مرضیهسادات حسینینژاد از ۲۱ سال پیش بانی کارهای خیر در محلهاش شده است. داستانش برمیگردد به زمانی که قاسمآبادی با این سبک و سیاق وجود نداشت.
محله
امامیه
امامیه شاید درنگاه عموم مردم محلهای جدید با عمری دستکم سیساله باشد؛ اما در واقعیت روستای امامیه یکی ازقریههای قدیمی غرب مشهد بوده و ازقدیمیترین خیابانهای منطقه۱۰ است.بهنظرمیرسد علت نامگذاری آن اتصال این بولواربه میدان امامعلی(ع) و بولوارامامت باشد.ازمهمترین نقاط امامیه، میدان «مادر»است.
علی آقایی چندین حرفه را آزموده تا سرانجام نشسته است پشت پیکان تاکسی زرد رنگ مدل۷۸ و حالا سالهاست با آن، چرخ زندگیاش میچرخد. مسیرش هم بیشتر مواقع اطراف حرم است.
اسم میدان مادر شده بود میدان اعدام که روزگاری به میدان پنجراه پایین خیابان میگفتند. اعدام یکجورهایی تبدیل شده بود به نماد منطقه ۱۰. یعنی کسی اینجا را نه با سینما سیمرغش میشناخت و نه هواپیمای معروفش!
امیرعلی یوسفی میگوید: کوچکتر که بودم، مادرم من را به کلاسی مربوط به سواد رسانه برد. مربی برنامه از حاضران پرسید کسی آیهای از قرآن که درباره سواد رسانه باشد، بلد است؟
مهرداد محمدیاری به «آچار فرانسه» محله امامیه شهرت دارد. او که رزمنده جنگ تحمیلی بوده در زمینههای ورزشی، فرهنگی، آموزشی و... یکی از فعالان منطقه است.
منیب شریفی از نقاشان برجسته شهرمان است که با وجود ناشنوایی آروز دارد تا در و دیوارهای شهر را با هنر خودش زیبا کند.
سعید مرتضوی مخترعی است که از آلمان، اتریش و آمریکا پیشنهاد کار داشته، اما نپذیرفته است، او معتقد است: از نگاه من، آدم موفق کسی است که زندگی آرامی داشته باشد و درکنار خانوادهاش خوشحال باشد.
کتابخانه عمومی اماممحمدباقر (ع) با ۲۰ هزار نسخه کتاب، یکی از بهترین کتابخانههای منطقه ۱۰ است که ۲۰۰ مترمربع مساحت و ۳ هزار عضو دارد.
شاخصه مهم کوچه ادیب ۳۲ ، خانههای سهطبقه متحدالشکلی است که در همه معابر فرعی قرار گرفته و نما و درِ ورودی و متراژ واحدهای آن، برابر است. قدمت این خانهها به اوایل دهه ۷۰ برمیگردد.
«آپارتمانهای جنگزده»، «۵۰ متریهای غرب مشـهد»، «مجردنشینهای قاسمآباد»، عنوانهایی است برای بخشی از منطقه ۱۰ که خیلی از مشهدیها با این بخش و مکان آشنا هستند.
رمضان زارعی در منطقه ۱۰ کارگر فضای سبز است و علف زنی و آبیاری میکند. او کیف آبی زنانهای با میلیونها تومان پول پیدا میکند و به صاحبش برمیگرداند.
«بیبی زینت زندهباد» یک شیرزن است که در دوران هشت ساله جنگ تحمیلی، چه با امدادرسانی و مداوای مجروحان، چه با مراقبت از فرزندان و خانواده و چه در لباس رزم، نقشآفرینی کرد.
نوروزعلی حسین زاده، هنرمند فلوت زنی است که در کوچه و پس کوچههای محله حجاب راه میرود و برای اهالی هنرنمایی میکند
علی باقری از اولین افرادی است که در مشهد هنر فرمدهی فضای سبز را آغاز کرد. او یک قیچی ویژه باغبانی در جیب کاپشنش دارد و هر جای شهر که درختان یا بوتهها به هرسکردن احتیاج داشته باشند، درنگ نمیکند.
مجید هوشیار آقاجانیان، همه ۸ سال جنگ را در جبهه حضور داشته است، او بازنشسته فعلی ارتش و توپچی زمان جنگ است که به گفته خودش بیشتر از همه با توپ ۱۵۵ خودکششی کارکرده.
جشنواره «آیینهای سرزمین من» با هدف آشنایی دانشآموزان با آیینها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
سالمند هفتادوششساله محله امامیه، هر روز صبح، برای زیارت امامرضا(ع) مسیر طولانی قاسمآباد تا حرم را با اتوبوس طی میکند.
رضا بهرامی از مهر سال گذشته وارد عرصه خبری شده است و موفق شد در جشنواره فرهنگیهنری «امید فردا» که وابسته به آموزشوپرورش است، در رشته خبرنگاری، مقام اول ناحیه را کسب کند.
رمضانعلی وقت خداحافظی با دلگرمی بیوصفی گفت: «تا حالا مادرم زنده بود و نمیگذاشت که بروم، اما حالا تو قهرمان منی. از پس همهچیز برمیآیی. مملکت واجبتر از این خانه است.»
سیدهاشم پیمانپور، ۱۷سال پیش، زمینی را در قاسمآباد میخرد تا خانهای برای خودش بسازد، او در همان قدم اول، یک دیوار دورادور و وسط زمین میکشد و آن را به دو نیم تقسیم میکند.