خیرات «پیوهژنیها» در دارالقرآن حضرت ابوالفضل(ع)
مسجد حضرت ابوالفضل (ع) از ابتدای خیابان فدائیان اسلام ۱۶ سوسو میزند. این بنا آنقدر زیباست که نقشونگار دیوارها و سقفش، هوش و حواس هر تازهواردی را به خود جلب میکند. آنچه درکنار این شکوه و زیبایی بیشتر به چشم میآید، آمدوشد دخترهای کوچک چادری به مسجد محله ۱۷ شهریور است. آنها وارد مسجد میشوند و چنددقیقه بعد غیبشان میزند. دیگر از هیچکدامشان خبری نیست. با حضور این تعداد دختر بازیگوش باید مسجد پر از صدای فریاد و شیطنت کودکانه باشد، اما مسجد در سکوت به سر میبرد. بهدنبالشان راه میافتم.
سالن اول مسجد را که تا آخر طی میکنم، دو آسانسور کنار هم قرار دارد. دخترها سوار آسانسور شده و به طبقه چهارم رفتهاند. برای همین خبری از سروصدا در مسجد نیست. دارالقرآن حضرت ابوالفضل (ع) اشتیاق و شور کودکی آنها را در خود جای داده است.
این بنا در روز عید غدیر امسال با حضور مسئولان شهری افتتاح شد. ثبتنام بهسرعت آغاز و از تیرماه نیز کلاسهای قرآنی شروع شد. حالا طی تنها دو ماه، برخی از قرآنآموزان مشغول حفظ و تثبیت سومین جزء هستند.
اینجا چراغی روشن است
آسانسور در طبقه چهارم توقف میکند. اینجا ایستگاه آخر کودکانی است که وارد مسجد میشوند. چیزی که نظرم را جلب میکند، این است که هر اتاق به نام یک سوره قرآن است؛ فتح، نور، نصر و....
در هر اتاق، تعدادی دختر کنار هم نشستهاند و مربی مشغول آموزش است. هرکدام هم حال و هوای خودش را دارد. خردسالان با موضوعات قرآنی نقاشی میکشند. مربی هم داستانهای قرآنی برایشان تعریف میکند و با زبانی ساده و شیرین به آنها آموزههای مذهبی را آموزش میدهد.
چند کلاس حفظ و قرائت قرآن هم درحال برگزاری است که سطح و سن قرآنآموزان در آن متفاوت است. روخوانی و روانخوانی، تجوید، قرائت تقلیدی، تدبر در آیات جزء ۳۰ ویژه مادران و دختران، حفظ جزء ۱، ۲ و ۳۰ و... هم برای دختران و هم برای پسران در روزهای زوج و فرد برگزار میشود.

نیت خیر پیوهژنیها
علیاکبر کریمی، سیونهساله و مدرس ادبیات قرآن و قواعد عربی در قرآن و نهجالبلاغه در دانشگاه امامصادق (ع) است. او مجوز تدریس دروس آشنایی با قرآن و نهجالبلاغه را نیز اخذ کرده است. کریمی مسئولیت دارالقرآن را برعهده دارد.
پرکردن اوقات فراغت بچهها و آشنایی آنها با آموزههای دینی در این فضای معنوی و زیبا، هدف مسئولان دارالقرآن است
او میگوید: مسجدیها برای برگزاری کلاس برای کودکان و نوجوانان با مشکل مواجه بودند و در سه طبقه مسجد، فضای مناسبی برای برگزاری کلاس نبود. بالاخره به این نتیجه رسیدند که از فضای پشت بام استفاده کرده و دارالقرآن را آنجا بنا کنند.
مسئول دارالقرآن ادامه میدهد: مسجد حضرت ابوالفضل (ع) متعلق به مردم روستای پیوهژن است. خیران این روستا هزینه ساخت دارالقرآن را هم به عهده گرفتند.
دارالقرآن شش کلاس به مساحت بیستمتر و یک سالن دارد که ۴۵ متر زیربنا دارد. به گفته کریمی دخترها و پسرها هر کدام سه روز در هفته در کلاسها شرکت میکنند. تاکنون ۲۵۰ نفر ثبت نام کردهاند.
مسئول دارالقرآن ادامه میدهد: برای دختران سه کد حفظ، دو کد روخوانی و روانخوانی، صوت و لحن تقلیدی، دو کلاس مهد قرآن و یک کلاس هنری تعریف شده است. برای پسران هم بهجز کلاس هنری بقیه این کدها فعال است.
به گفته وی رده سنی قرآنآموزان از کودکان چهارپنجساله در مهدقرآن شروع میشود و تا نوجوانان پانزدهساله ادامه دارد. مادران هم در کلاسهای حفظ جزء یک و دو شرکت میکنند.

دوشنبههای متفاوت دارالقرآن
از نزدیک به دوسال پیش، وقتی هنوز دارالقرآن ساخته نشده بود، مسجد حضرت ابوالفضل (ع) هر دوشنبه کلاسهای عمومی برگزار میکرد. حلقه صالحین برای هر رده سنی در این روز برگزار میشد و هنوز ادامه دارد. بچهها بهصورت حلقه و براساس پایه تحصیلی دور هم مینشینند. مربیها هم نکات مهم و آموزنده کتاب «زندگی با آیهها» را به آنها آموزش میدهند. علاوهبراین، آموزش تدبر در قرآن و برنامههای مناسبتی نیز دوشنبهها اجرا میشود.
از وقتی کلاسهای دارالقرآن شروع شده است، مربیها برای تشویق قرآنآموزان به آنها کارت آفرین هدیه میدهند. دوشنبه اول هر ماه آنها براساس تعداد این کارتها جایزهشان را دریافت میکنند. آنها در کانالی که در اینزمینه ایجاد شده است، هدیهها را میبینند و انتخاب میکنند.
نجمه مظلومی حافظ قرآن است و پنجسالی میشود که تدریس میکند. او مربی کلاس حفظ قرآن دخترهای پایه اول تا سوم ابتدایی است. مظلومی با دقت به دخترها چشم میدوزد و از آنها یکییکی میخواهد سوره حفظشده را بخوانند. بهارناز آرام زیر لب زمزمه میکند: تبت یدا ابی لهب وتب.
رضوان، نازنینزهرا، هدیهزهرا و آسنا از روی قرآن خط میبرند. هنوز بهارناز دهن باز نکرده همکلاسیهایش جلوتر زمزمه میکنند. خانم مظلومی تأکید میکند که توی دلشان بخوانند.
مربی کلاس میگوید: بچهها پرانرژی هستند و با ذوق و شوق سورهها را حفظ میکنند. از او میپرسم چند جلسه از کلاسها گذشته است و پیشرفت بچهها چطور بوده است. میگوید تا الان که شما اینجا ایستادهاید، در پنججلسه بچهها بیستسوره کوچک جزء سی قرآن را از بر کردهاند.
از او درباره روش تدریسش میپرسم. میگوید: اول روخوانی سوره را انجام میدهیم. دو تا سه بار آیه خوانده میشود تا اینکه بچهها کامل سوره را حفظ کنند. کارتهای امتیاز هم انگیزه خوبی به آنها داده است. میدانند اگر درست سوره را بخوانند و حفظ کنند، یک کارت دهامتیازی جایزه میگیرند.
مظلومی مربی کلاس هنری هم هست و در این کلاس به بچهها ساخت دستسازههای زیبایی را آموزش میدهد. او معتقد است پرکردن اوقات فراغت بچهها و آشنایی آنها با آموزههای دینی، آن هم در این فضای معنوی و زیبا، هدف مسئولان دارالقرآن از برگزاری این کلاسهاست.

تابستانتان را چگونه گذراندید؟
نازنینزهرا مظلومی هشتساله است و در کلاس حفظ شرکت میکند. علاقه او به این کلاسها از خانه سرچشمه گرفته است. مادرش در خانه قرآن حفظ میکرد و او هم به این کار علاقه پیدا کرد. نازنینزهرا میگوید: وقتی میبینم در هر جلسه دوسه سوره کوچک را حفظ میکنم، خوشحال میشوم. وقتی تابستان تمام بشود، کلی سوره حفظ کردهام. میدانم وقتم تلف نشده است. چه خوب که تابستانم را با قرآن گذراندم.
بچههای خردسال در محوطه دارالقرآن میدوند. در کلاس مهدقرآن هم بچهها مشغول رنگکردن پرچم ایران هستند. گذراندن زمان در این فضا لذتی دارد که بچههای محله هفدهشهریور به آن رسیدهاند.
* این گزارش سهشنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۰ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.