علی کیومرثی، فاتح قلههای بلند در محله آب و برق مشهد زندگی میکند. او متولد۱۳۴۶ است و شاید نزدیکی به کوههای آب وبرق نخستین دلیل علاقه او به ورزش کوهنوردی باشد.
علی اروندی میگوید: وقتی جوانان محلهمان را میدیدم که مجبور بودند به خاطر ساعتی ورزش مسافت زیادی را بپیمایند این فکر در سرم افتاد تا سرمایهام را در این راه صرف کنم.
مسیر ورزش برای محمدحسین صدیقی، ناهموار و پرپیچوخم بوده است؛ پیچوخمهایی که هرکدامشان کافی بود برای دلسردشدن و خداحافظی او با دنیای ورزش، اما همراهی خانواده و اعتمادبهنفسش، او را در عرصه ورزش نگه داشت.
محمدرضا وجدانی در خانوادهای به دنیا آمده که سوارکاری جزو جدانشدنی زندگی آنها بوده است؛ پدری که رکورددار پرش با اسب در آسیا بوده و هست، برادر و عمو و عموزاده و عمهزاده که همگی سوارکارند.
حامد مولایی در بیست سالگی به پیشنهاد یکی از دوستانش برای تماشای بازی ورزشکاران به باشگاه میرود و از نزدیک مبارزات کیکبوکسینگ را تماشا میکند که بذر علاقه به این رشته در دلش کاشته میشود.
فکر راهاندازی باشگاه فوتبالدستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانهشان هم بازیهای دوران کودکیمان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم بهویژه که میبینم این رشته در حال فراموشی است.
آروین الله یاری، پسر نهساله محله بلال، با کمربند مشکیاش نهتنها در مسابقات، بلکه در دل آرزوهایش حسابی میجنگد؛ آرزوی ساختن باشگاهی بزرگ، برای پرورش قهرمانهای کوچکی مثل خودش.
مسعود غریب با دیدن موفقیت نسرین شاهی پس از کسب سهمیه المپیک پاریس، در مسیر قهرمانی رشته تیراندازی قرار گرفت. خودش میگوید: با خودم گفتم شاید من هم بتوانم! تست دادم و چون بدنم ورزیده بود، گفتند بهتر است در رشته تیراندازی با تفنگ کار کنم.
۱۷ سالگی آغاز ورود کریم میرزایی به رشته کوهنوردی بوده و کوهِ «چمن» که بعد از منطقه زشک قرار دارد، اولین فتح اوست. او حالا عضوی از گروه ورزشی رسالت است که بیشتر قلههای مرتفع ایران را فتح کردند.
مجموعه ورزشی محله الهیه، پاتوقی است برای زنان ورزشکار و ورزشدوست که تا همین چندسال پیش زمین خالی بود و برای اهالی آفت شده بود.
رضا صاحبی از آقای گلی لیگ ایران همراه با تیم پیام خراسان میگوید، از آقای گلی در تیم ذوبآهن و البته از روزی که حقش را در تیم ملی پایمال کردند و لحظه پرواز برای جام ملتهای آسیا در سال۲۰۰۰ اسمش را خط زدند.
این روزها ویدوئی در فضای مجازی دست به دست میشود که در آن مهرناز حسینی با یک ضربه کاربردی، حریف خودش را در ثانیه دهم ناک اوت میکند. فنی که بین کاراتهکارها به «کایتن» شهرت دارد و اجرای آن برای بزرگسالان هم سخت است.
سالار، محسن و مجید سه ورزشكار هممحلهای و بچهمحله تلگرد هستند. آنها هفتهای سه روز با هم راهی سالن ورزشی بسیج میشوند و با هم کاراته و ووشو تمرین میکنند.
محمدرضا صادقپور مربی و داور جوان محله طلاب است که بیش از ۵۰مدال رنگارنگ در قهرمانیهای استانی درکارنامه او ثبت شده است. او همچنین مقام دوم در مسابقات تیمی بزرگسالان کشور را به دست آورده است.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
افسانه نوروزی بانوی ۲۶سالهای است که کمربند مشکیدان دو کونگفو دارد و در پرونده ورزشیاش شش عنوان قهرمانی استان و گردنآویزهای رنگارنگ ثبت شده است.
محمدجواد پیر دیر، حدود چهارسالی میشود که در رشته تکواندو فعالیت میکند. او توانسته است در این مدت، با شرکت در مسابقات، مدالهای مختلفی به دست آورد.
تیم هانکوریو خراسان رضوی تشکیل شده از دانشآموزان دبستان شهید اصغری که در سال۸۹ و در کلاسهای ورزش این مدرسه پا گرفت. تیمی که کمکم تبدیل به باشگاه شد و حالا قهرمانان زیادی دارد.
امیرحسین عطایی از دهسالگی وارد باشگاه تکواندو شد و از همان موقع چنان به ورزش علاقه پیدا کرد که تا الان همچنان در این رشته ورزشی فعالیت میکند. او بسیاری از دوستانش را هم به ورزش علاقهمند و با خود همراه کرده است.