صدای حماسی «دختران بهشتی» در اجتماعات شبانه محله هنرستان
همزمان با شروع جنگ تحمیلی سوم، آنها هم آرایش جنگی گرفتند و صدایشان از مسجد محله هنرستان بلند شد. شبستان مسجد امامعلی (ع) که از چندسال قبل آشنا با صداها و نواهای آنها شده بود، حالا بهطور جدی پایگاه دوازدهدختر کودک و نوجوانی شده است که با چادرهای یکدست و صدای کودکانهشان، سرودهای حماسی را به میدانهای شهر میبرند.
نامشان «دختران بهشتی» است؛ گروه سرودی که این روزها در بسیاری از برنامههای انقلابی و آیینی اجتماعات شبانه مشهد شناخته شدهاند و هر جا حرف از اجرای دخترانه و حماسی باشد، رد پای این بچهها دیده میشود.
مربی این گروه سرود، نرگس رضاییجعفرآباد، فارغالتحصیل الهیات و فرمانده پایگاه مسجد امامعلی (ع)، از سهچهار سال پیش، کار با این گروه را آغاز کرده است. دختران بهشتی در این ۶۷ شب میدانداری، تقریبا همه مناطق مشهد را برای اجرا زیر پا گذاشتهاند؛ از حضور در شبکه استانی خراسان تا مراکز علمی و فرهنگی مثل دانشگاه فردوسی و تالار شهر مشهد.
اینبار ما در حضور استادان دانشگاه فردوسی مشهد، قطب علمی شرق کشور، شاهد هنرنمایی مقتدرانهشان هستیم.
جنگ نرم در جنگ تحمیلی سوم
یکی از سرودهای دختران «پای کار انقلاب هستیم» نام دارد؛ نامی که شاید مسیر جهاد این شبهای آنها را روشن میکند. نرگس رضاییجعفرآباد میگوید: سالهاست که با بچههایم، یعنی همین اعضای گروه تمرین میکنم، اما ایده حضور منسجم و جدیمان در اجتماعات شبانه از آغاز جنگ تحمیلی سوم شکل گرفت.
با خودم فکر کردم جهاد امروز فقط در میدان نبرد نیست؛ گاهی باید با همان توانایی و هنری که داری، برای جبهه حق تلاش کنی. بههمین دلیل به ذهنم رسید، توانایی اصلی من در گروه سرودمان است. موضوع را با آنها درمیان گذاشتم و کار را شروع کردیم. دختران من هم احساس کردند با صدا و شعر میتوانند روحیه حماسه را زنده نگه دارند.

سرود روز دختر به یاد دختران میناب
در این شصتوچندشب، یکی از اجراهای مهمشان، حضور در ویژهبرنامه شبکه خراسان با اجرای حجتالاسلاموالمسلمین سیدکاظم روحبخش، فعال حوزه روانشناسی اسلامی، بوده است.
نرگس رضایی میگوید: یکی از تجربههای متفاوت این گروه، سرودی بود که در روز دختر به یاد دختران میناب رونمایی شد. از یک ماه قبل با یک استاد زبان انگلیسی گفتوگو کرده بودم تا به مناسبت ولادت حضرت معصومه (س) و روز دختر و تقارن آن با چهلم شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، یک شعر حماسی به زبان انگلیسی برای آن واقعه تلخ ترجمه شود.
یکی از تجربههای متفاوت این گروه، سرودی بود که در روز دختر به یاد دختران میناب رونمایی شد
این مربی فعال و جهادی اضافه میکند:، چون سن دختران شهید میناب تقریبا سن اعضای گروه سرود ما بود، این سرود برای بچههای گروه حالوهوای متفاوتی دارد. دخترها برای این کار، یک ماه تمام تمرین کردند تا سرودی آماده شود که در روز دختر برای همدردی با هموطنان خودشان اجرا کنند؛ گویی بچهها با این زبان، غم بینهایت خودشان را از شهادت ۱۶۸ مظلوم بیدفاع اعلام کردند.
خوشبختانه این اجرا، در اجتماعات شبانه هم بازخوردهای خوبی داشت و خیلی از خانوادهها با حس و حال معنوی و متفاوتی، آن را همراهی کردند. این را هم بگویم که بعدتر همین سرود را در روز درختکاری، در روستای اخلمد نیز به یاد دختران میناب اجرا کردند.
سرودهای حماسی، مأموریت این شبها
اما قصه این گروه فقط به اجراهای رسمی ختم نمیشود. نرگس رضایی میگوید: اعضای گروه، سرود «پای کار انقلاب هستیم» را در جمع مردم مشهد، در میدان فردوسی و بهمناسبت چهلم شهادت رهبرمان خواندند. همچنین روز بیستودوم اسفند سال گذشته، در اجتماع «حماسه قدس» که در میدان بسیج برگزار شد، سرودشان را به گوش جمعیتی رساندند که همصدا با آنها شعار میدادند.
او با بیان اینکه سرودهای حماسی، مأموریت اصلی این شبهای آنهاست، ادامه میدهد: دخترانم، سرود «پناه ایران» را نیز در شبی که مجری محفل در اجتماعات شبانه حضور داشتند، اجرا کردند. بهنظرم همین برنامه، نام این گروه را بیشتر بر سر زبانها انداخت و تقریبا برای اجرای کارهایمان به همه محلات مشهد رفتیم.
جذب مردمی اعضای گروه سرود
«جذب اعضای گروه کاملا مردمی بود؛ هر بار که جایی اجرا میکردیم، خانوادهها و بچهها با ما آشنا میشدند و خودشان برای حضور در گروه اعلام آمادگی میکردند.» با توضیحی که رضایی، این مربی خوشذوق میدهد، روشن میشود که دختران هم با علاقه وارد این راه شدهاند.
او ادامه میدهد: به همین دلیل امروز اعضای این گروه فقط از یک محله نیستند؛ از هاشمیه و فکوری تا بولوار مجلسی و حتی حاشیه شهر، عضو گروه هستند. دختران من از سه تا دوازدهساله هستند. ارتباطهای روزانه ما برای هماهنگی، بیشتر مجازی است، اما تمرینهای اصلی همچنان حضوری و در مسجد امامعلی (ع) واقع در پیروزی۴۵ انجام میشود. مسجدی که فرمانده پایگاه بسیجش هستم، خانه دوم این دخترها شده است.

همدلی گروه فرامحلهای
اعضای این گروه سرود، دوازدهنفرند و همگی دخترانی هستند که مایلاند در این فعالیت هنری شرکت کنند و اتفاقا خانم مربی هم پذیرای آنهاست. کوچکترین عضو، مهناز باباپور، فقط سهسال دارد خواهرش، پرنیا هم تکخوان گروه است.
مادر این دو دختر برای بیشتر اجراها، همراهیشان میکند. او میگوید: محدوده سکونتمان در پیروزی نیست. مثل بعضی از بچهها، اتفاقا مدرسهاش هم در آن محدوده نیست و دخترم در مدرسهای در بولوار مجلسی درس میخواند.
این مادر باپشتکار درباره شیوه آشناییاش با گروه سرود دختران بهشتی میگوید: من از معاون مدرسه دخترم، نام این گروه سرود را شنیدم و، چون دخترانم هم دوست داشتند در این زمینه فعالیت کنند، با خانم رضایی ارتباط گرفتم. بعد از اولین تمرین، پرنیا دیگر حاضر به دلکندن از این جمع نبود.
دختران مدرسه حضرت زهرا (س)
پرنیا باباپور، دختر نهسالهای که تکخوان سرود «ایران امام رضا (ع)» است، با صدای رسایش شناخته میشود. کنار او ماهور نخعی، نرگس و یاس متولی، سلما ناطقزاد، زینب زندهدل، نجمه حسنزاده، رومینا کمالی، بهارک و فرانک فرازمند، حلما مشهدی و نازنینزهرا نیکونسب ایستادهاند. نرگس متولی دوازدهسال دارد و حدود چهارسال است با این گروه همکاری میکند.
او درباره چگونگی دورهمجمعشدن دوستانش میگوید: بعضی از ما در مدرسه حضرتزهرا (س) در هاشمیه درس میخوانیم و بعضیهایمان در مدرسه فرزینفر در بولوار فکوری. تعدادی از بچهها هم از راههای خیلی دور میآیند.
یکی دیگر از اعضای گروه سرود، نجمه حسنزاده است که ۱۰سال دارد و از اینکه در حضور بزرگترها اجرا میکند، خوشحال است. او میگوید: ما هم درس میخوانیم و هم کار هنری انجام میدهیم. من از اینکه در این گروه هستم، خیلی راضیام.
اجراهای دختران، بعداز خواندن ۴ سرود حماسی در حضور استادان تمام میشود. برق شادی در چشم بچهها دیده میشود، بهویژه وقتی حضار درخواست میکنند با این گروه عکس یادگاری بگیرند.
* این گزارش چهارشنبه ۱۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۱ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.