برای بانوی طبیعت‌دوست محله رازی، هر روز درخت‌کاری است

تعریفش را از همسایه‌ها و هرکس که او را می‌شناسد، شنیده‌ایم؛ تعریف‌هایی که از هنر و سلیقه منحصر‌به‌فرد او در پرورش گل و درخت حکایت دارد. می‌گویند جلو منزلش در فصل بهار و تابستان، آدم را یاد سرسبزی شمال می‌اندازد و داخل خانه‌اش نیز با گلدان‌های چیده‌شده چنین نمایی را تداعی می‌کند.

طاهره خوش‌دل، بانوی هنرمندی است که دستی در پرورش گل‌وگیاه دارد و به‌واسطه این توانایی در محله رازی شناخته شده است. او اصالتا اهل منطقه خوش‌آب‌وهوا و سرسبز طرقبه است و کشاورززاده.

ازآنجا‌که پدرش باغ‌دار بوده، از پنج‌سالگی کار پرورش گل و گیاه را به‌صورت تجربی آموخته و به‌واسطه همین عشق و علاقه بعد‌از تاهل و پاگذاشتن به خانه همسر، شروع‌به پرورش گیاهان مختلف در داخل گلدان کرده است.

طاهره امروز که پا به ۵۳ سالگی گذاشته، بالغ‌بر صدگلدان داخل منزلش دارد و نیز صاحب درختانی همچون توت، انگور و سنجد در مقابل منزلش است. درخت‌هایی که با رسیدگی‌های او در فصل بهار و تابستان سبز می‌شوند و همسایه‌ها نیز از میوه‌های به‌ثمرنشسته آنها استفاده می‌کنند.

او با‌توجه‌به فضا و امکاناتی که دراختیار داشته، سعی کرده سرسبزی را با کاشت گل و درختان مختلف به محله رازی بیاورد. خوش‌سلیقگی‌هایی که هم‌زمان با فرارسیدن روز درخت‌کاری، ما را بر آن داشت تا در این شماره شهرآرامحله به‌سراغ او برویم و پای صحبت‌هایش بنشینیم. این بانو اعتقاد دارد می‌توان با کمی اراده و مهارت، سرسبزی را به خانه و محله آورد.

پرورش گل، آرام‌بخش است

«پانزده‌سالم نشده بود که زندگی مشترکم را آغاز کردم. همان اوایل زندگی، زمانی‌که فرزندی نداشتم با خرید چند گلدان و گل، پرورش گیاهان را آغاز کردم. ازآنجاکه کار قلمه و پیوندزدن را از باغ‌دار‌های پدرم به‌خوبی آموخته بودم، از همان چند‌گلدان شروع‌به قلمه و پیوند‌زدن کردم و تعداد گلدان‌ها را به‌مرور به صد تا رساندم.»

طاهره ادامه می‌دهد: «پرورش گل در منزل را علاوه‌بر علاقه‌ای که به وجود سرسبزی در خانه دارم، برای حفظ آرامش زندگی انتخاب کردم؛ چراکه رشد و قدکشیدن گل، روحیه سرزندگی را به خانه و خانواده می‌بخشد و انرژی خوبی به آدم منتقل می‌کند.»

به خاطر همین باور است که او از معجزه وجود گل در خانه، با اطرافیانش حرف زده و با ارائه مشاوره به آنها باعث شده خیلی از بانوان او را الگوی خود قرارداده و شروع‌به پرورش گل و گیاه در منزل کنند. گل‌هایی که با قلمه زدن خود طاهره در منزل خیلی از زنان فامیل و محله، سبز شده‌اند.

برای همه، گل هدیه می‌برم

خوش‌دل از آن بانوانی است که دوست دارند همیشه گل هدیه بگیرند؛ «گل فقط زیباکننده خانه نیست؛ بلکه به دل نیز زیبایی می‌بخشد. به خاطر همین ویژگی است که سعی می‌کنم هرکجا که می‌روم، گل هدیه ببرم.»

او به هر مناسبتی از تسلی‌دادن به افراد عزادار گرفته تا عیادت از بیماران، به‌دنیاآمدن فرزند، دیدار کسانی که از سفر زیارتی برگشته‌اند، عروسی و موارد دیگر همیشه گل هدیه می‌کند. به‌خاطر همین است که علاوه‌بر گلدان‌های گلی که مرتب، در گوشه‌و‌کنار خانه گذاشته‌شده، روی ورودی پله پشت‌بام پر از قلمه گل است.

قلمه‌هایی که طبق گفته‌هایش برای هدیه‌دادن به دیگران آماده‌شده‌است. این بانوی طبیعت‌دوست محله رازی باوردارد هدیه‌دادن گل به دیگران، کاری خداپسندانه است و اجر دارد؛ به‌خاطر همین اعتقادش است که هرکسی چه آشنا و چه غریبه درِ خانه‌اش را بزند و طلب قلمه کند، بدون هیچ چشمداشتی آن را هدیه می‌کند.

آشنای گل‌فروش‌های محله

حرف از هزینه تهیه گل و پرورش آن در خانه که می‌شود، خوش‌دل این موضوع را رد کرده و می‌گوید: «همه فکر می‌کنند پرورش گل هزینه‌بر است، درحالی‎که اگر نحوه پرورش آن را بلد‌باشند، نیازی به پول‌خرج کردن آن‌چنانی نیست.

خود من اگر در جایی گلی ببینم که نمونه‌اش را در منزل نداشته باشم، یک قلمه می‌گیرم و با رسیدگی بموقع، آن را به گیاهی پربار تبدیل می‌کنم. از این گذشته همیشه از گل‌فروشی‌ها با کمترین هزینه یک قلمه می‌خرم و خودم در گلدان می‌کارم. یک گل برای پرورش‌یافتن به گلدان شیک و گران‌قیمت نیاز ندارد، بلکه آب و خاک و مراقبت است که باعث رشد و سرسبزی آن می‌شود.»

او اعتقاد شنیدنی دیگری هم دارد: «افراد نباید همیشه به بهانه خرید گل، وارد گل‌فروشی‌ها شوند؛ بلکه می‌توانند فقط برای تماشا به آنجا بروند و انرژی بگیرند.»

با داشتن همین باور است که او هرگاه از مقابل گل‌فروشی عبور می‌کند، حتی برای تماشا هم که شده، وارد مغازه می‌شود؛ «آن‌قدر برای خرید قلمه و دیدن گل‌ها به گل‌فروشی‌ها مراجعه کرده‌ام که بیشتر گل‌فروش‌های محله من را می‌شناسند.»

کاشت ۱۵ درخت در سال جاری

بانوی گل‌کار محله رازی معتقد است درهرجایی حتی قطعه زمین نیم‌متری هم می‌توان گل و گیاه پرورش داد؛ همان‌طور‌که خودش در باغچه کوچک حیاط خانه‌اش، انگور کاشته است. درختی که به خاطر پیوندهایش، از ابتدای تابستان تا پاییز چند نوع میوه می‌دهد و همسایه‌ها هم طعم شیرین آن را چشیده‌اند.

در یک قطعه زمین نیم‌متری هم می‌توان گل و گیاه پرورش داد

خوش‌دل فضای خالی بین پیاده‌رو و خیابان مقابل خانه‌شان را نیز تبدیل به باغچه‌ای کرده‌است که در آن انواع درختان توت، سنجد و گل مخملی رز و برگ‌های سوزنی و... دیده می‌شود. آبیاری و هرس این درختان در فصل‌های مختلف را نیز خودش انجام می‌دهد.

او در همین فضا کاشت سبزی هم انجام داده و هم‌زمان با فصل بهار، تخم سبزی‌ها را در خاک می‌ریزد و بعد‌از سبزشدن نه‌تن‌ها خودش از آنها استفاده می‌کند؛ بلکه همسایه‌ها هم می‌توانند با چیدن آنها سفره غذایشان را سبز کنند. این بانوی محله رازی، از ابتدای امسال بیش‌از ۱۵ درخت در مکان‌های مختلف از کنار رودخانه‌ها گرفته تا باغ پدرش کاشته که همه آنها سبز شده‌اند و او منتظر به‌بارنشستن و میوه‌دادن آنهاست.

گل؛ زیبایی‌بخش زندگی آپارتمان‌نشینی

خوش‌دل هیچ‌وقت در آپارتمان زندگی نکرده، اما باور دارد که پرورش گل، خانه ویلایی و آپارتمانی نمی‌شناسند و اگر افراد مهارت داشته باشند، می‌توانند این کار را در داخل آپارتمان هم انجام دهند.

خودش می‌گوید: «بیشتر آپارتمان‌ها مجهز به بالکن هستند که این مکان‌ها فضای مناسبی برای پرورش گل‌های آپارتمانی است.» او در پایان این گفتگو از همه شهروندان درخواست می‌کند برای حفظ هوای پاک و زیبایی محیط زندگی، دست‌کم در طول سال، یک نهال را در  فضایی که امکانش هست، بکارند.

* این گزارش چهارشنبه، ۱۲ اسفند ۹۳ در شماره ۱۴۰ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.