مجتبی قیطاقی عضو پیوسته خانه موسیقی ایران و هنرمند عرصه دوتار و آواز و موسیقیِ بخشیهای شمال خراسان است که در حوزه پژوهشگری موسیقی خراسان نیز فعال است.
این هنرمند میگوید: کارم در دوبی گرفته بود اما یک شب قبل از اینکه بروم روی صحنه، برادر بزرگترم زنگ زد و ورق زندگیام برگشت. وقتی شنیدم پدر و مادرم از دوری من گریه میکنند، برنامههایم را در دوبی لغو کردم.
جواد تقوی خواننده و هنرمند محله استادیوسفی است که پدرش جانباز است. او به عشق همرزمان پدرش، شهدا و جانبازان خوانندگی را شروع کرده و چندین عنوان در سطح ناحیه ۷ به دست آورده است.
موذنی، آغازی شد برای ورود رضا خراسانی به دنیای اصوات و صداهای پرطنین. او تنها مدرس آواز دارای کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ و ارشاد در خراسان است.
محمدرضا مومنیفر، انگشترساز محله فاطمیه خوشنویسی و موسیقی را نیز فراگرفته است.
نوروزعلی حسین زاده، هنرمند فلوت زنی است که در کوچه و پس کوچههای محله حجاب راه میرود و برای اهالی هنرنمایی میکند
جشنواره «آیینهای سرزمین من» با هدف آشنایی دانشآموزان با آیینها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
حمید طایی پنجسال پیش، یک تأسیساتچی پنجاهساله بود، اما تصمیمش را برای شروع یک مسیر جدید گرفت. او کارش را رهاکرد تا دوتارساز شود.
محمد حداد یکی از سرشناسترین دوتارسازان مشهدی بود که از میان ما رفت و به «زابلی» مشهور بود. او پدر شانزدهفرزند بود و نقش پررنگی در توسعه موسیقی مقامی خراسان داشت.
لرزش هر تار استرسهایت را فرومینشاند و تو را در عالم موسیقی غوطهور میکند. این سهتار سالهاست رفیق خوشی و ناخوشی محسن عاقل است؛ مدرس سهتارنواز محله جلالآل احمد که از نوجوانی با این ساز انس دارد.
ابراهیم قویدل دوتار زنی است که بخشی از خاطرات اهالی توس به شمار میآید. هر بار که به آرامگاه فردوسی میرویم، زیر سایه درختی نشسته و با صدای دلنواز دوتارش، آرامبخش شلوغیهای پیشخوان است.
موسیقی تمام ثروت گروه «نوای سیستان و بلوچستان» است که بیشتر اعضای آن را افراد یک خانواده تشکیل میدهند. تمام گذشته و پیشینه و آینده آنها. نقطه اتصال چند نسل!
هنر دوستان فرهاد هوشیار را با آهنگ «آفرینِ فردوسی» میشناسند؛ خواننده و نوازنده جوانی که تلاش میکند تا در دنیای علاقهاش یعنی موسیقی به آنچه میخواسته و میخواهد برسد.
در تاکسی آقای عبداللهی در خط فردوسی تا راهنمایی کتاب بخوانید، شعر بشنوید و موسیقی آرامشبخش گوش کنید.
خانم و آقای لطفی کودکان بیسرپرست را در مرکزی جمع کردهاند و برایشان پدری و مادری میکنند و به آنها موسیقی میآموزند.
امیدِ نوری، مؤسس و درواقع مدیرگروه نور امید است. او با وجود سن کمی که دارد، از بنیانگذاران اپرا در افغانستان محسوب میشود و اولین خواننده اپرای افغانستان است.
معین مهذب از ۹ سالگی ویولن دست گرفته و تاکنون با آن زندگی کرده است. ۲۱ سال همراهی با این ساز زهی و تربیت دهها شاگرد و هنرجو او را به این رشته هنری بسیار علاقهمند کرده است.
وقتی نام پورعطایی یا گروه موسیقی بیدل به میان میآید ذهنها به سمت غلامعلی پورعطایی و نواهای ماندگار او میرود و این افتخار بزرگی برای بازماندگان پورعطایی است.
با چند سال بالا و پایین پانصدسالی میشود که ۹ نسل از خانواده بزرگ «جوانمردی» بر حفظ و ترویج موسیقی مقامی دست دارند. این خانواده موسیقی را ارثی میدانند که از جد بزرگشان «جوانمرد جوانمردی» در خونشان روان شده و اکنون به نوید جوانمردی رسیده است.
شمسی زمانیان دولتی، مادر کیوان ساکت، نوازنده مشهور مشهدی، جزو اولین زنهایی بود که لیسانسه شد و گواهینامه رانندگی گرفت.