نازنین حشمتی، یکی از اهالی است که با فرزندانش دراین بوستان حاضر شده‌اند. محسن ۱۰ سال دارد و احسان ۸ سال. هر دو لباس ورزشی برتن دارند و یک توپ فوتبال در دست. دو درخت را تیر دروازه کرده‌اند، یکی دروازه می‌ایستد و آن یکی شوت می‌زند.

وجود این پارک برای اهالی محله ما موهبت بزرگی است، به‌ویژه اینکه در جوار مسجد قرار دارد

محسن می‌گوید: زمین ورزشی محله ما تیر دروازه ندارد؛ برای همین بیشتر وقت‌ها با بچه‌ها در قسمتی از پارک که چمنش از بین رفته است فوتبال بازی می‌کنیم؛ الان هم منتظرم بقیه بچه‌ها بیایند تا بازی‌مان را شروع کنیم.

نازنین‌خانم در ادامه صحبت‌های فرزندش می‌گوید: وجود این پارک برای اهالی محله ما موهبت بزرگی است، به‌ویژه اینکه در جوار مسجد قرار دارد و قبل و بعداز نماز با همسایه‌ها به اینجا می‌آییم. هم سر خودمان گرم می‌شود و هم بچه‌ها از بازی در محیطی امن و زیبا لذت می‌برند.

 

جای خالی تاب و سرسره

دوسال پیش از شهرداری آمدند و چند‌ده اصله درخت و درختچه مقاوم دربرابر کم‌آبی در این پارک کاشتند. درحال حاضر سرو و اقاقیا و زبان‌گنجشک از گونه‌های درختی غالب این بوستان محلی است که در فصول مختلف با گل‌های فصلی تزئین می‌شود. چمن پارک هم برخلاف خیلی از فضا‌های سبز که از بین رفته است، حال و روز خوب و شادابی دارد.

علی‌اکبر عصمتی ۶۸‌سال دارد. کت‌و‌شلوار‌برتن مشغول استفاده از تجهیزات بدن‌سازی است. او می‌گوید: اینجا نشیمن خوب، روشنایی مناسب و تجهیزات ورزشی کاملی دارد. وقتی هوا خوب است، هم صبح‌ها به پارک می‌آیم و هم عصر.‌ای کاش در بخشی از این پارک چند تاب و سرسره هم می‌گذاشتند که برای بازی کودکان از این هم مناسب‌تر باشد.

 

* این گزارش چهارشنبه ۲۶ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۸ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44
اینستاگرام