ندا رئوفیان و دوستانش «ماسوله» را به مشهد آوردند

همه ما عاشق سفر هستیم و زیبا‌ترین خاطراتمان را در سفر‌هایمان داشته‌ایم. خیلی‌ها فکر می‌کنند برای سفر باید پول داشت و کلی امکانات؛ خیلی‌ها هم معتقدند سفر اراده می‌خواهد و برنامه‌ریزی.

شاید هیچکس فکرش را نکرده باشد، مسافرت بدون هیچ امکانات و پولی هم امکان‌پذیرباشد. اما یک گروه کوچک و جوان همین‌جا بیخ گوش شما دارند مقدمات یک سفر دلنشین را آماده می‌کنند و برای اینکه طعم شیرین این سفر برایتان بماند شبانه‌روزی و سخت مشغول کارند.

مقصد ما شهر تاریخی ماسوله! 

اگر شما هم با سفر به شمال موافق هستید می‌توانید همراه ما و این گروه شوید؛ مقصد شهری تاریخی و خوش آب و هوا با این نشانی پستی است؛ ایران، گیلان، شهرستان فومن، شهر تاریخی ماسوله.

از لابه‌لای ترافیک و بوق و صدای ماشین می‌شود آنها را در بولوار «جلال آل احمد» و محله آزادشهر مشهد دید. گروه کوچکی که مجبورند برای انتقال ملموس تصاویر ساعت‌ها روی داربست‌ها مشغول باشند. بعضی‌ها مشغول درست کردن رنگ هستند و بقیه با هدایت کسی که در پایین ایستاده کار نقاشی دیواری ماسوله را دنبال می‌کنند.

اما بچه‌ها، انگار متوجه اطراف نیستند، چنان از جان و دل کار می‌کنند که هر رهگذری اگر هم قصد ایستادن نداشته باشد با نیش ترمزی که می‌زنند خدا قوتی می‌گوید. خیلی‌ها هم روی پشت‌بام‌ها می‌ایستند و عکس می‌گیرند.

بنا‌های پلکانی با حیاط‌هایی که هر کدام پشت‌بام دیگری هستند از همان دور چشم‌نوازست. بچه‌ها سعی دارند غروب خورشید را هم در کوه‌های پر درخت کم نگذارند. آنها ماسوله را معماری خاص و منحصر‌به‌فرد ایران می‌دانند و برای زنده کردن آن در مشهد از هیچ چیز کم نمی‌گذارند.

ماسوله دومین شهر تاریخی بعد از ونیز است و آنها این طرح را به خاطر ویژگی‌های خاص معماری‌اش انتخاب کرده‌اند

نقاشی دیواری در فضای ۱۸۰۰متری

ندا رئوفیان، سرپرست گروه نقاشی‌دیواری ماسوله می‌گوید: ماسوله دومین شهر تاریخی بعد از ونیز است و آنها این طرح را به خاطر ویژگی‌های خاص معماری‌اش انتخاب کرده‌اند. اینجا میدان جلال‌آل‌احمد است و قرار است خانه‌هایی از خشت‌خام، سنگ و چوب و کاهگل در فضای ۱۸۰۰متری دیوار‌ها به نمایش درآید. رئوفیان این منطقه را به خاطر شرایط خاص دیوار‌هایش انتخاب کرده است و به قول خودش می‌خواهد بعدی به کار بدهد.

ندا رئوفیان که چند سال است در حال اجرا کردن نقاشی‌های دیواری و حجمی در نقطه‌های مختلف شهر ازجمله شاهنامه در بولوار فردوسی است، مدیریت این پروژه را هم عهده دارست. ندا که بعد از جریان نقاشی دیواری شاهنامه کلی سرخورده شده و قصد کنار گذاشتن کار را داشته است این بار مصمم‌تر با یک نقاشی دیواری پر از روح و نشاط سعی دارد فضایی تازه‌ای به شهر بدهد.

مطلب مرتبط نقاشی «پل سرخس» نمایی از مشهد در قالب رنگ و نقش است

نقاشی بر بوم با نقاشی دیواری خیلی متفاوت است

او بعد از انتخاب طرح ماسوله در شورای شهرداری با کمک گروهی که داشته است و استفاده از رنگ‌های خاص معماری ماسوله، قصد دارد فضایی ماسوله‌ای را زنده پیش چشم تماشاگران بگذارد، به همین خاطر برف و باران هم مانعی برای انجام کارش نیست.

رئوفیان ضمن اشاره کوتاهی به شروع این طرح از شش ماهه گذشته و با این توضیح که تا الان ۶۰درصد کار انجام شده، می‌گوید: اولش به خاطر اینکه می‌خواستم ماسوله واقعی را داشته باشم از رنگ‌های پخته و گرم استفاده کردم؛ رنگ‌های کاهگلی و سنگین، اما بعد، چون دیدم فضا یکنواخت و یکدست شده است رنگ‌ها را تغییر دادم و با رنگ‌های شاد فضا را زنده و شاد کردم.

ندا که از همان کودکی به نقاشی، علاقه خاصی داشته و آن را دنبال می‌کرده است، می‌گوید: نقاشی بر بوم با نقاشی دیواری خیلی متفاوت است و به خاطر همین من همیشه از آخر کار می‌ترسیدم و هراس داشتم اینکه کسی استقبال نکند.

ندا هنرمند ۲۷ساله مشهدی در کنار گروه چهار نفره کوچکی که دارد، قبل از اجرای این طرح قصد تحویل کار دو ساله شاهنامه را داشته که با توقف آن مواجه شده است. او از اولین مجریان طرح نقاشی‌های دیواری در مشهد است و به خاطر همین در ابتدای کارش با مخالفت‌هایی روبه‌رو بوده است، اما کم‌کم این مخالفت‌ها شکل حمایت گرفته و او و گروهش هر روز دوستان تازه‌ای را غیر از هم‌محله‌ای‌های آنجا پیدا می‌کنند.

یکی از اهالی سطل رنگ را روی سرش ریخته است!

رئوفیان از بچه‌های گروهش تعریف می‌کند؛ زهرا شریفیان، امیر نوروزی، احسان رئوفیان و هما دلشاد... این بچه‌ها هم برای خوب پیشرفت کردن کار مجبورند ساعت‌ها بالای داربست کار کنند. امیر نوروزی که دانشجوی هنر است و گروه را همراهی می‌کند از روزی تعریف می‌کند که بالای داربست مشغول انجام کار بوده و یکی از اهالی سطل رنگ را روی سرش ریخته است!

با این همه او خاطرات دلچسبی از روز‌هایی دارد که گروه را همراهی می‌کرده؛ از آوردن رنگ‌ها با فرغون گرفته تا ترکیب و درست کردن آنها. آنها هر شب که کار تمام می‌شود، در فاصله‌ای دور می‌ایستند و حاصل کار آن روز را تماشا می‌کنند. زهرا شریفیان، دانشجوی نقاشی ایرانی نیز که تا حالا به حرف‌ها گوش می‌داده از برف و بارانی تعریف می‌کند که روی نقاشی‌های شاهنامه نشسته و می‌گوید: دست و پای رستم بیرون آمده است!

رئوفیان مثل خیلی‌های دیگر اعتقاد دارد جانمایی محلی نقش مهمی در اجرای طرح دارد و این اصلی‌ترین رکن در طرح‌هایی بوده که تا به حال اجرایی شده است تا آنجا که در میدان جمهوری اسلامی موضوع انقلاب را به صورت نقاشی دیواری شروع کرده و برای نشان دادن فضای واقعی از رنگ‌های سرد شروع کرده و با تظاهرات و همگرایی غالب قبیله‌ها از بلوچ و کرد و فارس ادامه داده است.

رئوفیان بعد از این کار قصد دارد به طرح‌هایی در مورد نوروز فکر کند در حالی که از همه هم محله‌ای‌های دور و نزدیک می‌خواهد اگر دوست دارند سفری به ماسوله داشته باشند سری به جلال آل احمد بزنند.

*این گزارش آبان سال ۹۰ در شهرآرامحله منطقه ۱۱ چاپ شده است.