خانم کریمیان قرآن را با خط نستعلیق کتابت کرده است
۲۰ سال خوشنویسی کردن از او فرد متواضعی ساخته که حتی از پذیرفتن عنوان نخستین بانویی که قرآن را کتابت کرده نیز طفره میرود؛ اما واقعیت این است که کریمیان اقبال برای نخستین بار در استان شروع به کتابت قرآن کریم به خط نستعلیق کرده و این افتخار بزرگ را برای محله دانشجو به ارمغان آورده است.
هر چند که بسیاری از هم محلهایهایش تاحدودی با کریمیان اقبال و هنرش آشنایی دارند، اما خود او میگوید: من در اندازهای نیستم که شناخته شوم. میدانم، خصلت هنرمندان واقعی این است که با وجود توانایی بالا خود را هنرمند نمیدانند. با این وجود قرار مصاحبهای را با کریمیان ترتیب میدهیم برای آنان که دوست دارند بیشتر با خوشنویس محلهشان آشنا شوند.
آموزش خوشنویسی در پایگاه بسیج
هنرمند خوشنویس محله دانشجو مشهد، سالهای زیادی است در حال آموزش در کلاس آموزشی است که در پایگاه بسیج یکی از مساجد محله برگزار کرده است. کلاسهای آموزشی او در محله مورد استقبال هممحلهایها قرار گرفته است. سفارشاتی نیز معمولا به او میدهند که کریمیان با وسواس آنها را انجام میدهد. میگوید: در شأن من نیست هر مطلبی را روی کاغذ بیاورم. میگوید هنرمند شأن دارد. میگوید خوشنویسی هنر با ارزشی است...
پدر و داییاش خانم کریمیان هم خوشنویس بودهاند و این هنر درخانواده آنها ارثی است
او که تنها بانوی خوشنویسی در خراسان رضوی است که قرآن کریم را به نستعلیق کتابت کرده است، ادامه میدهد: زمانی احساس کردم کارهایم رو به بیهودگی میرود. از قبلترهایش طرحی داشتم که میخواستم بهعنوان پروژه دانشگاه آن را پیاده کنم تحت این عنوان که قرآن کریم را کتابت کرده و آیات تربیتی آن را با قرمز بنویسم.
هرچند یکی از استادانم از این طرح و ابتکاری که در آن نهفته بود، استقبال کرد، اما در تحقیقاتم متوجه شدم این کار جایز نیست که قرآن موضوعی نوشته شود؛ تا اینکه تصمیم گرفتم بعد از چند سال قرآن را کتابت کنم.
خوشنویسی ارثی در خانواده
او کتابت قرآن را آغاز کرد نه بهخاطر اینکه کار شاخصی کرده باشد، بلکه برای اینکه کار بیهودهای انجام نداده باشد. در حالیکه میان صحبتهای این بانوی هنرمند محله دانشجو متوجه میشوم پدر و داییاش نیز خوشنویس بودهاند بهترین زمانی را که او برای خوشنویسی انتخاب میکند را از سئوال میکنم که پاسخ میدهد: صبحها بعد از سحر و ساعات اولیه روز بهترین زمان برای خوشنویسی است.
از محله که میپرسم، میگوید محله دانشجو محله آرامی است و این آرامش به آرامش او در نوشتن نیز کمک میکند. اومیگوید: خوشنویسی یک هنر تخصصی است، اما نباید هنرها را تنها تخصصی به کار گیریم ما میتوانیم هنر را وارد زندگی روزمره کرده و حتی در محله جهت ارتباطات بهتر به ویژه از جنبههای معنوی با هم محلهایها از آنها استفاده کنیم.
*این گزارش آبان سال ۹۰ در شهرآرامحله منطقه ۱۱ چاپ شده است.